Nog wat weetjes/mijmeringen over het mooie Sevilla

Ik kan je verzekeren dat ik Sevilla mis. Van de zon naar de regen en de kou. Brrr. Het was de eerste keer dat we in Andalusia waren en ik wil absoluut nog terug. Het lijkt me wel wat om de volgende keer een auto te huren en met de kinderen wat in de streek rond te trekken. Volgens mij is er nog immens veel te zien daar.

Eén ding is zeker, we gaan dat alvast niet in de zomervakantie doen. Sevilla was nu al heet met zijn 28 graden, het was nu al zeer druk in de kleine straatjes, ik wil echt niet bij +40 graden aanschuiven in een overvolle stad. Maar in de Paasvakantie lijkt het me wel een fijne bestemming.

Sevilla is dus een enorme aanrader. Het is ook een makkelijke en aangename stad. Er is een goed uitgebouwd netwerk van openbaar vervoer met bussen en trams die vooral handig zijn als je de stad uit wil of naar verder afgelegen wijken wil. Want in de binnenstad is alle verkeer behalve paarden, fietsen en elektrische taxi’s verboden en is alle ruimte voor de voetganger. Alle bezienswaardigheden zijn ook op wandelafstand. We stapten elke dag vlotjes 10 tot 15 km in totaal, maar zonder dat het uitputtend wordt. Fijn dat deze stad zo resoluut de auto weert en zo fietsvriendelijk is (waarom is dat bij ons nog altijd zo moeilijk???). Overal mooie fietspaden. Ik had er graag gebruik van gemaakt, maar omdat alles op wandelafstand lag, is het er niet van gekomen.

We zijn er nu 3.5 dag geweest en het had gerust nog wat langer mogen zijn. Sevilla is niet immens groot, maar er zijn nog veel paleizen en musea die we nu niet hebben gezien. Op onze 3.5 dag hebben we echter wel al een mooi beeld gekregen van de stad en de dingen gezien die we echt niet wilden missen. Moest ik meer tijd hebben gehad, had ik wellicht nog een fietstocht naar Italica gedaan, de Romeinse resten die op 10km liggen. Of eens een daguitstap gemaakt naar Cadiz of Cordoba.

Vegetarisch eten bleek totaal niet moeilijk, als je de moeite neemt om jezelf wat voor te bereiden. Via blogs en Happy Cow kwam ik op bijna 60 restaurants met veggie en vegan opties waar ik dan een shortlist van heb gemaakt met dingen die mij aanspraken en in het centrum lagen. Op goed geluk als vegetariër beginnen ronddwalen zou ik niet doen. Maar we hebben nu wel heel leuke plekjes ontdekt, zoals een slow food resto (“Fargo”), een Caraïbisch geïnspireerde plek (“Habanita”) en een Arabisch restaurant (“El Wadi”). Door wat opzoekwerk vermijd je ook de tourist traps natuurlijk.

Grappig detail; obers waren vaak oudere mannen. Knorrige oudere mannen. Die enkel Spaans spraken. Het verschil tussen de generaties was soms heel groot, wanneer we eens in een zaakje waren met jongere mensen in dienst, waren die vaak vlot twee- of drietalig.

Kaarten voor het Alcazar en ik vermoed ook de kathedraal ruim vooraf online kopen, loont enorm. De rij voor het Alcazar ging vaak heel het plein rond. Daar wil je echt niet tussenstaan in die hete zon. Op maandag zijn de meeste musea bovendien gratis gedurende bepaalde tijdstippen. (helaas waren wij er dan niet).

 

Sevilla

Na een vroege ochtend, drie kwartier vertraging wat lichtelijk gecompenseerd werd met pralines vanwege de allereerste Ryanairvlucht Brussel-Sevilla landden we iets voor 14u in een stralend Sevilla. De bus bracht ons vlotjes in het centrum (voor slechts 4 euro) maar we waren zo uitgehongerd dat we de lokroep van de hamburgertent op weg naar het hotel niet konden weerstaan. De vegetarische burger met avocado en bruine bonen was verdorie echt nog lekker en de vettigheid smaakte als een godenmaal na al die uren zonder eten.

Ons hotel Legado Alcázar bleek zo mooi als verwacht. We kregen de keuze om te upgraden naar de suite en omdat die echt veel mooier was dan onze geboekte kamer en maar 120 euro duurder hebben we dat maar gedaan. Resultaat is dat ik hier op het terras in de zetel zit te typen met zicht op de tuin van het Alcázar en het geluid van duiven, pauwen en mij onbekende vogelbeesten op de achtergrond.

We doken de stad in en ontdekten al direct hoe ontzettend mooi Sevilla is. We wandelden langs het balcon de rosina, de oude stadsmuur, parken, de majestueuze kathedraal en het Alcázar.

Omdat een collega had gezegd dat er weinig vegetarisch eten was in Sevilla, had ik mij grondig voorbereid en op voorhand een lijst opgesteld met restaurants met vegetarische opties. De eerste avond streken we neer in Habanita, een Caraïbisch geïnspireerd restaurant met zowel veggie als vegan opties. Ik koos voor de banaanballetjes in tomatensaus. Simpel maar lekker. En wat een luxe om eind oktober buiten te kunnen eten savonds. Op de terugweg maakten we nog een wandeling door de kleine nauwe straatjes van de oude binnenstad, die overigens helemaal verkeersvrij is. Langs de grotere lanen is er plaats voor trams en fietsen echt aan de rand de ene bus na de andere. Maar de volledige oude binnenstad is voor de voetganger.

Woensdag zalig uitgeslapen en dan a la carte ontbeten. We waren de enigen op dat moment. De kathedraal opende pas om 11u, maar toen we er op half elf passeerden stond er al een hele rij en besloten we dus ook maar aan te schuiven. Ik heb helemaal niks met kerken of religieuze kunst. Maar deze grootste gotische kathedraal van Europa is zijn geld en aanschuiven meer dan waard.

Hoogtepunten zijn het grafmonument van Columbus, een waanzinnig altaar van verguld houtsnijwerk, een gigantisch orgel, de kapittelzaal, een schilderij van Goya en het beklimmen van de toren, de Giralda. We waren hier anderhalf uur zoet.

Daarna bleven we in de buurt voor het Archive of the Indies, gratis te bezoeken, met momenteel een heel mooi opgezette tentoonstelling over de reis van Magellaan naar de naar hem genoemde straat. Fascinerend verhaal. En een heel mooi gebouw.

Daarna ging het naar de Casa de Pilatos, het mooiste stadspaleis. Dit is ontzettend goed bewaard. Je ontdekt de kenmerkende Mudejarstijl, een mix van moslim en christelijke kunstvormen met werkelijk overal de verbluffende keramieken tegelwanden of azulejos, de rijkelijk versierde houten cassetteplafonds. Zelfs de houten deuren en gietijzeren hekken waren ontzettend verfijnd. Dit was echt genieten. Het enige minpunt was een oersaaie audiogids .

Savonds opnieuw geen Spaanse keuken. We kozen voor El Wadi. Heel verfijnde Arabische keuken in een mooi, modern restaurant. We kregen een mega voorgerecht met allemaal proevertjes; dolmah, tabouleh, falafel, salade,… Daar hadden we eigenlijk al bijna mee gegeten, maar nog voor we klaar waren kwam het hoofdgerecht er al bij geserveerd ( kruidige rijst met rozijnen en noten voor mij). Er was helaas geen plek meer in onze magen voor dessert.

Het valt op dat hier weinig honden rondlopen, maar op de terugweg kwamen we nog een galgo en een weimaraner tegen.

Voor vanmorgen had ik van thuis al tickets besteld voor het Alcázar. Aanrader want de wachttijden kunnen anders serieus oplopen. De rij staat enorm ver. Straf trouwens hoe druk het hier nog is. De stad zit echt vol toeristen. Het is ook geen gigantische stad, je kan alles makkelijk te voet doen en er is echt ontzettend veel te zien. Voor onze 3,5 dagen hier is het dus keuzes maken.

De kaarten voor de bovenverdieping van het paleis waren helaas twee weken op voorhand al uitverkocht. Hier laten ze blijkbaar maar 15 mensen per tijdslot binnen.

Het Alcázar is onvoorstelbaar. Een zeer oud complex waar door de tijd heen aan verbouwd en toegevoegd werd. Opnieuw in die mooie mudejarstijl. Je komt ogen tekort. En als je helemaal moe gekeken bent, moet je nog beginnen aan de uitgestrekte tuinen. Je kan gewoon blijven kijken. Sommige zal zijn van de vloer tot het plafond rijkelijk versierd. Wat een pracht. Alleen spijtig dat je hier nooit alleen bent. Ze beperken de ingang tot 750 mensen maar dat is natuurlijk gigantisch veel volk en iedereen wil overal mooie foto’s maken…

Compleet uitgeput landden we in een lekkere broodjesbar en trokken dan richting rivier, naar de wijk Triana. We bezochten het Castello de Jorge, een gratis museum over de inquisitie. Zeker doen. De expo is niet heel groot maar wel de moeite. Van het kasteel blijven overigens enkel de funderingen over, ze hebben het in 1800 afgebroken en er een markt over gebouwd.

In Triana zouden veel keramiekwinkeltjes en cafeetjes zijn, maar wij waren er tijdens de siësta en dan was er niks te beleven. We waren echter te uitgeput om nog tot na 17u te blijven hangen, hadden al 10km in de benen en nood aan een cafeïne shot en trokken terug naar ‘onze’ wijk voor wat koffie en een beetje rust voor oververmoeide benen. Terwijl ik dit typ, wandelen de pauwen van het Alcázar beneden net voorbij…

Zalig trouwens het weer hier. Het is bijna 20 graden warmer dan in België. Ik loop hier rond met zomerjurkjes en we halen in de namiddag zo’n 28 graden. Savonds nog een comfortabele 21 graden. Het is regelmatig wat bewolkt, maar het blijft zalig warm.

Tripje zonder kids

Morgen vertrekken we naar Sevilla voor enkele dagen. Helemaal onder ons tweetjes, no kids allowed. Vooral de jongste is daar niet volledig akkoord mee. Ze vindt dat zij ook naar Spanje moet kunnen gaan. Ze vindt het ook niet door de beugel kunnen dat we Halloween daardoor niet samen kunnen vieren. De oudste heeft niet echt gepiept, voor hem is naar oma en opa gaan ook wel echt vakantie.

Voor mij is het een beetje dubbel. Ik heb ontzettend veel nood aan, de stress stapelt zich om en maakt van mij soms echt een minder aangenaam persoon, dus ik tel bijna de dagen af naar enkele dagen van rust en puur ons goesting kunnen doen. Slapen tot wanneer we willen, eten wat en wanneer we willen, zo lang op terrasjes blijven plakken als ons hartje begeert, musea op ons tempo kunnen doen zonder dat ze kindvriendelijk moeten zijn of dat ik alles moet vertalen op kindermaat, zonder enige gêne volop volwassen dingen doen. Ik heb het nodig als mens, maar ik voel ook dat we er als koppel nood aan hebben. Maar toch voel ik me ook ergens wel een beetje schuldig ten opzichte van de kinderen en ga ik hen ook wel heel hard missen. Want uiteindelijk is samen met hen op reis gaan ook heel tof. En dan hoeven ze mij niet te missen en een beetje boos te zijn.

Maar het positieve gevoel overheerst – gelukkig- wel. We deden al eens een trip van een nachtje naar Lille, 2 nachtjes naar Werchter en vorig jaar 3 nachten Istanbul. En dat is zo immens hard genieten. Zorgeloos reizen. 300% genieten en de batterijen opladen. Eens we weg zijn, merk ik ook dat de kinderen zich echt amuseren bij hun grootouders en ons niet verschrikkelijk hard missen, het occasionele traantje daar gelaten. En alhoewel we als baby redelijk symbiotisch waren en ze jarenlang op onze kamer sliepen en ik heel hard heb ingezet op een veilige hechting, zijn we nu wel op een punt gekomen waarin aandacht voor elkaars noden en eens een tripje zonder kinderen of van hun kant zonder ouders alleen maar deugd kan doen.