3 september 2018

Geen 1 september terug naar school dit jaar, maar 3 september. Toch altijd weer een heel spannend moment. Dat zich de avond van 2 september vooral uitte met kinderen die tot 22u in hun bed lagen te spelen en te giechelen…

Op onze school openen ze het jaar altijd anders maar altijd groots en creatief en ook altijd wel chaotisch. Dochterlief plakte dus stevig aan mij terwijl al de ouders en kinderen over de drukke speelplaats struinden op zoek naar bekende gezichten. De leraars hadden zich in hoekjes verkleed opgesteld en lazen voor. Want het thema dit jaar is lezen. Iedereen was ook gevraagd om als een personage uit een boek te komen. Ik had echter geen zin in weer een ridder of prinses en weinig originele ideetjes dus onze kinderen waren in gewone kleren gekomen. Waar vooral de Dochter me ’s avonds wel op afrekende. De avond voordien had ze nochtans zelf ook geen concrete voorstellen.

Na een kwartier chaos begonnen ze dan aan de voorstelling van al die als boekenfiguren juffen en meesters en dat haalde zelfs de krant; “Acht Annemiekes en Rozemiekes

1 sept 2018 de oogappel

Na de hele voorstelling ging ik dan met de Dochter mee naar de klas en vergezelde de Wederhelft de Zoon die inmiddels al druk in de weer was met zijn vriendjes. In de klas van Dochter ging het eerst supergoed, tot de juf de woorden sprak ‘en geef nu alle mama’s en papa’s een dikke knuffel en dan gaan die naar huis’, waarop er een klein gekruld aapje zich aan mij vasthechtte en vastbesloten was daar te blijven hangen. Tot ik de laatste mama was die daar nog stond. Gelukkig geen traantjes, alleen die wurggreep rond mijn nek.

Vanmorgen trouwens alweer niks meer van te merken, toen stapte ze heel vrolijk en zelfverzekerd de klas in en begon meteen een patroon na te leggen met mozaïek.

En zo is er alweer een schooljaar gestart. Derde kleuterklas en tweede leerjaar alweer. En vanaf zaterdag komen de hobbies ook weer wat op gang, maar dat is wellicht voer voor een volgend postje.