Quarantaine dag 41

Pre-teaching nieuws al wat de klok slaat… Hier gaat het redelijk goed. Het schema dat we zelf hebben uitgedokterd helemaal aan het begin van de lockdown bleek redelijk compatibel met de dagplanningen van de juffen. We maken ons dus nog steeds elk minstens 1 uur van de dag vrij om de kinderen te begeleiden bij hun werk. En dat is echt nodig. Die richtlijn van Ben Weyts van twee uur per week is echt absolute onzin. Maar op deze manier werkt het wel. Zoon moet nog een derde uur werken, maar als je daarvoor en daarna instructiemomenten hebt dan lukt het daartussen wel om beperkt zelfstandig nog wat bezig te zijn en plannen we dan de activiteiten die het minste begeleiding nodig hebben.

Deze week ontving een vriendin een kaartje dat ik haar op 1 april had gestuurd. Het kaartje was dus drie weken onderweg. Idem voor de verjaardagskaart van mijn broer, die kreeg hij twee weken na zijn verjaardag… Intussen is een knutseldoos van Kiwico die ik voor de kinderen had besteld ook al een maand onderweg.

Ik heb de indruk dat meer mensen het beu zijn en de rol beginnen lossen. Toen ik gisterenavond even ging wandelen, zag het graspleintje hier in de buurt zwart van de mensen en waren er verschillende met een bal aan het spelen; twee dingen die nog steeds verboden zijn maar wellicht volgende maand niet meer. Bij het wandelen moesten we ook voortdurend mensen kruisen en echt niet iedereen respecteert de anderhalve meter afstand. Benieuwd dus wat dat gaat geven als de regels echt versoepeld worden. Zelf ben ik overigens ook nog eens met de bal gaan oefenen met de kinderen want dat moest van de turnmeester, dan voel ik me toch niet 100% gerust omdat het dus eigenlijk nog steeds niet echt mag.

Op het werk is het ontzettend stresserend, we kampen met een groot probleem dat maar niet opgelost raakt en waarvoor ik afhankelijk ben van externen in verschillende landen en dan is het wel lastig om dat volledig los te laten op de momenten dat ik met de kinderen bezig ben. Mijn lontje is nu wel heel kort en dat is niet eerlijk natuurlijk. Hopelijk raakt dat probleem snel van de baan. Thuiswerken/lockdown/pre-teaching is al een uitdaging genoeg zonder bijkomende problemen.

Maar de kinderen doen het dus eigenlijk heel heel goed. Ze hebben af en toe een Zoom meeting en dat lijken ze wel heel leuk te vinden en ze werken elke dag zonder (veel) gemor hun schema’s af. Ik lees her en der toch andere ervaringen. Maar zoals gezegd, we plannen het echt in en maken er tijd voor vrij, waardoor ik dus 5 in plaats van 4 dagen per week werk en de wederhelft sociaal verlof opneemt. Het is moeilijker om de vrije uren op te vullen waarop wij allebei aan het werk zijn, dan is de verleiding groot om heel de tijd te gamen. Alhoewel ik moet zeggen dat de Dochter gisteren volledig op eigen initiatief een heel uur heeft gelezen en dat nog superleuk vond ook. Niet slecht voor een uk van 6.5!

Benieuwd ook hoe het werk zich gaat opstellen als er bijvoorbeeld maar 1 van de 2 deeltijds naar school gaat mogen, ik zie mezelf niet naar Brussel trekken zo lang het thuisonderwijs door blijft gaan eerlijk gezegd. Dat worden nog interessante tijden. Maar ik kan perfect alles van huis uit doen dus ik hoop dat we ook de komende maanden nog volop gaan kunnen thuiswerken. Ik heb ook echt nog geen zin om uit mijn bubbel te komen, het voelt toch nog niet echt veilig.

Quarantaine dag 38

De kogel is door de kerk, ook onze tweede grote vakantie dit jaar, naar Zuid-Frankrijk, is geannuleerd. De schoonouders konden gratis annuleren tot eind april en durfden niet te riskeren dat ze hun voorschot kwijt zouden zijn. Geen buitenlandse reis dus dit jaar. Het zal er dik aan te komen, maar nu het definitief is, doet het toch nog een klein beetje pijn, ook al wisten we het al 99% zeker ervoor…

Geen idee dus wat vakantie zal geven dit jaar. Ik kan nu echt niet vooruit kijken. We weten niet hoe lang de lockdown zal duren en hoe het zal lopen als die weer zal afgebouwd worden. Op basis van wat ik lees en hoor hou ik rekening met een jojo-effect waarbij de curve dan weer gaat stijgen en maatregelen weer teruggeschroefd zullen worden. Hopelijk niet natuurlijk maar wie weet. De komende weken zullen ervaringen in buurlanden hopelijk iets meer klaarheid brengen. Maar wat dat dan zal betekenen voor vakantie, geen idee. Mijn vader heeft een appartement aan de kust dus ik veronderstel dat we daar nog naartoe kunnen, maar zoals de situatie nu is, is een druk strand de allerlaatste plaats waar ik wil zijn. We zien dus wel hoe dat evolueert. Een onbewoond tropisch eiland lijkt me nu wel wat, iemand iets in de aanbieding?

Vanmorgen stond ik braaf om 8u30 stipt aan de schoolpoort om de nieuwe werkpakketten van de kinderen op te halen en het reeds afgewerkt materiaal binnen te brengen. De weekschema’s vallen zeer goed mee. Dochter moest vandaag amper iets doen; de juf had de tijd nodig om het materiaal af te halen meegeteld als werktijd… Nu zit ze in een online meeting met haar klas waar ze iets moest vertellen over het boek dat ze aan het lezen is. Elke dag een kwartier tot een half uur lezen telt ook mee als werktijd, maar dat deden ze allebei reeds elke dag in hun bed… We gaan veel boeken moeten aanslepen denk ik… Zoon heeft een gevarieerde dag met een raadsel en een creatieve opdracht tussen zijn taal en rekenen door. Nu ze nog gemotiveerd houden om elke dag hun twee (dochter) en drie (zoon) uur te werken.

Dit weekend weer veel gefietst. Vrijdagmiddag al een tocht gedaan, toen was het echt zalig rustig. Zaterdag heeft de Dochter dan onze ‘grote’ tocht van 16km volledig meegefietst en zondag opnieuw. Zondag waren we om 8u30 al vertrokken maar was het toch nog steeds zeer druk langs de Schelde. Amper wandelaars, maar veel joggers en vooral zeer veel snelle fietsers. Dan hebben Zoon en ik onze tocht nog enkele kilometers verlengd. Een bepaald moment wou hij dan terugkeren naar huis want hij had honger, meneer had niks ontbeten…

De kinderen en ik leven ons ook uit in Animal Crossing op de Nintendo Switch. Zalig spel. Je hebt een personage op een eiland en je mag vanalles doen, maar niks moet. Door de dingen die je doet, kan je dan je tent mooier maken en kleine avontuurtjes bewegen. Een slow game.

Voor de rest ook aardig nog wat gewandeld want dat fietsen levert geen stappen op op mijn Fitbit en anders kelderen mijn statistieken volledig.

En zondagavond zoals steeds De Mol gekeken. Nu ze geen school meer hebben, kijken de kinderen gewoon live mee. Echt een familie-moment waar we allemaal al dagen van tevoren naar uitkijken.