Mila Musicalkamp; conclusie

Het Mila musicalkamp zit erop. Vrijdagnamiddag werden we verwelkomd voor de slotshow. Ik was echt nieuwsgierig wat het eindresultaat zou zijn van zo’n weekje zang-, dans- en acteerlesjes en om mijn twee guitige koters aan het werk te zien. We hadden de oma ook uitgenodigd en Zoons meter was toevallig in de stad en kwam ook mee kijken.

De show begon met een korte opvoering van de jongste leeftijdsgroep, de 4 tot 6-jarigen. Die hadden hetzelfde thema als de oudere kinderen, maar hadden niet echt teksttheater. Maar ze zongen en dansten op twee leuke kleuterliedjes. De Dochter was eerst een minuutje onwennig, maar begon dan met haar kont te shaken en extra bewegingen te maken alsof ze nooit anders had gedaan.

Intussen hadden de twee oudste leeftijdsgroepen zich al klaar gezet; de 7 tot 9-jarigen waar Zoon en zijn vriendje bij zaten en dan nog een beperkte groep kinderen tussen de 10 en de 14. Die twee groepen deden één groot stuk, waarbij de hoofdrollen met veel tekst werden opgenomen door de oudste kinderen en de jongste groep de aanvullende rollen op zich nam. Ze dansten ook samen nu en dan.

Hier kregen we een heuse mini-musical te zien. Echt heel tof. Een marginaal gezin was verloren in de jungle en kreeg verschillende opdrachten van de dieren. Zoon was een bij, waar ze honing moesten gaan halen. Tussendoor waren er ook leuke liedjes met bijhorende dansjes. Zoon zong niet echt luid (chapeau voor de oudere kinderen die er wel helemaal voor gingen) maar zijn dansen was met zichtbaar plezier. Bij één stuk moest hij vooraan in een rij kindjes dansen en ik weet dat dat voor hem echt niet makkelijk geweest moet zijn, maar je kon het amper merken. Hij gaf zich helemaal. Geweldig om te zien.

Zoekt je zoon of dochter dus een creatief kamp rond acteren, zingen en/of dansen, dan zijn de Mila Kampen iets voor jullie. Hier waren ze allebei razend enthousiast en Zoon wou meteen inschrijven voor nog zo’n kamp. Hij heeft er echt dingen van opgestoken en beleefde veel plezier aan de verschillende lessen. Er wordt echt gewerkt met die kinderen, in tegenstelling voor zo veel kampen die eerder een veredelde speelpleinwerking met een vaag thema zijn. Al is er meer dan genoeg ruimte voor sport en spel ook hier.

Het musicalkamp

Het musicalkamp is een schot in de roos. De kindjes zijn superenthousiast. Al de eerste avond kwam Zoon fier de geleerde danspasjes tonen en het scenario dat hij had gekregen. De groepjes zijn ook niet te groot, iets van een 20 kindjes in elk van de 3 leeftijdsgroepen. Zoon speelt een bij, Dochter een leeuw.

Ze krijgen lessen drama (“geen toneel mama, drama!”), dans en zang. Zang vond Zoon wel wat moeilijk. Sinds gisteren zijn ze aan hun kostuums aan het werken. Tussendoor is er al eens tijd voor sport en spel, maar ik heb de indruk dat ze vrij veel les krijgen, wat tof is. Ik herinner me het zwemkamp vorig jaar waar ze amper een uur per dag het water zagen… Of mijn eigen paardenkampen vroeger waar je blij moest zijn met twee uur paardrijden op een hele dag…

Ook de praktische kant verloopt vlot, de locatie is goed te bereiken vanuit ons huis, een en al fietsstraten er naartoe. Zoon fietst zelf, Dochter achterop. Ze vraagt wel elke dag om ook alleen te mogen fietsen. Misschien dus deze zomer al eens oefenen op plekken waar er amper auto’s zijn, niet bepaald makkelijk in de stad maar ik weet wel een goed trajectje. Dan moet ze eerst wel ook deftig leren remmen… Hm, misschien toch nog een beetje wachten eer we ze echt in druk verkeer meenemen!!

Het is wel een drukke week, dinsdag moesten ze van het kamp direct door naar het ziekenhuis voor de controle na de operatie van De Dochter en vandaag naar de logopedie. En gisteren zijn ze dan verdorie frieten gaan eten in De Frietketel terwijl ik de late had! Aaaargh! Ik wil ook vegan stoverij!!

Morgen komt er overdag dan een vriendin langs, gezellig, want het zal de laatste kinderloze vrijdag zijn tot september… In de late namiddag is het dan de opvoering van de twee musicals waar de kindjes een hele week hard aan gewerkt hebben op het musicalkamp. En daarna haasten we ons naar huis om lekker onder ons twee te gaan eten voor onze huwelijksverjaardag!