Groeifeest voorbereiden

De kogel is door de kerk, we gaan met een groepje ouders van het eerste leerjaar dan toch een groeifeest op poten zetten voor de klas. Volgende maandag is de eerste samenkomst om het voor te bereiden. Dus al wie hier fantastische tips voor heeft mag ze massaal deze kant uit sturen! En dan bedoel ik niet zozeer het praktische maar vooral meer inhoudelijk; teksten, liedjes, leuk materiaal om mee te werken met de kindjes, inspirerende boeken…

Advertenties

Drie zalige dagen Disneyland Parijs

Gisterenavond laat kwamen we terug van onze 3 dagen Disney, ons ‘groeiweekend’ voor Zoon. En ik denk wel dat het voor ons allevier een onvergetelijke drie dagen zijn geweest waar we nog lang over gaan napraten. We hadden helaas zowat het allerslechtste weer dat je eind april/begin mei kan hebben in een pretpark; de regen viel heel de dag met bakken uit de lucht, het was niet meer dan een uur of anderhalf droog per dag (de plassen waren op 1 plaats zo diep dat ze er gevaarbordjes moesten omheen zetten) en het was echt berekoud; met 12 graden de hele dag buiten zijn, het was voor ons allemaal best zwaar. Ook in de restaurants kon je niet echt opwarmen wegens vrij frisjes. Maar we lieten het niet (te erg) aan ons hard komen en probeerden toch vooral te genieten. En op onze laatste dag werden we beloond met zon en droog weer.

Op zondag vertrokken we thuis al om 6u45 en kwamen netjes 3 uur later aan bij de Seqoia Lodge, ons hotel. Omdat het toch een speciaal uitje was voor Zoon en er een supergoede promotie was, hadden we de Golden Forst Suite geboekt. Dat gaf ons tal van voordelen die we echt wel zwaar benut hebben. Zoals een aparte check-in waar de rij helaas op het moment dat wij aankwamen wel behoorlijk lang en traag was. Over de andere voordelen (die wel de moeite waren) straks meer. We lieten onze bagage achter in het hotel en stapten op de bus naar het park.

Omdat het echt hondeweer was, kozen we voor het kleinere Studios Park, waar de dingen vaker overdekt zijn en dichter bij elkaar. We gingen meteen al schuilen in de autostuntshow. Daar werd naar mijn zin wat weinig gestunt en heel veel gepraat en getoond hoe het eraan toe gaat bij het filmen van die stunts en welke trucs ze gebruiken, maar Zoon was zo zwaar onder de indruk dat hij meteen nog ‘es had willen gaan. Van daar ging het naar Ratatouille, dé attractie van dit park en een van de mooiere van heel Disney. Hier hebben we zo hard van genoten dat we hem wel een keer of drie hebben gedaan. Hoe hebben jullie dat voor elkaar gespeeld hoor ik jullie denken, want de wachttijden aan Ratatouille zijn doorgaans over het uur. Hier kwam onze VIP fastpass aan te pas. Door te kiezen voor de duurdere suite kregen we per persoon een fast pass die de hele dag door op eender welk uur toegang geeft tot de fast pass ingang, in tegenstelling tot de andere hotelpassen die dit maar 1 keer per dag bieden of de gratis passen in het park die je telkens moet ophalen en met een vast toegangsuur werken. Ze zeggen dat deze pas je twee uur per dag extra tijd biedt maar volgens mij is het nog veel meer. Omdat het maar bleef gieten, trokken we na Ratatouille naar een volgende show, Mickey and the Magician. We waren bij de laatste om toegalaten te worden in het theater en alles zat eivol, maar er waren nog 2 stoelen voor rolstoelers beschikbaar die vrij waren en dus namen we elk een kind op schoot op zo’n stoel. Voordeel was dat die vrij vooraan de zaal waren en bovendien op de plek waar de figuranten van het Lion King liedje passeerden zodat de Dochter twee van die ‘dieren’ mocht aaien die bij haar stopten. Voor de rest was dit een heel mooie show, echt betoverend voor de kindjes, alle Disney sterren passeerden de revue en het geheel werd aan elkaar gepraat door Mickey Mouse die wilde leren toveren. Klinkt onnozel maar ik kreeg op een bepaald moment zelfs kippenvel, het was echt wel Disney magie van de mooiste soort.

De wederhelft en de kindjes gingen dan naar de Tower of Terror. De Dochter was 1 cm te klein voor heel wat leuke attracties, waaronder deze. Bij het boeken een half jaar geleden hadden we gedacht/gehoopt dat ze wel zou groeien tot de vereiste 1m02, maar helaas was er amper 0.5cm bijgekomen op die tijd en kwam ze nu met schoenen aan dus nog een goeie cm tekort. Een vriendin had gezegd dat ze echter totaal niet strikt controleren en ze raakte dan ook vlotjes binnen in de Tower of Terror, waar amper andere kinderen te spotten waren en vooral twintigers en dertigers de dienst uitmaakten. Mij krijg je er overigens niet in, dus ik nestelde me buiten op een bankje, we waren op dat moment gelukkig begonnen aan het droge anderhalf uurtje van die dag. Dochter, die geen vrees kent, vond de attractie de max en wou meteen terug keren, maar Zoon was behoorlijk bang van het hele spookverhaal errond en zag behoorlijk bleek. Het is dus bij 1 keer gebleven.

IMG_0426

Na nog wat kleinere attracties (Slinky Dog, het vliegend tapijt dat ondanks de overdaad aan personeel vooral het stilstaande tapijt bleek) waren we tegen 17u allemaal tot op het bot verkleumd, nat en doodmoe en trokken we naar het Village waar we op dat uur niet lang moesten aanschuiven om een tafel te krijgen in Annettes Diner. De kindjes aten een soepje (of beter Zoon want Dochter vond het zoals vaak niet lekker en at enkel de bijhorende broodjes op) en wij kozen een smakelijke burger met frietjes. Dit restaurant is echt wel een aanrader, niet te duur (naar Disney normen) en echt lekker. Na de soep wilden Zoon nog ijs en Dochter nog pannenkoeken als dessert (wij konden geen pap meer zeggen na de burger) en dat trof want de pannenkoeken kwamen standaard met twee bolletjes (!!) Ben & Jerry’s ijs, slagroom, ahornsiroop en amandeltjes dus daar hebben we alle vier nog serieus van kunnen eten.

Alhoewel het park open is tot 22uur, waren wij compleet uitgeput toen ons eten om 18u achter de kiezen was en wandelden we naar ons hotel, dat op minder dan 10 minuutjes wandelen lag. Daar bleken onze koffers al naar onze megagrote suite gebracht te zijn en waren de bedden opgemaakt met gouden chocolademuntjes erop en twee grote knuffels voor de kindjes, die hun geluk meteen niet meer op kon. Wat een welkom! Er wachtten ons ook snoepjes, er stond een roosje in de badkamer, een gratis grote fles water, een Nespresso die we zelfs niet eens gebruikt hebben,… Onze kamer was echt wel de max. Helaas dat we het grote terras niet hebben kunnen gebruiken door het verschrikkelijke weer. Een van de andere voordelen van de duurdere kamers is dat je tot 23u terecht kan in de aparte Lounge waar alle drank gratis is, zelfs gewoon om mee te nemen naar je kamer of het park. We zijn daar dus nog rustig iets gaan drinken en zijn dan vroeg ons bed in gekropen (om dan helaas anderhalf uur wakker gehouden te worden door de huilbaby in de kamer met de binnendeur naar onze kamer die totaal geen geluidisolatie bood).

Vakantie of niet, de volgende dag stond de wekker al om 7u, want van 8u30 tot 9u30 is het voor de hotelgasten ‘Extra Magic Time’ en mag je dus een uur voor de gewone bezoekers al het park in. Lang niet alles is al open, maar sommige attracties dus wel. Maar eerst genieten van een superlekker en ontzettend uitgebreid ontbijt, ook weer apart voor de Golden Forest Club mensen in de ruimte waar later op de dag de gratis drankjes te krijgen zijn. Pannenkoeken, yoghurtjes, eitjes, noem maar op. In het park trokken we meteen naar Buzz Lightyear waar we maar een vijftal minuten moesten aanschuiven eer we erop los konden schieten, heel leuke attractie vonden we allemaal. Dan trok de wederhelft met Zoon naar de Hyperspace Mountain, waarvoor je minimaal 1m20 moet zijn. Dat vond hij toch wel wat te eng om te herhalen blijkbaar. Ondertussen ging ik op zoek naar Peter Pan met de zus. Maar het navigeren lukte me nog niet zo vlotjes en we kwamen bij Pinocchio terecht, waar het ondanks het vroege uur toch al een kwartiertje aanschuiven was.  Daarna trokken we dan naar Peter Pan die maar enkele meters verder bleek te zijn en waar onze Fast Pass supergoed werkte (in sommige acttracties is het zelfs met fast pass nog even aanschuiven op drukke momenten maar bij Peter Pan en de Star Tours bv ben je er echt in enkele minuten). Heel leuke attractie dit, echt leuk en sprookjesachtig gedaan maar helaas ook heel kort. Ondertussen was de motregen helaas weer overgegaan in flinke buien, de voorspelde droge ochtend was wel heel kort en toch nog behoorlijk nat geweest en van dan af zou het non stop blijven gieten.

We deden ontzettend veel kilometers (ik kwam elke dag vlot aan 20.000 stappen of zo’n 14km) en probeerden zo veel mogelijk attracties te doen puur om even uit de kou en de regen te zijn. We waren ontzettend leuk dat zowat elke wachtrij overdekt was… Pirates of the caribbean, It’s a small world, Orbitron, de draak en het kasteel van Doornroosje,… Bij Big Thunder Mountain werd Zus die bij de meetlat nochtans op haar tenen ging staan helaas geweigerd. Zo zonde want ze is van niks bang en gevaarlijk is deze rollercoaster echt niet. Wij zaten dus in de regen en te kou te kleumen tot Wederhelft en Zoon klaar waren want verder was er wegens renovaties in dit stuk van het park niks te beleven en in de regen gaf het allemaal een beetje een trieste indruk. Toen ik wat later op de dag terugkeerde om ook eens de Big Thunder Mountain te doen, bleek hij defect.

Om wat op te warmen en op krachten te komen trokken we voor de lunch naar het Rainforest Café. Vroeg gaan eten is de sleutel, we moesten niet wachten op een tafel en toen we een uur later weer vertrokken stond de rij bijna tot buiten. Leuke setting voor de kindjes (om het half uur is er een ‘onweer’ met een bewegende olifant en wat licht- en geluidseffecten) en het eten is ook niet te duur en eetbaar, we kenden het concept al van in Las Vegas en London.

In de namiddag nog wat rondgelopen maar hoe later op de dag hoe langer de wachtrijen, soms zelfs die met fast pass (en lang niet alle attracties hebben zo’n ‘voorkruiprij’ zoals Zoon het noemde), hoe groter de vermoeidheid en hoe zwaarder de kou en de regen begonnen doorwegen. Van 16 tot 18u was er gratis vieruurtje in de Golden Forest Lounge en dus trokken we daar naartoe om even op te warmen. Onderweg viel de Dochter in een ongelofelijk diepe slaap, we hebben serieus wat moeite moeten doen om ze te wekken om iets te eten. Het vieruutje bleek een uitgebreid buffet vol taart en gebak en daar aten we onze buikjes meer dan vol.

Het bleef stortregenen en we hadden allemaal kou en waren moe dus niemand wou direct terug naar het park. Dus besloten Zoon en ik het zwembad eens uit te testen. Dat bleek ook een avontuur; we waren zonder jas op weg en hij op zijn kousen en het zwembad bleek in een ander gebouw. Daar aangekomen bleken er maar 2 (!) kleedhokjes beschikbaar, waardoor de meeste vrouwen zich gewoon in de lockerruimte omkleedden en het daar dus letterlijk vol blote vrouwen stond. Ocharme Zoon. Door zijn lange haar hadden die vrouwen wellicht totaal niet door dat er een jongen in hun midden was…
Het zwembad was wel leuk, sauna, bubbelbad, glijbaantje, alleen was het water echt aan de koude kant dus echt opwarmen deden we ook hier niet. Dat deden we dan maar in het bad van onze hotelkamer, met zeepjes met mickey mouse oren.

Na ons zwaar vieruurtje en de het eten met dessert ’s middags had niemand nog zin om naar het buffetrestaurant in het hotel te gaan en weer zo veel te eten en door de regen en de kou zagen we het ook niet zitten om helemaal naar het park terug te keren om ergens te gaan aanschuiven voor een broodje. Dus hielden we het deze avond maar bij appels, koekjes en chocomelk.

Tegen 20u30 vertrokken Zoon en de wederhelft weer naar het park voor het vuurwerk om 22u en deden ze nog twee attracties (de Big Thunder Mountain die weer werkte en de Star Tours, een te gekke flight simulator). Ik legde de zus in bed en ging dan wat netflixen en uiteindelijk zelf ook op tijd naar bed.

En dan was het alweer de derde en laatste dag. Inmiddels hadden we alle dingen die we echt wilden doen al gedaan, maar toch hadden we allemaal nog veel zin in deze extra dag. Eerst echter vroeg opstaan en de kamer opruimen zodat we direct na het ontbijt konden uitchecken en dan naar het park crossen voor nog wat Magic Hours. En vandaag eens geen spatje regen, meer nog, de zon scheen heel de dag. Het park zag er op slag totaal anders uit. En we konden eindelijk eens foto’s nemen buiten van het befaamde Disney kasteel. We gingen voor de derde keer ofzo schieten bij Buzz Lightyear.

Terwijl de Wederhelft en de Dochter Minnie Mousse oortjes gingen kopen (zowat 20% van de vrouwelijke bezoekers liep met een of andere uitvoering van deze diadeem rond en de Dochter ging voor een rozer-dan-roze prinsessen-variant met voile) en naar de prinsessen parade kijken trok ik met Zoon nog es naar de Thunder Mountain en deze keer werkte hij. Zalige attractie. Samen met Ratatouille, de Star Tours en Peter Pan een van mijn favorietjes. Toen ik hem later op de dag nog graag een tweede keer wou doen was hij echter, je raadt het al, kapot. Zucht.

Om 12u hadden we een reservatie in het Agrabah Café, waar we eindelijk eens hopen verse groenten konden eten na de vorige dagen van eerder vettig eten. Helaas waren er ook eindeloos veel superlekkere dessertjes in dit oosters buffet restaurant en kwamen we dus weer behoorlijk volgevreten van tafel.

Tegen 15u hadden we het stilaan gezien en gingen we nog eens naar het andere park voor nog een keertje Ratatouille. Toen we om 16u wilden vertrekken, besloten de kinderen dat ze toch graag nog eens de Parade wilden zien en dus gingen we tegen 16u45 klaar zitten op het centrale plein voor Main Street om daar nog eens alle figuren te zien voorbij komen. En dan op naar de grote Disney winkel om ons eindelijk over te geven aan de sterke lokroep (voor de kinderen dan toch) van de merchandise en Zoon na heel lang wikken en wegen een R2D2 robot koos en Dochter een Ariel popje in prinsessen-uitvoering en een rugzakje.

Met behoorlijk veel spijt in het hart lieten we om 18u Disneyland achter ons om terug te tuffen naar België. En uiteraard onderweg te moeten stoppen omdat iedereen zo’n honger had. En ik 3 uur lang vruchteloos wachtte tot de twee kinderen compleet uitgeput in slaap zouden vallen maar die dat uiteraard niet deden omdat ze veel te opgedraaid waren door al die ervaringen en niet te vergeten hun pas verworven speelgoed…

Het was onze bedoeling om de kinderen met dit tripje een herinnering om nooit te vergeten te geven, er een groeiweekend te maken speciaal voor Zoon als waardig alternatief voor het traditionele familiefeest en als ik heel eerlijk mag zijn denk ik dat we daar behoorlijk goed in geslaagd zijn…

Communie-, lentefeest en andere toestanden

Het is weer volop de tijd van het jaar, heel wat kindjes uit het eerste en het zesde leerjaar en vooral hun ouders zijn bezig met voorbereidingen voor een communie of een lentefeest. Aangezien wij totaal niet religieus zijn, was het van voor de geboorte van de kinderen al duidelijk dat we ze niet zouden laten dopen en dat er dus ook geen communie zou volgen. De keuze voor het GO was er dan ook één uit volle overtuiging (al had het ook wel stadsonderwijs kunnen worden) en nu in het eerste leerjaar blijkt dat er op de hele klas maar 3 kindjes godsdienstonderwijs volgen, stelt de hele vraag zich ook niet voor Zoon (je hoort soms dat sommige kindjes een feest willen omdat iedereen een feest krijgt).

Een feest geven gewoon voor het feest, daar ben ik geen fan van. Een feest aan de hand van een ritueel, een feest met inhoud zou ik wel overwegen. Maar ik heb niet de zin om dit jaar iets in elkaar te steken. Ik denk dat er in het zesde leerjaar wel iets georganiseerd wordt vanuit de Vrijzinnige Humanisten. Ik bevroeg me ook bij hen wat het eerste leerjaar betreft maar dan is er blijkbaar geen groepsaanbod.

Maar we willen wel iets doen om in de verf te zetten dat onze eerstgeborene geen kleuter meer is. En dus boekten we een tijd terug drie dagen Disneyland Parijs. En trekken we dus dit weekend erop uit onder ons viertjes. Superspannend want niemand van ons gezin is al in Disneyland geweest. Ik kreeg al heel wat tips van een vriendin, maar wie nog tips heeft mag ze bij deze allemaal mijn kant uit sturen!

Ik ben blij met onze keuze. Geen verplicht familienummer. Ik begrijp dat dit voor sommige mensen het absolute hoogtepunt van hun jaar is, maar ons ding is het gewoon niet echt. En ik denk eigenlijk ook niet dat de kinderen erop zitten te wachten. Integendeel. Een uitje met ons viertjes en dan heel speciaal voor Zoon zit me wel lekker.

Soms bedenk ik wel dat ik het overgangsritueel nu wel een beetje mis. De vraag is natuurlijk hoeveel mensen die wel een feest geven, iets van belang hechten aan het ritueel. Ik denk weinig. Enfin. Ik wil ook niet dat het puur consumeren en materialisme is (wat Disney ergens wel is). Ik was dan ook blij toen er op school ineens werd rondgemaild om een groeifeest voor de hele klas in elkaar te steken. Die mailconversatie is inmiddels alweer stilgevallen dus ik weet niet of er nu nog iets zal volgen, het is eigenlijk ook wel kort dag intussen. Maar ergens hoop ik het wel. In elk geval ben ik naar Zoon ook wel heel duidelijk over het waarom van onze trip. Want ik vind het wel belangrijk dat hij dat snapt. Dat hele groot-worden-verhaal.