Dordogne 2018 deel 1; zwembadpret en dieren

Op zondag 1 juli stond de wekker al om 5 uur en netjes zoals gepland zat iedereen om 6uur in de auto.  Op 500 meter van ons huis werden we al meteen gestopt door de politie voor een alcoholcontrole. Uiteraard negatief, maar de wederhelft was even van zijn melk waardoor hij de verkeerde afslag nam. Geen erg. Nog even tanken en dan en route!

De tocht verliep vlot. We moesten een drietal keer kort aanschuiven door ongelukken of wegenwerken maar konden verder steeds vlot doorrijden. Om de tzee uur eens stoppen om de benen te strekken of het toilet te bezoeken. De kindjes hielden zich bezig met de luistercd De Mestkever en de Ipad die ik had volgeladen met Netflix downloads.

Om 15 uur bereikten we onze bestemming al, het kleine dorpje Saint-Julien-de-Lampon, aan de oevers van De Dordogne. Het was er bloedheet en de kindjes doken na het opblazen van al de zwembadtoestanden zoals een haai en een nagelnieuwe door de Dochter persoonlijk geselecteerde flamingo, meteen het zwembad in voor een verkoelende duik. En bleven daarin ronddobberen tot het tijd was voor de traditionele eerste-avond-spaghetti. Na een tweetal uur kwamen ook de nichtjes aan en was het zwembadplezier volledig.

IMG_0700

Zoon had beslist dat hij wou gaan wandelen en dus zocht de oma voor meneer maandagochtend een wandeling uit in de buurt. We reden naar het naburige dorpje Sainte Mondane waar we een fijn parcours van 6,5 km volgden dat vooral beschut door het bos liep en langs het kasteel en af en toe een mooi uitzicht bood. Want het was ook wel met wat klimmen en dalen. Zoon vind het vooral leuk om de signalisatie in de vorm van gele pijltjes, hoekjes en kruisen te zoeken en de weg te tonen. Hoogtepunt van de wandeling was de weide met drie ezels waar je gewoon op kon lopen aan het begin van de wandeling. Niks zo leuk als eerst flink knuffelen met een ezel. Het kind heeft duidelijk mijn genen.

IMG_0711

De namiddag bestond, zoals elke namiddag tot hiertoe, volledig uit zwembadpret. We moeten de kinderen bijna vastbinden om ze in het heetst van de dag uit het water te houden en eens ik om 15u het signaal geef dat ze zich mogen klaarmaken, komt Zoon er 5 uur lang niet meer uit. En voor het eerst gaat dit volledig zonder bandjes. Ik ben best wel fier. Ook kleine Zus eist om het zonder bandjes te doen. Ze zorgt daarmee voor een heus avontuur op zich. Want alhoewel ze het brevet ‘zwembadveilig’ heeft behaald in juni, is dat toch met een korrel zout te nemen. Ze kan, zoals het brevet vereist, inspringen, enkele meters zwemmen en er dan weer uitklimmen op eigen kracht. Maar ze houdt totaal geen rekening met haar kunnen of met volwassenen in de buurt en zwemt gewoon overal naartoe. Om dan na een meter of 5 richting bodem te gaan. Ze waarschuwt ook niet wat ze gaat doen dus je kan haar letterlijk geen seconde uit het oog verliezen. Dat is behoorlijk spannend. Het resulteert ook in het feit dat we haar na een tijdje toch vragen om bandjes aan te doen zodat we ook eens met zoon kunnen zwemmen of zelf wat meer ontspannen maar dan is ze eerst zo boos dat ze als een krab in het water drijft voor een half uur of eerst uit het zwembad gaat zitten wenen omdat we niet als eerste geboren is… maar voor de rest chapeau voor allebei wat hun zwemkunsten betreft!

Op dinsdag drie juli trokken we naar het Reserve Zoologique van Calviac. Hier waren we vijf jaar geleden ook al eens geweest en dat was toen erg meegevallen. Bovendien was het super dichtbij. Het is een klein atypisch dierentuintje op een heuvel waar je tussen de aapjes en de vogels kan wandelen. De verschillende soorten aapjes zijn het leukste. Maar we hadden geluk dat het net voedertijd was waardoor de tapirs even heel actief waren en gingen zwemmen. De manenwolf is ook erg mooi. Ben je in de buurt met kleine kindjes dan is deze supersympathieke dierentuin een must.

IMG_0726

Na een lange namiddag in het zwembad ging het ’s avonds naar Domme, een pittoresk vestigingsstadje op een heuvel. We hadden er gereserveerd in de Pizzeria des Templiers wat een beetje een idiote naam is in mijn ogen maar het terras was gezellig en de pizza best lekker. De gin tonic vooraf ook.

In de nacht van dinsdag op woensdag kregen we een enorm onweer te verwerken. Het bleef maar duren. Geen idee of het daardoor was, veel kans van wel, maar daardoor kon de Dochter tussen een en drie ’s nachts niet slapen omdat ze voortdurend moest huilen en uit haar zetelbed viel en bang was in het donker. Gelukkig kon ik op woensdag een grote middagdut doen om al die verloren slaap in te halen terwijl de kroost aan het zwemmen was.

Woensdagochtend namen we de Dochter mee op wandeling. Zoals gevreesd was ze moe en moest ze gedragen worden van zodra de weg wat steil, saai of warm was. Gelukkig liep ons pad soms ook wat in het groen en was ze al eens te motiveren om te helpen speuren naar de pijltjes of een loopwedstrijd aan te gaan met broer. Omdat ze niet echt graag wandelt zijn we na een tijdje dan maar gewoon een ijsje gaan eten in Sarlat waarna we onze wandeling niet echt terugvonden en de markt die er op dat moment zou moeten zijn al evenmin en tot slot ook de auto niet. En wanneer we onze route terugvonden was hij twee keer onderbroken, een keer door werken en een keer door twee hekken die de weg afsloten. De eerste keer zijn we braaf om gestapt maar bij die hekken zijn we er wel gewoon over geklommen.

De namiddag werd dus door de meestendoorgebracht in bet zwembad, door mij dus ook deels in mijn bed, maar we zagen de lucht steeds zwarter worden en tegen zes uur ’s avonds moesten we plots alles wat buiten of in het zwembad stond naar binnen slapen want er barste opnieuw een hevig onweer los. Dat bleef aanhouden en die avond moesten we voor het eerst binnen eten.

IMG_0745

Vanmorgen werden we wakker met een zwaar bewolkte lucht en voor vanmiddag voorspellen ze opnieuw regen. Het blijft vandaag ook vrij koel met twintig tot drieentwintig graden. Maar vanaf dit weekend komt de grote hitte er weer aan met temperaturen boven de dertig graden.

Vanmorgen nog niks gedaan. We houden ons wat bezig met lezen, voetballen en spelen. We zien wel. Misschien dat vandaag een rustdagje wordt.