Beirut @ Vorst Nationaal 02/04/2019

Gisteren mochten we dus van De Morgen naar Beirut gaan luisteren in Vorst. En wat ben ik blij dat we geweest zijn. Vorst Nationaal blijft een gruwelijke concertzaal, maar het werd niettemin een superfijne avond.

Ik ken Vorst slecht. We hebben er al verschillende keren problemen gehad; geen parking, nergens iets vinden om nog snel iets te eten,… Deze keer had ik hulp ingeschakeld van een ex-collega die er woont en die me twee restaurant aan de hand deed op wandelafstand van de zaal. We kwamen terecht bij pizzeria Cosi Come. Niks groots en evenveel afhaalplek als restaurant, maar de pizza’s zijn reusachtig en niet verkeerd van smaak. No nonsense eten, ideaal voor een concert wanneer je toch eerder beperkt bent in tijd en niet overeten in die zaal wil aankomen.

Van daar was het een kwartiertje wandelen in de regen tot de concertzaal en viel op hoe mooi deze kant van Vorst eigenlijk wel is.

Omdat ik ooit gestrand ben in Vorst op de bovenste verdieping omdat het beneden volzet was en je van daaruit niks kan zien, probeer ik in die zaal altijd vroeg te zijn. Dat is wat saai want er is niks te beleven behalve bier of cola drinken, maar als niet heel grote medemens vergroot het wel de kans dat je een plek verovert die toch iets of wat uitzicht op het podium heeft.

Over het voorprogramma Hedado Negro kan ik kort zijn. Zonder twijfel een van de minst goede voorprogramma’s ooit. Iets experimenteel met een Amerikaan die eruit zag als een kerel uit Narco’s die zeemzoetig stond te neuzelen met wat bliepjes en blazers erbij die je amper hoorde. Slaapverwekkend en de meeste mensen schonken er dan ook weinig of geen aandacht aan.

En dan was het eindelijk aan Beirut. Ik heb de laatste tijd weinig naar deze muziek geluisterd (probleem met nieuwe smartphone die weigert te synchroniseren met oude laptop, heel irritant) maar van bij de eerste muziek was mijn liefde voor Zach Condon terug. Bij de hele zaal was dat trouwens het geval had ik de indruk. Het applaus was zo hevig en langdurig dat Zach de hele tijd wat verlegen zijn hand op zijn hart hield. En ook wel even dacht dat Vorst in Frankrijk lag. Het is hem vergeven.

Beirut gaat nu al een tijdje mee en heeft heel wat nummers om uit te kiezen maar er zit absoluut nog geen sleet op. Je kan opmerken dat het misschien nog weinig vernieuwend is intussen. Dat is zo. Maar de muziek is zo goed in wat het is, dat het mij niet stoort. Het zorgde hier en daar misschien voor een kabbelend moment tijdens de show, waarbij de aandacht even een nummer lang verslapte. Maar die werd dan direct weer opgevist bij een volgend nummer. De blazers waren heel prominent aanwezig; zowel vooraan op het podium als in de sound. En dat hoort ook zo bij Beirut vind ik. We kregen een melancholisch bad van diverse streken en invloeden in Europa. Een heel warm bad. Waarin je helemaal relax en blij wordt. Gelardeerd met de pakkende en warme stem van Condon. Gewoon ontzettend schoon om naar te kijken en te luisteren.

beirut

Beirut

Ik win nooit iets. Of toch zeer zelden. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik vorige week mail kreeg van De Morgen dat ik tickets had gewonnen voor het optreden van Beirut vanavond. Ik kon me amper nog een wedstrijd herinneren.

Ik ben fan dus ik was wel behoorlijk blij. Ik heb Beirut al eerder live gezien. In de AB bijvoorbeeld. Maar nu is het concert in Vorst Nationaal. En daarom had ik geen tickets gekocht. Vorst is echt een abominabele zaal waar ik slechte ervaringen heb; verplicht boven moeten zitten waar je niks ziet, gruwelijk slecht geluid, uren zoeken naar parking,… Plus Beirut is toch echt geen muziek voor in zo’n betonnen bunker.

Maar nu ik de kaarten in de schoot geworpen kreeg, ga ik uiteraard graag. Nog snel de laatste cd gekocht op iTunes. Mijn werkuren gewisseld. Babysit gezocht. Vorst, here we come!

Arcade Fire @ Sportpaleis Antwerpen

Er was enige voorbereiding nodig voor het concert van Arcade Fire in Antwerpen. Een tweetal dagen voor het concert kreeg ik een mail met daarin een lijst met verboden voorwerpen waaronder handtassen groter dan 12 op 17 cm. Ik zou recht van het werk naar het concert gaan en ik beschik niet over een voldoende kleine handtas dus dat zorgde wel voor wat kopbrekens. Gelukkig heb ik een rokje met twee heel diepe zakken, groter dan de toegestane afmetingen voor handtassen en kon ik mijn gerief daarin kwijt en liet ik wat niet essentieel was op het werk liggen.

Na een kwartier treinvertraging wurmde ik me op de gewoonlijke beestenwagontrams richting Sportpaleis en besloot buiten op de wederhelft te wachten die ook nog op zo’n tram bleek te zitten maar dan vanaf een Park and Ride. Ondertussen zag ik de mensenzee aan de ingang steeds maar aanzwellen en zag ik vooral heel veel boze vrouwen die werden geweigerd omwille van hun handtas. Wat was ik blij met mijn rok. En de mevrouw van de security wat later trouwens ook. Want door al dat meten van handtassen en discussieren met boze concertgangers ging het toelaten van mensen tot de zaal echt wel tergend traag. Daardoor misten we helaas het voorprogramma (voor die ene keer dat het er eens leuk uit zag, Preservation Hall Jazz Band uit ons geliefde New Orleans) en stond de zaal ook al aardig volgepakt toen we er omstreeks 20u15 eindelijk raakten.

Met een podium opgesteld knal in het midden van de zaal is het even twijfelen waar je je dan moet zetten. Ik wou eigenlijk gewoon aan de voorzijde, maar we belandden aan een zijkant en stonden daar behoorlijk dicht bij het podium (vijfde rij zowat). Ik vreesde bij een verhuis naar de voor- of achterzijde meer platgedrukt te zullen worden in de mensenzee en minder te kunnen zien dus bleven we maar op ons plekje. Helaas kregen we daardoor effectief meestal de zijkant en van Win en Regine te zien, al viel het al bij al wel mee want was er midden het podium een deel met drums en piano dat voortdurend ronddraaide en wandelde Win, Regine et les autres wel heel regelmatig voorbij ‘ons deel’ van het podium, dat er in het begin trouwens uitzag als een boksring.

Van bij de eerste noten viel helaas het barslechte geluid op. Ook hiervan weet ik niet of het beter was elders in de zaal, maar bij ons aan de zijkant was het echt zo abominabel dat het soms even duurde eer je een nummer zelfs maar kon herkennen. Heel luid was het wel niet. Maar zowat subtiliteit en de helft van de instrumenten gingen volledig verloren in de dikke geluidsbrij van het Sportpaleis. Het is er altijd een probleem maar nu viel het me toch nog extra hard op.

De groep begon meteen stevig met Everything Now voor een publiek dat van bij de eerste noot zowat uitzinnig was. We kregen er meteen Rebellion (lies) na, een van hun mooiste nummers al is dat moeilijk te zeggen want ze hebben zo eindeloos veel unieke en mooie nummers. We kregen een uitgebalanceerde setlist met niet heel veel nummers van de nochtans prima laatste plaat en redelijk evenwicht uitgebalanceerd met nummers van al hun platen.

IMG_0399

Echt praten met het publiek werd er niet gedaan, maar Win kroop wel enkele keren gewoon de zaal in en de rest van de groep leek er wel enome lol te hebben. Soms hadden we ook een goed zicht op Will Butler als hij in onze hoek iets kwam doen met zijn keyboards en die kerel is echt wel serieus gestoord. Maar geweldig om naar te kijken.

Verdere hoogtepunten voor mij: No Cars go, Neon Bible, Rococo, The Suburbs en Sprawl waabij Regine van haar gele outfit veranderde in een strak glitterpak en als een echte diva over het podium danste.

IMG_0410

Dieptepunt waren algeheel het geluid en de reeks van Reflektor tot het einde voor de bissen waar enkele West-Vlaamse beren van venten en hun bijhorende vrouwen van veertig plus out of nowhere ineens in mijn rug kwamen duwen en ofwel heel luid meebrulden ofwel gewoon de hele tijd zaten te praten (over de muziek kelen dus). Sommige mensen weten echt wel hoe ze een concert kunnen verpesten voor iedereen in hun buurt. Gelukkig waren ze bij de bissen nog wat meer naar voor geduwd en kon ik ze dan niet meer horen.

Everything Now
Rebellion (Lies)
Here Comes the Night Time
Peter Pan
No Cars Go
Electric Blue
Put Your Money on Me
Neon Bible
Rococo
Suburban War
Neighborhood #1 (Tunnels)
The Suburbs
The Suburbs (Continued)
Ready to Start
Sprawl II (Mountains Beyond Mountains)
Reflektor
Afterlife
Creature Comfort
Neighborhood #3 (Power Out)

Encore:
We Don’t Deserve Love
Everything Now (Continued)
Wake Up