Jarige dochter

Mijlpaal! Mijn kleine meid werd afgelopen zaterdag zes jaar. Zes! Geen kleuter meer, maar een pittige kleine dame die alweer 13 letters kan lezen. En dat moest uiteraard gevierd worden.

De viering begon donderdag al met de traditionele cupcakes om te trakteren in de klas. Op woensdagmiddag vakkundig gebakken door de oma en versierd door de kinderen, want wij werken dan allebei.

Vrijdag was de school gesloten en trokken de kinderen en ik de stad in om het feest voor te bereiden. Eerst kreeg ze twee paar nieuwe schoenen bij Aap Noot Mies. We kwamen voor een paar winterlaarsjes, want ze had enkele maanden ervoor pas nieuwe Veja sneakers gekregen. Nu vond de mevrouw van de winkel dat de Veja’s veel te versleten waren voor nog zo nieuw te zijn, de velcro rafelde en kleefde amper nog, dus wou ze die schoenen graag terugnemen en ons terugbetalen. Spijtig want het waren heel mooie schoentjes, maar hierdoor was het probleem waarbij de Dochter niet kon kiezen tussen twee paar nieuwe schoenen ineens opgelost en stapte ze op nagelnieuwe laarsjes naar buiten.

donsje

Daarna trokken we nog naar Hema en Flying Tiger voor knutselgerief en versiering voor het kinderfeestje zaterdag.

Zaterdag vroeg opstaan voor de zwemles, dan ineens door naar de balletles en dan snel snel alles klaarmaken voor de 7 kindjes die die middag naar het feestje kwamen. Het werd een leuk maar druk feest. Zelf ben ik al van vorige donderdag ziek (keelpijn, verkouden, hoesten) en dan valt het wel zwaar, zo’n druk weekend. Maar show must go on, niet waar. De Dochter genoot enorm hard van de aanwezigheid van al die vriendjes, de aandacht, de cadeautjes, het stuk meppen van de supermooie eenhoornpinata. En dan was het wachten tot het laatste kindje werd opgehaald en snel snel de fiets op naar de spaghettiavond van de scouts waar de foto’s van het zomerkamp werden getoond.

IMG_3015

Zondagmiddag trakteerden wij dan samen met de eveneens jarige schoonmoeder op een etentje bij de Italiaan waarna iedereen nog bij ons thuis te gast was want een jarige kleine meid heeft recht op een speciale taart. Een zeemeermintaart deze keer. Helemaal vegan en van Catberry. Vorig jaar hadden we er al een eenhoorntaart van. Ik ben fan. De taarten zijn zo mooi dat je ze bijna niet wil opeten. Bijna zeg ik, want ze zijn te lekker om te laten staan. Ik vind het echt ongelofelijk wat allemaal mogelijk is. En dat het vegan is, is voor ons geen must, maar zeker mooi meegenomen.

IMG_3059

 

Angèle

Goeie smaak. Cultuur. Ik probeer het de kinderen van jongsaf mee te geven. Ik ben blij dat de school daar overigens ook aan meedoet en dat ze regelmatig naar goed theater (4Hoog, studio Orka) en musea gaan.

Thuis zet ik ook gewoon mijn muziek aan. Als ze het expliciet vragen dan wil ik uiteraard ook iets voor hen opzetten, maar als ze niet vragen naar Mega Mindy, dan zet ik het ook niet aan. En K3 komt er niet in. Daar ligt mijn grens.

Ik vond het dan ook best wel leuk toen de Dochter deze zomer aangaf dat ze Angèle leuk vindt. Ik heb prompt de cd aangeschaft. Afgelopen zaterdag was ze wat ziekjes, de hobbies vielen in het water en ik bleef thuis bij haar. Tijd voor gezelschapsspelletjes en daar moet voor mij altijd een muziekje bij. Ik wou eerst Balthazar opzwieren, maar vroeg haar toen of ik haar muziek moest opzetten. Dat wou ze wel. En dus hebben we samen naar Angèle zitten luisteren. Schitterend trouwens om haar dan te zien meezingen…

Dagkampjes week

De kinderen zijn op dagkampje deze week. De Dochter op danskamp in haar dansschooltje, Zoon op voetbalkamp. Je weet op voorhand natuurlijk nooit of zoiets in de smaak gaat vallen, of de begeleiders goed en gedreven zijn, of de activiteiten leuk zijn, of de groepen meevallen,… Maar de kampjes vallen gelukkig enorm in de smaak. Ze hebben ook allebei verschillende vriendjes van school die ook aanwezig zijn, dat scheelt ook al enorm.

En dus is het elke ochtend druk bij ons thuis. De vriendjes van Zoon raken moeilijker op het kamp en worden dus opgehaald en afgezet bij ons thuis, aangezien de wederhelft ouderschapsverlof heeft en de meute makkelijk met de auto kan brengen. Ik breng de Dochter dan weg met de fiets. Ze fietst overigens helemaal zelf, in het verkeer. Ze heeft dan soms veel bekijks, dat kleine dotje met haar roze helm en kleine fietsje dat het stadsverkeer trotseert. Maar ze doet dat enorm goed.

Beide kampjes lijken me superleuk. Bij het voetbalkamp wordt er intensief gevoetbald maar is er in de namiddag telkens aandacht voor spelen en andere sporten. En danskampje is klein en knus en er is aandacht voor veel verschillende dansstijlen, knutselen, koken,…

Scout terug thuis

Zaterdag is de wederhelft weer helemaal naar de Ardennen gereden om onze scout te gaan ophalen. Na 5 dagen van complete radiostilte waren we benieuwd hoe het met hem ging.

Zoals gehoopt en verwacht gelukkig prima in orde en vol verhalen. Hij had van ons, zijn meter en de rest van de familie wel wat post gehad en dat had hem veel deugd gedaan. Hij had ons wel gemist, maar niet gehuild, toch wel stoer.

Hij heeft geen een keer gepiept over het feit dat zijn vriend en klasgenootje niet mee was en hij in feite de enige was van zijn school. Hij had ginder genoeg andere leuke vriendjes. Enkele grappige anekdotes uit zijn vele verhalen:

  • zijn tentgenoten mochten niet met hun vuile voeten op zijn slaapzak en hij moest dat vaak herhalen… “Want je weet dat ik ordelijk ben he”…
  • het eten was beter dan tijdens het paaskamp maar er was wat te weinig gestructureerd aanbod, ze moesten zichzelf nogal veel entertainen en dat ligt hem minder.
  • hij heeft weer veel schunnige liedjes meegebracht. Denk aan de melodie van ‘laat de zon in je hart’ en dan iets met ‘scheet’ en ‘reet’…
  • elke dag verse kleren aangedaan maar slechts 1 verse onderbroek haha.
  • op een hudo kan je niet naar het toilet gaan, dat heeft hij op die 5 dagen dan ook maar 1 keertje gedaan. Het stonk veel te hard.
  • Oorwurmen en kevers in de tent: geen probleem.
  • Er is een tornado geweest in hun buurt, maar gelukkig niet bij hen op de kampeerplek.
  • Al zijn kleren roken enorm naar kampvuur.
  • volgend jaar gaat hij zeker weer mee.

 

We wilden op restaurant gaan om te vieren dat hij terug thuis was, maar hij was zaterdag veel te moe. Dat hebben we dus uitgesteld tot gisterenavond, lekkere frietjes en vegan stoverij in de Frietketel!

Zoon op kamp

Ik kreeg net telefoon van de wederhelft dat ons mannetje goed afgezet is op het kampterrein in de Ardennen waar hij met zijn scoutsgroep zal verblijven. Een hele onderneming, twee uur en half heen en dan weer terug. Dit omdat de bevers, de jongste leeftijdsgroep, maar een week gaat kamperen in plaats van tien dagen zoals de rest van de groep. En dus apart gebracht moeten worden. Zelf kon ik helaas niet mee, ik moet werken en neem al 3 weken vakantie deze zomer, maar de wederhelft en de Dochter hebben hem met de auto gebracht.

Ik kreeg net dus een beknopt verslag. Het is een echt kampterrein blijkbaar, met gaten in de grond in de plaats van toiletten, en douches waren er ook niet te bespeuren. Een enorm groot terrein blijkbaar waar elke leeftijdsgroep of ‘tak’ zijn eigen afgesloten stuk heeft. De kleintjes in tenten, de groten in zelfgesjorde toestanden.

Zoon heeft nog nooit in een tent geslapen dus ik ben superbenieuwd hoe hij dit allemaal gaat ervaren. Spannend is het wel.

Deze zomervakantie zal hij overigens nog 1 dag gewoon thuis zijn. De scouts keren volgende week dinsdag terug met de bus, maar Zoon heeft maandagochtend alweer een voetbal (dag)kampje, dus gaan we hem zelf zaterdag alweer ophalen in de Ardennen waardoor hij zondag dus een dagje thuis is. Van maandag tot vrijdagmiddag gaat hij dan naar het voetbalkamp en we halen hem daar vrijdagmiddag op om meteen door de rijden naar Chalon-sur-Saone in Frankrijk waar we overnachten tijdens onze rit naar Piëmonte in Italië. Ook De Dochter heeft in die week trouwens nog danskampje. Zelf dus nog twee weken werken en dan vakantie!

Scout nr 2

Yes, de mail is net geland dat ook de Dochter een plekje heeft bij de scouts. Als zus van heeft ze op zich voorrang, maar er was ook niet echt een gegarandeerde plaats en we moesten net als iedereen op een bepaalde dag online aanmelden (zoals voor alles hier in de stad). En nu anderhalve week later hebben we de bevestiging gekregen dat ze mag starten in september. Bij Zoon was dat maar het geval na een jaartje wachtlijst…

Ik ben benieuwd wat ze ervan gaat vinden. En zij van haar…

Zoon is bijna klaar met zijn eerste scoutsjaar en vertrekt binnen kleine 3 weken op zomerkamp naar de Ardennen. De eerste keer in een tent slapen. Dochter wil al doodgraag mee, maar zal toch geduld moeten oefenen tot het najaar voor haar eerste scoutsweekend.

Mila Musicalkamp; conclusie

Het Mila musicalkamp zit erop. Vrijdagnamiddag werden we verwelkomd voor de slotshow. Ik was echt nieuwsgierig wat het eindresultaat zou zijn van zo’n weekje zang-, dans- en acteerlesjes en om mijn twee guitige koters aan het werk te zien. We hadden de oma ook uitgenodigd en Zoons meter was toevallig in de stad en kwam ook mee kijken.

De show begon met een korte opvoering van de jongste leeftijdsgroep, de 4 tot 6-jarigen. Die hadden hetzelfde thema als de oudere kinderen, maar hadden niet echt teksttheater. Maar ze zongen en dansten op twee leuke kleuterliedjes. De Dochter was eerst een minuutje onwennig, maar begon dan met haar kont te shaken en extra bewegingen te maken alsof ze nooit anders had gedaan.

Intussen hadden de twee oudste leeftijdsgroepen zich al klaar gezet; de 7 tot 9-jarigen waar Zoon en zijn vriendje bij zaten en dan nog een beperkte groep kinderen tussen de 10 en de 14. Die twee groepen deden één groot stuk, waarbij de hoofdrollen met veel tekst werden opgenomen door de oudste kinderen en de jongste groep de aanvullende rollen op zich nam. Ze dansten ook samen nu en dan.

Hier kregen we een heuse mini-musical te zien. Echt heel tof. Een marginaal gezin was verloren in de jungle en kreeg verschillende opdrachten van de dieren. Zoon was een bij, waar ze honing moesten gaan halen. Tussendoor waren er ook leuke liedjes met bijhorende dansjes. Zoon zong niet echt luid (chapeau voor de oudere kinderen die er wel helemaal voor gingen) maar zijn dansen was met zichtbaar plezier. Bij één stuk moest hij vooraan in een rij kindjes dansen en ik weet dat dat voor hem echt niet makkelijk geweest moet zijn, maar je kon het amper merken. Hij gaf zich helemaal. Geweldig om te zien.

Zoekt je zoon of dochter dus een creatief kamp rond acteren, zingen en/of dansen, dan zijn de Mila Kampen iets voor jullie. Hier waren ze allebei razend enthousiast en Zoon wou meteen inschrijven voor nog zo’n kamp. Hij heeft er echt dingen van opgestoken en beleefde veel plezier aan de verschillende lessen. Er wordt echt gewerkt met die kinderen, in tegenstelling voor zo veel kampen die eerder een veredelde speelpleinwerking met een vaag thema zijn. Al is er meer dan genoeg ruimte voor sport en spel ook hier.