Staking

In de krant las ik iets in de trant van dat de jeugd op de stakingsdag niet op een extra dag luieren moest rekenen omdat de scholen voorzagen in vervangende lessen en zeker in opvang. Ik vraag me af of de schrijver van dat stuk zelf kinderen heeft. Dat mag dan de theorie zijn; de praktijk is toch een stukje anders.

Zo riep de directie van onze school op om zoveel mogelijk zelf opvang te voorzien omdat er in de school enkel beperkte noodopvang zou zijn. Eerst dacht ik dat het wel zou meevallen omdat de juf van de jongste vorige week heel overtuigd zei niet te gaan staken. Maar gisteren, minder dan 24u voor de staking hoorde ik dan een heel ander geluid. Het schoolteam moest nog beslissen en afhankelijk daarvan zou zij dan ook beslissen. Ik snap dat je niet als enige juf voor alle kleuters wil staan, ik snap dat heel goed zelfs, maar het zou fijn zijn als mensen dat toch iets vroeger zouden kunnen beslissen en dan deftig communiceren. In ons land is het stakingsrecht toch wel heel heilig.

School is dan nog maar de helft van de dag natuurlijk, aangezien we een woensdag zijn. De buitenschoolse opvang communiceerde vorige week al dat ze vandaag potdicht zouden blijven. Zelfs geen noodopvang of minimale opvang. Dus als normale mens die wel gaat werken sta je daar schoon met je kinderen.

Gelukkig moet ik vandaag zelf niet naar Brussel en mag ik thuiswerken (dat was de vorige staking nog wel anders, toen mocht ik zorgen dat ik er raakte) en werkt de schoonmoeder niet en wou zij de kinderen komen ophalen. En kon ik op deze stakingsdag dus zelfs een uur langer slapen dan anders. Pure luxe dus. Maar evident is het toch allemaal niet vind ik.

Snack Tag

Wederom met veel plezier gestolen bij Satur9.

WAT IS JE FAVORIETE FASTFOODRESTAURANT?

Ellis Gourmet Burger. Geef mij maar de Sunny Fresh Carrot burger (de gemarineerde gember ertussen is echt to die for) met een portie coleslaw, een portie friet en een homemade lemonade! Jammie!

ZOET OF ZOUTE POPCORN?

Zoet. Zoute popcorn zorgt wel voor herinneringen, in de ter ziele gegane American Bar in de Supercity in Leuven kreeg je gratis zoveel zoute popcorn als je maar kon eten. Wat in ons geval best veel was.

WAT IS JE FAVORIETE IJSJE?

Deze vind ik moeilijk. Ik moet tot de conclusie komen dat ik dat niet heb, een favoriet ijsje. Ik hou het liefst van schepijsjes waar er heel veel keuze is en ik dan iets kan kiezen dat ik nog niet ken. Lavendelijs bijvoorbeeld herinner ik me van op reis. Van bij crèmerie Gerard herinner ik me iets met stukjes geconfijte citroenschil, dat was ook lekker. En caramel met zoute boter lust ik ook heel graag.

BESCHRIJF DE ALLERLEKKERSTE TAART DIE JE OOIT OP HEBT

Ook al zo moeilijk! Ik lust elke taart, behalve van die fruit en crème-aux-beurre toestanden. Met om het even wat van bij Joost Arijs kan je me altijd plezier doen.

THUISBEZORGD.NL OF ZELF IETS TE SNACKEN MAKEN?

Afhalen of thuis bezorgd.

GA JE VOOR HET KAASPLANKJE OF EEN SCHAALTJE M&M’S?

Moeilijke keuze alweer, doe toch maar kaas, maar dan alleen harde kazen en geen schimmelkaas, anders toch maar m&m’s.

WAT IS JE FAVORIETE TUSSENDOORTJE?

Taart.

WARME OF KOUDE APPELTAART?

Koude.

WAT BESTEL JE HET LIEFST OP EEN TERRASJE?

Meestal koffie maar een negroni mag ook altijd.

WELKE SNACK LIGT ER NAAST JE PATAT? (VERTALING: WAT EET JE BIJ JE FRIETEN VAN HET FRIETKOT?)

Doorgaans een kaaskroket maar de falafelballetjes van Frituur Tartaar zijn ook wel superlekker.

WAT IS JE FAVORIETE CHIPSSMAAK?

Paprika.

 

Inspiratie gezocht

Ik blog doodgraag. Ik schrijf graag, vertel graag. Maar tegenwoordig mis ik precies wat inspiratie.

Dus bij deze; zijn er dingen die jullie altijd al hebben willen vragen, dan is nu het moment. Wat willen jullie weten? Waarover willen jullie eens iets lezen hier? Laat maar horen!

De koffietag: tien vragen over koffie

Gepikt bij Anne.

  1. WANNEER DRONK JIJ JE EERSTE KOPJE KOFFIE? EN HOE SMAAKTE DAT?

Mijn eerste kop herinner ik me niet meer. Ik zal het heel waarschijnlijk vies hebben gevonden. Ik herinner me vaag dat er bij mijn oma altijd koffie in de thermos zat en we daarvan mochten drinken, zij het zwaar aangelengd met melk. Dat was dan zo’n lauw drankje. En dat was niet slecht.
Wat ik me wel heel goed herinner, is wanneer ik een regelmatige koffiedrinker werd. Dat was tijdens mijn stage in de psychiatrie. Bij de dagopening dronk iedereen daar koffie. Ik was het vroege opstaan niet gewend en de koffie hielp wel om de lange werkdag te beginnen. En werkelijk iedereen dronk het daar, met liters.

  1. MET WIE DRINK JIJ GRAAG KOFFIE?

Met mensen die ik graag heb. Dan wordt een tas koffie zo een echt verwenmoment met een fijne babbel erbij en idealiter nog iets zoet om te knabbelen. Met de wederhelft op weekenddagen, met vriendinnen wanneer we eens afspreken,…

  1. OP WELKE MOMENTEN VAN DE DAG DRINK JE KOFFIE?

Dat verschilt nogal of het een weekdag of weekend is eigenlijk.

Weekdagen: bij het starten van mijn werkdag om 10u en na de lunch. Wanneer ik de late heb soms nog een tas om 16 of 18u.

Weekend: bij het ontbijt soms en bij het vieruurtje. Dan is het meer een genietmomentje. Soms nog een tas bij het begin van de avond, vooral als ik nog naar de film of theater ga, anders val ik daar in slaap…
En zeker ook als afsluiter van een maaltijd op restaurant. En dan bij het dessert. Ik krijg er iets van als ze de koffie pas serveren na het dessert.

  1. WAT IS JE FAVORIETE KOFFIEVARIATIE?

Cappucino ’s ochtends of bij het vieruurtje. Expresso de rest van de dag. Occasioneel eens een Latte met een smaakje en in de zomer een frappucino.

Waar je me absoluut geen plezier mee doet, is slappe koffie.

  1. WAT IS JE FAVORIETE KOFFIEMERK?

Wij drinken thuis Nespresso.

  1. PROBEER JE VAAK NIEUWE SOORTEN/SMAKEN UIT, OF BLIJF JE TROUW AAN ÉÉN SOORT/SMAAK?

Ik hou er wel van om nieuwe smaken uit te testen.

  1. HEB JE APARTE SOORTEN SOORTEN/SMAKEN IN HUIS VOOR JE GASTEN?

We hebben altijd een heel assortiment capsules dus voor ieder wat wils.

  1. WAAR KOOP JIJ JE KOFFIE?

In de Nespresso Boutique.

  1. HOE DRINK JIJ JE STANDAARD KOPJE KOFFIE?

Zwart.

  1. WAT VIND JIJ HET LEKKERST BIJ DE KOFFIE?

Speculoos!

 

Ik doe mee aan Tournée Minérale

Jep, ook ik doe mee aan Tournée Minérale en zal in februari geen alcohol drinken. Ik vind dat best wel belangrijk. En heus niet alleen omdat mijn lieve werkgever het spel organiseert. Al speelt dat zeker een rol.

Ik vind het belangrijk voor mijn gezondheid. Voor mij persoonlijk verwacht ik nu geen groot effect, aangezien ik maar 1 of 2 glazen alcohol drink op een maand. Maar elk glas is ongezond. En ik wil daar heel bewust mee (blijven) omgaan.

Het voornaamste vind ik dat er iets moet veranderen aan hoe we als maatschappij met alcohol omgaan. Ook daarin is de Tournée een ander positief verhaal. Alcohol moet niet. Ik las ooit dat we als maatschappij alcoholverslaafd zijn. Een overstatement? Ik vrees van niet. Eender welk feest, wat gebeurt er? Eerst bubbels of een ander aperitief, dan wijn bij het eten. Een avondje uit? Niet compleet zonder bier of wijn. We kunnen niks vieren zonder alcohol. We kunnen niet uit eten gaan zonder alcohol. We kunnen niet eten zonder alcohol. We kunnen ’s avonds achter de tv misschien zelfs niet tot rust komen zonder alcohol.

En nee, dat is niet ok. Helemaal niet.

Ik schrik ervan hoeveel verzet er trouwens nog altijd is. Op de Facebook van Tournée Minérale worden mensen uitgemaakt voor paters, seuten en triestige planten. Sommige medemensen zien in de maand zonder alcohol zelfs een complot van de moslims om onze cultuur kapot te maken. Tournée Halal. Je mag je nu wel verslikken in je tas koffie, maar het is waar gebeurd.

Ik heb het daar moeilijk mee. Dat onze jeugd op school lessen gezonde voeding en drugpreventie krijgt maar op elk familiefeest de zatte nonkel ziet. Hoe elke zondag de flessen wijn leeg raken aan de gezellige eettafel. Op de voetbaltraining van Zoon werden er ‘bubbels’ geschonken, alcoholvrij uiteraard, maar ‘dan hebben jullie ook wijn’. Zes- en zevenjarigen leren daar al dat er drank bij moet. Anders hoor je er niet bij. Kinderen worden 16, hup daar hoort een glazeke cava bij. Als het al duurt tot hun zestiende verjaardag that is.

En nee, ik ben niet tegen alcohol. Ik geniet ook van een glas bij momenten. Maar het zou wel fijn zijn moest er bewuster mee omgegaan worden. Net als met tabak intussen het geval is. En daarom doe ik dus ook heel overtuigd mee, in februari.

Levende wezens

Vraag. Waarom is het ene dier meer waard dan het andere? Vandaag deelt iemand op Facebook een superschattig filmpje van een hond die met een varken knuffelt. Varken met veel in een krappe stal, opgesloten. Hond aan de andere kant van het hek, mag vrij los lopen. Ik vraag me dan vaak af waarom zo weinig mensen opmerken dat het hier gaat om evenwaardige dieren (even intelligent bijvoorbeeld) waarbij wij mensen zomaar bepalen dat het ene in huis hoort als gezelschapsdier van de mens en het andere in een vuile donkere stal wordt vet gemest. De hond maakt het onderscheid duidelijk veel minder en heeft door dat een varken even knuffelbaar is en een even geschikte speelkameraad als een andere hond of een mens.

En zelfs onder huisdieren blijkt er een hiërarchie te zijn. Nu ik geen honden meer heb (helaas) maar konijntjes moet ik mij precies verantwoorden voor het feit dat die, net als daarvoor de honden, eten, aandacht en liefde krijgen en dat ik daar indien nodig ook geld aan spendeer. Dat ik op het werk moet regelen om ermee naar de dierenarts te gaan. Dat ik na een ingreep bij de dierenarts bezorgd ben. Zelfs van mensen die zelf huisdieren hebben, kreeg ik toen rare reacties. Genre ‘het is toch maar een konijn’. Euh ja het is een konijn. Maakt het dan uit wat het is? En wat staat er dan bovenaan in de rangorde? De hond? De kat? Niet de kat blijkbaar, wist een vriendin me te melden, die op haar beurt dan weer geconfronteerd werd met mensen die een kat minder waard vonden dan een hond als gezelschapsdier.

Ik denk dat ik in een parallel universum leef soms want van zo’n dingen breekt mijn spreekwoordelijke klomp dus helemaal. Voor mij zijn alle levende, voelende wezens gelijk. Gisteren zei ik nog aan de kindjes dat wij uiteindelijk ook gewoon beestjes zijn. Wij als mensen zijn ook heus niet meer, of beter. Net zoals een konijn niet minder waard is dan een hond. Of een varken. Of een kip. Of een paard. Een levend wezen is een levend wezen.

En ja er is een grens te trekken, ergens. Een eencellige dicht ik geen uitgebreide gedachten of emoties toe. Maar ik hou er niet van om daar tot in het oneindige over in discussie te gaan. Want vaak is dat het argument bij uitstek van de carnivoor met ooglappen om alles dood te relativeren. ‘Hoe weet je dat die wortel geen pijn heeft als je hem kook’. Ha. Ha. Ha. Daar wil ik het dus niet over hebben. Ik mag dat. Het is tenslotte mijn blog, toch?

img_1339

When Harry met Pluisje

Harry woont intussen iets meer dan drie maanden bij ons. Dat was voor ons allemaal best een ontdekkingstocht. Konijnen zijn absoluut niet de simpele huisdieren waarvoor ze doorgaan. Wat niet betekent dat het geen toffe huisdieren zijn. Absoluut wel. Maar het zijn ook tere en complexe wezens met zo hun behoeften. Wat eigenlijk ook maar normaal is.

Direct na de komst van Harry ben ik me beginnen inlezen en ontdekte ik dat een konijn eigenlijk niet alleen gehouden mag worden. Maar je kan ook niet zomaar twee konijnen samenproppen want dan vechten ze. Gelukkig bestaan er konijnenopvangcentra waar je je konijn kan laten koppelen. En toen we voor deze vakantie opvang nodig hadden voor Harry, besloot ik om het nuttige aan het aangename te koppelen en aan de opvang waar hij zou verblijven te vragen om hem ineens aan een vrouwtje te koppelen.

Zo gezegd zo gedaan. Maandag op weg naar ons vakantieverblijf in Nederland zetten we Harry af in de opvang in Temse en kregen we een rondleiding van de daar aanwezige voedstertjes (= vrouwtjeskonijnen). We mochten onze top vijf opstellen en de mevrouw van de opvang zou Harry dan proberen koppelen.

De eerste keuze was direct gedaan. Het superlieve en mooie dwergkonijntje bleef geen partij voor de veel grotere en zwaardere Harry die haar elke minuut probeerde te berijden, gecastreerd of niet. Met nummer twee bleek het wel te klikken. Maandagavond kregen we een foto doorgemaild van een gezellig samen chillend koppeltje.

Donderdagochtend echter kwam er een sms van de opvang dat de koppeling mislukt was. Harry was blijkbaar een zeer dominant konijn en de voedster was het voortdurende berijden zo beu dat ze uit de ren probeerde te springen om toch maar aan de ongewenste intimiteiten te ontsnappen. De mevrouw van de opvang had zelfs eens rondgebeld om te horen of dit wel normaal was en te horen gekregen dat het tot acht maanden kan duren eer alle hormonen uit het lijf van de gecastreerde ram zijn. Maar ze wou het ons toch niet aandoen om nog zo lang te wachten en besloot het nog eens te proberen. Met een pas binnengebracht veel te dik voedstertje, gevonden ergens op een parking in St Niklaas. En dat werkte wel.

En zo kregen we vrijdagnamiddag niet een maar twee konijnen terug mee naar huis en kwam Pluisje in ons leven.

We hadden aan de opvang gevraagd voor een jong en vooral een tam en lief konijn, gezien Harry zich niet laat aaien. Maar Harry zijn gedrag heeft daar anders over beslist. De lieve, zachte, brave konijntjes werden compleet zot van hem en nu heeft hij een dik, groot en bazig vrouwtje gekregen dat zijn eten probeert af te pakken en ongevoelig is voor zijn avances. Ze liggen bijna altijd samen, eten samen, slapen samen, wassen elkaar. Alleen laat Pluisje zich NOG minder aaien dan Harry. We moeten het jonge koppel nu wat ruimte gunnen natuurlijk. Ik koester nog altijd de hoop dat ze na verloop van tijd allebei wat minder schuw en wat aanhankelijker gaan worden.

Dit weekend kocht ik dan ook nog een ren waardoor ze ook als we slapen of niet thuis zijn vrij kunnen rondlopen in een afgesloten stuk van de keuken, want hoe groot hun bunnymansion ook is, voor twee konijnen is het toch klein om een hele dag of nacht in opgesloten te zitten. Vandaag zaten ze dus de eerste keer los, ben benieuwd hoe dat gegaan is.

Maar bij deze kan ik het dus iedereen aanraden om ofwel een koppel te adopteren uit een konijnenopvang ofwel zijn konijn daar te laten koppelen.