Dordogne 2020 deel 1

Woensdagochtend werden we wakker om 6u in de stortregen. Bepaald niet ideaal om de auto te laden en al helemaal niet nu we ook voor het eerst fietsen moesten meenemen. Toch slaagden we erin, na het aantrekken van een droge kledij, om zoals gepland om 7u30 te vertrekken.

Normaal stoppen we regelmatig onderweg voor koffie, wat de benen te strekken of te spelen, maar met corona ben ik maar 1 keer uit de auto gekomen voor een snelle plas. We kregen ook af te rekenen met een dik uur file, verspreid over verschillende locaties. Maar al bij al verliep de reis redelijk vlot.

Ons vakantiehuisy bleek perfect. Een groot huis uit de 17e eeuw vol oude meubelen maar met al het comfort dat je maar kan wensen. Daarbovenop een groot zwembad, jacuzzi, grote tuin met verschillende zithoeken, vijver en loslopende kippen. De zwaluwen en tal van andere vogels houden ons gezelschap.

Op donderdag maakten we met z’n allen een wandeling in een natuurgebied van 6km. Op vrijdag gingen Zoon en ik 10km fietsen met de schoonouders. De heuvels zijn hier wel een pak straffer dan mijn benen moet ik eerlijk bekennen. Op de laatste beklimming moest ik wisselen met de elektrische fiets van de schoonmoeder. Amai wat een verschil dat maakt! Ik vloog de heuvel op alsof het vlak was dan… namiddag maakten we nog een wandeling van 7km waarbij Zoon en ik de klokken hebben geluid van een klein verlaten kerkje…

Ook vrijdag was een sportieve dag met een fietstocht van 20km. Deze keer bedwong ik de eindeloze beklimming bijna, maar moest voor de laatste paar honderdmeter toch weer de handdoek in de ring gooien en na een fietsruil elektrisch de laatste 2 km naar huis peddelen.

‘S avonds kwamen de twee schoonbroers en hun gezinnen ook aan en sinds gisteravond zijn we hier met 12. Full house!

De eerste dagen was het weer droog maar fris en betrokken. Het ging wel nooit onder de 20 graden. Intussen is het wat zonniger en warmer en volgende week zal het richting 30 graden gaan.

Op restaurant zijn we nog niet geweest. Nu met corona vind ik het toch minder evident. We hebben wel es pizza’s afgehaald.

Vandaag is een luie zwembad dag. Ik heb mijn eerste boek intussen al uit en de jeugd spettert hier rond aan het zwembad.

Quarantaine dag 88

Mijlpaal! Voor het eerst in meer dan 12 weken zijn beide kinderen naar school. Wat voelt dat vreemd… Bij Zoon was het toch met wat aarzeling, die had zich helemaal genesteld in dat thuisritme. Maar het zal hem deugd doen denk ik…

Omdat ik vandaag een late shift heb, gaf me dat een lange vrije voormiddag die toch meteen weer voorbij bleek. Ik ringfitte (op de Nintendo), ging 4km wandelen op mijn eentje en zat stipt om 10u klaar om de Dochter in te schrijven voor de tekenschool want het schijnt dat die lesjes meteen volzitten. Dat brengt haar aantal hobbies dan wel op 5, slik, maar het kind tekent zo graag en zo goed. En de lesjes zijn op de school zelf dus dat scheelt ook. Hopelijk is de online inschrijving gelukt dus.

En dan straks twee online vergaderingen, toch altijd een pak vermoeiender nog dan gewoon vergaderen, zucht.

Mijlpaal twee: we hebben een vakantie geboekt. Het is te zeggen, de schoonouders hebben geboekt. Zelfde land en zelfde periode als voorzien waren; Frankrijk en laatste weekend van juni vertrekken. Maar iets minder ver; Dordogne ipv de Azuurkust. Dan kunnen we in één keer rijden. Eten op volle parking en op hotel gaan onderweg spreken me nu toch echt niet aan.

Maar we hebben dus weer perspectief. Alhoewel de schoonouders deze week al meteen op restaurant gingen, zie ik dat echt nog niet zitten en bereid ik me voor op een vakantie met dingen die we op onszelf kunnen doen. Wat minder cultuur en dingen bezoeken en wat meer de natuur in. Ik denk aan veel wandelen, fietsen, zwemmen en kayakken en tussendoor relaxen aan het zwembad en lezen. De musea, marktjes en restaurantjes zullen het zonder mij moeten doen, al weet ik niet of ik dat ga volhouden want als de rest van de familie wel uiteten gaat worden we toch ook weer blootgesteld aan het risico aangezien we één vakantiehuis delen en kunnen we misschien al even goed meegaan. We zien wel.

Voor de rest is het nu afwachten tot wanneer onze kayak die we online hebben gekocht geleverd zal worden zodat we de Gentse binnenwateren kunnen gaan verkennen.

Normaal op deze dag

Mag ik nog een laatste keertje zagen over onze geannuleerde reis?

Merci! Wel, normaal zaten wij nu in het vliegtuig, ergens tussen Schiphol en Orlando. Op weg naar leuke, zonnige avonturen in Florida. Zouden we morgen het pretpark van Universal bezoeken, met de Harry Potter attracties waar we allemaal zo hard naar uitkeken. Ik lees De Dochter ter voorbereiding al maanden voor uit het eerste deel van Harry Potter… Voor het eerste nog ‘es naar de Verenigde Staten sinds allebei de kinderen uit de buik zijn (vorige keer was ik zwanger van nr twee).

In de plaats ben ik vandaag keihard aan het werken van huis uit, het is druk en het werk is pittiger dan normaal. Nu even een lange lunchpauze om met de kinderen te gaan wandelen en voetballen. Al mag dat laatste blijkbaar niet van de politie melden ploeggenootjes van de Dochter die al berispt werden toen ze met een ouder op een balletje aan het trappen waren. We doen maar of we dat niet weten. We doen tenslotte niemand kwaad, op de middag is er tijdens de week amper volk op het grasveld in de buurt.

Ik ben ook benieuwd wat de toekomst zal brengen. Ik vrees voor onze familievakantie eind juni en ben zelfs niet meer zeker van het plan om de Florida-reis gewoon een jaar uit te stellen. Niks is nog zeker en ik heb absoluut niet het gevoel dat het leven snel back to normaal zal gaan. Ooit zullen we wel weer kunnen reizen, maar of het de eerstkomende jaren zal zijn…

Reizen in tijden van Corona

Over een maand zitten we in Florida. Of zouden we daar toch moeten zitten. Het ding is dat ik daar in tijden van Corona helemaal niet meer zo zeker van ben. We hebben al de helft van de trip gepland, voor de overige helft is het meer dan tijd. Toen we enkele weken geleden wat airbnb’s opzochten, bleek er al enorm veel volzet te zijn. Paasweekend en toestanden. Maar intussen is de zin om verder te plannen even helemaal verdwenen moet ik zeggen.

Het is onze eerste grote reis in 7 jaar, bedoeld als soortement ‘groeifeest’ voor onze jongste spruit bovendien en ik heb echt geen zin om dat nu allemaal in het water te zien vallen. Niet alleen al het geld, maar ook al de tijd die we er al aan hebben gespendeerd (uren en uren inlezen en opzoeken) maar vooral ook het lange uitkijken naar, aftellen tot. Dat laatste durven we nu totaal niet meer te doen. Maar je kan het ook niet compleet negeren want we moeten nog één en ander regelen.

Ik weet het, luxeprobleem, maar ik zit er wel zwaar mee in mijn maag de laatste dagen om eerlijk te zijn.

Rotvirus.

Soms weet ik het ook niet meer he. Je hebt mensen die doen alsof de wereld gaat vergaan, hun kinderen thuis houden van school en de supermarkten leeg kopen. En dan heb je mensen die bij wijze van spreken nu nog een skivakantie boeken in Italië en er rotsvast van overtuigd zijn dat dat geen enkele kwaad kan. End of the world versus het is toch maar een stom griepje. En intussen zit ik elke dag op overvolle treinen en voel ik me toch niet zo gelukkig als daar iemand begint te kuchen of te niezen.

Hoe gaan jullie om met die hele Corona heisa?

22 uur in Rotterdam

Een grieperige dochter zorgde er helaas voor dat we pas omstreeks 15u aankwamen bij ons hotel in Rotterdam en dat er na het inchecken dus maar een drietal uur restte tot onze reservatie in het restaurant van het hotel. Weinig tijd voor grote escapades dus. Maar meer dan genoeg tijd om de buurt te verkennen.

Ik had een hotel gekozen rechtover de Maassilo wat betekende dat we dus wel een beetje buiten het toeristisch centrum zaten in stadsdeel Charlois. Volgens wikipedia was onze wijk daar overigens niet echt veilig maar we voelden ons meer dan veilig genoeg.

We verbleven in het Art Hotel op de elfde verdieping, in een heel grote en recent gerenoveerde kamer voor een zeer schappelijke prijs. We besloten dat we best uitgehongerd waren en stapten richting centrum op zoek naar een koffiebar. Onze tocht leidde langs oude havendokken met de metrobaan in de lucht en grote drukke autobanen. Langs de ene kant niet echt pittoresk, maar langs de andere kant was het duidelijk dat dit stadsdeel opgewaardeerd wordt wat bleek uit de opgekuiste kades waar het heel leuk wandelen was en de grote bouwprojecten hier en daar. Ik heb wel een zwak voor havensteden overigens, dat industriële erfgoed, dat rauwere kantje,…

IMG_3658

Na een stuk pompoentaart en koffie in een vrij leeg en saai klein shoppingcentrum staken we de mooie Erasmusbrug over en dwaalden we wat door het centrum. Rotterdam is mooi. Je kijkt voortdurend je ogen uit naar de interessante moderne architectuur. In Vlaanderen kan geen steen verlegd worden of er wordt geprotesteerd en gezeurd (denk aan de Stadshal of het protest tegen nieuwe hoogbouw in Gent). Extra pijnlijk als je ziet tot wat gedurfde en vernieuwende keuzes in staat zijn.

Tijd om iets te bezoeken was er helaas dus niet, maar we wandelden langs oude dokken, het maritiem museum, bezochten de nieuwe Markthal, de kubuswoningen en de potlood, de koopgoot,… In het heengaan viel de afstand amper op, omdat je voortdurend rondkijkt en overal even stopt, maar op de terugweg voelden we de tocht van 4km toch in onze benen. Het leverde wel supermooie beelden op van de zonsondergang op de Erasmusbrug, pure poëzie.

IMG_3677

Omdat ik in onze wijk niets deftig van eten had gevonden online en het ook nog eens Valentijnsavond was, dus druk bezet in alle restaurants, had ik gereserveerd in het restaurant van ons hotel, Mio Papa. Niks speciaal maar wel degelijk. Uitgebaat door Oost Europeanen die een beetje Italiaans pretendeerden te zijn. Met verschrikkelijk irritante knuffelrock op de achtergrond. Maar we hadden honger van onze tocht en dat is nog altijd de beste saus.

Na het optreden nog wat gedronken in de hotelbar en dan helaas begonnen aan een lange slapeloze nacht. Niet alleen is het hotel heel gehorig (je hoort elke deur dichtknallen alsof die deur op een meter van je bed staat en bovendien wordt dichtgesmakt door een reus), we hadden ook naast of boven ons buren from hell die tot 4 uur ’s morgens irritante muziek luid hadden staan, voortdurend riepen en op elkaars deur bonkten en mij het gevoel gaven in een kot te logeren in plaats van een hotel. Tot zo ver een rustige kinderloze nacht…

De volgende ochtend besloten we niet in het hotel te ontbijten maar de stad in te trekken naar de Harvest Coffee Brewers en dat bleek een uitstekende keuze. Zelden zo lekker ontbeten. Het kleine zaakje met zicht op het water zat afgeladen vol, we hadden nog net een van de laatste tafeltjes. Mijn maag was niet echt OK na de korte nacht dus ik koos voor de overheerlijke ‘porridge’ terwijl de wederhelft iets kreeg met toast en eitjes. Het zaakje had wat een alternatieve vibe alhoewel er evengoed gezinnen met babies en peuters zaten.

IMG_3686

Het was al wat later, dus besloten we ons ontbijt gewoon als brunch te zien en de lunch te skippen. We doolden nog wat door de stad, bleven versteld staan van hoe goed alles georganiseerd is (die fietspaden overal!!!) en tegen de middag was het alweer tijd om de auto op te halen die nog aan het hotel stond en terug richting Belgische chaos te tuffen.

IMG_3670

Niet zonder slag of stoot

Vrijdag gaan we een nachtje naar Rotterdam. Dat heb ik afgelopen november allemaal al geregeld. Tijd voor ons twee, zalig! Maar de afgelopen week heeft het al  de nodige kopzorgen veroorzaakt…

Ten eerste bleek ons babysitarrangement helemaal niet OK. Ik weet niet waar het probleem zich situeert, de wederhelft beweert alles lang geleden besproken te hebben met zijn moeder maar die weet van niks. En heeft intussen al iets anders te doen. En zo kort dag met Valentijn en een groot dansoptreden van een nichtje kon werkelijk niemand zich nog vrijmaken. Na een héél gedoe (denk aan 80-jarige familieleden die hun gsm niet opnemen omdat ze het nummer niet kennen) is er nu toch een regeling getroffen met de schoonouders en een nichtje dat daar ter plekke komt babysitten.

Ramp twee: allebei de kinderen hebben nu vrijdag grote tentoonstelling van het project waar ze al twee maanden hard aan werken. Jep, allebei nu vrijdag op hetzelfde uur. Eigenlijk wilden we ’s middags al naar Nederland. Eerst naar die tentoonstellingen gaan is pas rond 15u30 de baan op en is gegarandeerd fileleed naar Nederland. We moeten ginder nog eten, inchecken in ons hotel,… Lastige keuze dus. Ik wil de kinderen hun werk zien maar ik wil ook iets hebben aan ons wellicht enige dagje weg dit jaar.

Ramp drie: de Dochter is ziek. Voorlopig ziet het er gelukkig naar uit dat ze erdoor gaat komen tegen vrijdag, maar jaren geleden hebben we zo drie dagen Parijs moeten inkorten naar 1 halfzieke dag toen de wederhelft de Mexicaanse griep kreeg net toen we daar naar een concert zouden gaan. Ik hou mijn hart dus vast of er nu nog zieken gaan komen en hoop zo hard van niet.

Op zich kan het hotel in Rotterdam nog afgezegd, maar we gaan ginder ook naar het concert van Balthazar en ik wil die al ZO lang zien… Ik hoop echt dat het allemaal gaat lukken…

Reisplannen

Het werd stilaan tijd, maar we zijn er eindelijk in geslaagd om tijd vrij te maken om op te zoeken en te lezen en te studeren en zo al de eerste week van onze trip naar Florida te plannen.

We zijn begonnen met het plannen van de pretparken. Heel wat moeilijke keuzes daar. Welke parken? Hoeveel dagen? In de parken zelf logeren (duur maar dan mag je eerder binnen/heb je toegang tot fast passes) of ergens in Orlando een huisje huren?

Na lang lezen, opzoeken en het afwegen van alle opties kwamen we tot volgend plan.

  • We gaan van de luchthaven recht naar ons hotel van de Universal Studios. Omdat het een drukke periode is, kozen we voor een van de duurste hotels omdat enkel die toegang geven tot fast passes. We slapen daar twee nachten en spenderen dus twee dagen in de Universal parken.
  • Dan trekken we naar St Augustine, een historisch stadje langs de Atlantische kust ten noorden van Orlando. Daar verblijven we in een huis in de stad. Met ons eigen zwembad. Van daaruit verkennen we het stadje (naar het schijnt heel leuk voor kinderen, met een piratenverleden en toestanden) en lassen we ook een rust- en zwembaddagje in. De derde dag rijden we terug naar het Zuiden om Cape Canaveral te bezoeken.
  • Na Cape Canaveral rijden we door naar Disney World en checken daar in ons hotel in. Zo hebben we de volgende dag een uur voor het park opent toegang tot het park. Als je in een hotel van Disney verblijft, kan je 60 dagen op voorhand fast passes reserveren via een online systeem. Dit hebben we ook al in orde gebracht. We spenderen twee dagen in de parken en kozen voor een ticket dat altijd toegang geeft tot alle parken zodat we ons kunnen focussen op de dingen die we nog niet zagen in Disneyland Parijs.

Voila. Dat wordt week 1. Van Disney zakken we dan af richting Miami, Everglades en de Keys. Dat gaan we de komende weken plannen. Maar ik ben al best blij met dit schema voor de eerste week.

 

Fijn vooruitzicht

Ik had hier al verteld dat ik nog niet helder zag in onze vakantieplannen voor volgend jaar. Zijn de kinderen al groot genoeg om weer wat verder (lees: buiten Europa) te reizen? Hoe doen we het qua Groeifeest van de Dochter? Waar willen we de eerstkomende jaren allemaal naartoe? Ik noch de wederhelft zagen er echt al klaar in.

Donderdagavond waren we voor mijn verjaardag uitgebreid gaan eten bij Publiek en dan konden we er wat over doorbomen. Wat resulteerde in concreet opzoekwerk toen de kinderen zaterdag naar de scouts waren en we dus enkele vrije uren hadden. Wat resulteerde in het boeken van vliegtickets. Zo vlot hebben we het nog nooit geregeld.

En dus is het bij deze beslist. In de Paasvakantie gaan we naar Florida! Wat een zalig vooruitzicht. Eindelijk nog ‘es naar de Verenigde Staten, eindelijk nog ‘es wat verder weg, een heus avontuur. En kunnen we de komende weken onze avonden vullen met opzoekwerk. Eerst een route uitstippelen, dan beslissen hoe lang we op elke locatie willen blijven en dan op zoek naar huizen/appartementen/hotels. Ik heb er zin in!

En zo integreren we dan het tripje voor de Dochter (naar Disneyworld) in een grote reis voor ons allemaal. Het grappige is dat Zoon het direct had geraden, toen ik zei dat we naar Disney gingen, maar niet in Parijs. Waarop de achtjarige prompt zei: “Zijn jullie zot”. Waarop ik dan weer kon repliceren of het hem nu echt acht jaar gekost heeft om dat te ontdekken…

Dromen van avonturen in verre landen

Het einde van het jaar nadert. Op social media lees ik weer veel berichten van mensen die hun vakantie voor de zomer van 2020 al aan het regelen zijn. En dat maakt dat het bij mij toch ook wat begint te kriebelen.

Ik denk aan de Paasvakantie, want in de zomer is het te warm/druk en gaan we doorgaans al wel weg met de schoonfamilie. Maar het is ingewikkeld dit jaar. Want De Dochter zit in het eerste leerjaar en heeft recht op een alternatief voor een communie/lentefeest. Met Zoon gingen we twee jaar geleden drie dagen naar Disneyland. Gaan we met haar hetzelfde doen? Dan is er wellicht nog weinig budget over voor een reis een maand daarvoor. Of gooien we het over een compleet andere boeg deze keer? De wederhelft opperde om naar Disney in Orlando te gaan en dat te combineren met wat rondtrekken in Florida. Of wachten we daar beter nog een jaar of twee mee. Ik heb ook wel zin in een rondreis in Marokko of Thailand.

Het is een luxeprobleem, maar in een reis voorbereiden steken wij altijd superveel tijd want we houden niet van all-in voorgekauwde pakketten en hebben het idee dat we zo’n dingen zelf beter en leuker kunnen organiseren. Maar dan steek je er wel weer enorm veel tijd in en tegenwoordig zijn we allebei constant moe en overbevraagd. En jezelf in de stress steken om op vakantie te gaan klinkt ook wel een beetje dom. Maar ik merk dat ik wat begin rond te googlen en na te denken en dat de wederhelft dat ook doet. Benieuwd dus welk konijn we op termijn uit onze hoed gaan toveren.

Iemand tips voor fijne reizen met lagereschoolkinderen?

Nog wat weetjes/mijmeringen over het mooie Sevilla

Ik kan je verzekeren dat ik Sevilla mis. Van de zon naar de regen en de kou. Brrr. Het was de eerste keer dat we in Andalusia waren en ik wil absoluut nog terug. Het lijkt me wel wat om de volgende keer een auto te huren en met de kinderen wat in de streek rond te trekken. Volgens mij is er nog immens veel te zien daar.

Eén ding is zeker, we gaan dat alvast niet in de zomervakantie doen. Sevilla was nu al heet met zijn 28 graden, het was nu al zeer druk in de kleine straatjes, ik wil echt niet bij +40 graden aanschuiven in een overvolle stad. Maar in de Paasvakantie lijkt het me wel een fijne bestemming.

Sevilla is dus een enorme aanrader. Het is ook een makkelijke en aangename stad. Er is een goed uitgebouwd netwerk van openbaar vervoer met bussen en trams die vooral handig zijn als je de stad uit wil of naar verder afgelegen wijken wil. Want in de binnenstad is alle verkeer behalve paarden, fietsen en elektrische taxi’s verboden en is alle ruimte voor de voetganger. Alle bezienswaardigheden zijn ook op wandelafstand. We stapten elke dag vlotjes 10 tot 15 km in totaal, maar zonder dat het uitputtend wordt. Fijn dat deze stad zo resoluut de auto weert en zo fietsvriendelijk is (waarom is dat bij ons nog altijd zo moeilijk???). Overal mooie fietspaden. Ik had er graag gebruik van gemaakt, maar omdat alles op wandelafstand lag, is het er niet van gekomen.

We zijn er nu 3.5 dag geweest en het had gerust nog wat langer mogen zijn. Sevilla is niet immens groot, maar er zijn nog veel paleizen en musea die we nu niet hebben gezien. Op onze 3.5 dag hebben we echter wel al een mooi beeld gekregen van de stad en de dingen gezien die we echt niet wilden missen. Moest ik meer tijd hebben gehad, had ik wellicht nog een fietstocht naar Italica gedaan, de Romeinse resten die op 10km liggen. Of eens een daguitstap gemaakt naar Cadiz of Cordoba.

Vegetarisch eten bleek totaal niet moeilijk, als je de moeite neemt om jezelf wat voor te bereiden. Via blogs en Happy Cow kwam ik op bijna 60 restaurants met veggie en vegan opties waar ik dan een shortlist van heb gemaakt met dingen die mij aanspraken en in het centrum lagen. Op goed geluk als vegetariër beginnen ronddwalen zou ik niet doen. Maar we hebben nu wel heel leuke plekjes ontdekt, zoals een slow food resto (“Fargo”), een Caraïbisch geïnspireerde plek (“Habanita”) en een Arabisch restaurant (“El Wadi”). Door wat opzoekwerk vermijd je ook de tourist traps natuurlijk.

Grappig detail; obers waren vaak oudere mannen. Knorrige oudere mannen. Die enkel Spaans spraken. Het verschil tussen de generaties was soms heel groot, wanneer we eens in een zaakje waren met jongere mensen in dienst, waren die vaak vlot twee- of drietalig.

Kaarten voor het Alcazar en ik vermoed ook de kathedraal ruim vooraf online kopen, loont enorm. De rij voor het Alcazar ging vaak heel het plein rond. Daar wil je echt niet tussenstaan in die hete zon. Op maandag zijn de meeste musea bovendien gratis gedurende bepaalde tijdstippen. (helaas waren wij er dan niet).