Fijn vooruitzicht

Ik had hier al verteld dat ik nog niet helder zag in onze vakantieplannen voor volgend jaar. Zijn de kinderen al groot genoeg om weer wat verder (lees: buiten Europa) te reizen? Hoe doen we het qua Groeifeest van de Dochter? Waar willen we de eerstkomende jaren allemaal naartoe? Ik noch de wederhelft zagen er echt al klaar in.

Donderdagavond waren we voor mijn verjaardag uitgebreid gaan eten bij Publiek en dan konden we er wat over doorbomen. Wat resulteerde in concreet opzoekwerk toen de kinderen zaterdag naar de scouts waren en we dus enkele vrije uren hadden. Wat resulteerde in het boeken van vliegtickets. Zo vlot hebben we het nog nooit geregeld.

En dus is het bij deze beslist. In de Paasvakantie gaan we naar Florida! Wat een zalig vooruitzicht. Eindelijk nog ‘es naar de Verenigde Staten, eindelijk nog ‘es wat verder weg, een heus avontuur. En kunnen we de komende weken onze avonden vullen met opzoekwerk. Eerst een route uitstippelen, dan beslissen hoe lang we op elke locatie willen blijven en dan op zoek naar huizen/appartementen/hotels. Ik heb er zin in!

En zo integreren we dan het tripje voor de Dochter (naar Disneyworld) in een grote reis voor ons allemaal. Het grappige is dat Zoon het direct had geraden, toen ik zei dat we naar Disney gingen, maar niet in Parijs. Waarop de achtjarige prompt zei: “Zijn jullie zot”. Waarop ik dan weer kon repliceren of het hem nu echt acht jaar gekost heeft om dat te ontdekken…

Dromen van avonturen in verre landen

Het einde van het jaar nadert. Op social media lees ik weer veel berichten van mensen die hun vakantie voor de zomer van 2020 al aan het regelen zijn. En dat maakt dat het bij mij toch ook wat begint te kriebelen.

Ik denk aan de Paasvakantie, want in de zomer is het te warm/druk en gaan we doorgaans al wel weg met de schoonfamilie. Maar het is ingewikkeld dit jaar. Want De Dochter zit in het eerste leerjaar en heeft recht op een alternatief voor een communie/lentefeest. Met Zoon gingen we twee jaar geleden drie dagen naar Disneyland. Gaan we met haar hetzelfde doen? Dan is er wellicht nog weinig budget over voor een reis een maand daarvoor. Of gooien we het over een compleet andere boeg deze keer? De wederhelft opperde om naar Disney in Orlando te gaan en dat te combineren met wat rondtrekken in Florida. Of wachten we daar beter nog een jaar of twee mee. Ik heb ook wel zin in een rondreis in Marokko of Thailand.

Het is een luxeprobleem, maar in een reis voorbereiden steken wij altijd superveel tijd want we houden niet van all-in voorgekauwde pakketten en hebben het idee dat we zo’n dingen zelf beter en leuker kunnen organiseren. Maar dan steek je er wel weer enorm veel tijd in en tegenwoordig zijn we allebei constant moe en overbevraagd. En jezelf in de stress steken om op vakantie te gaan klinkt ook wel een beetje dom. Maar ik merk dat ik wat begin rond te googlen en na te denken en dat de wederhelft dat ook doet. Benieuwd dus welk konijn we op termijn uit onze hoed gaan toveren.

Iemand tips voor fijne reizen met lagereschoolkinderen?

Nog wat weetjes/mijmeringen over het mooie Sevilla

Ik kan je verzekeren dat ik Sevilla mis. Van de zon naar de regen en de kou. Brrr. Het was de eerste keer dat we in Andalusia waren en ik wil absoluut nog terug. Het lijkt me wel wat om de volgende keer een auto te huren en met de kinderen wat in de streek rond te trekken. Volgens mij is er nog immens veel te zien daar.

Eén ding is zeker, we gaan dat alvast niet in de zomervakantie doen. Sevilla was nu al heet met zijn 28 graden, het was nu al zeer druk in de kleine straatjes, ik wil echt niet bij +40 graden aanschuiven in een overvolle stad. Maar in de Paasvakantie lijkt het me wel een fijne bestemming.

Sevilla is dus een enorme aanrader. Het is ook een makkelijke en aangename stad. Er is een goed uitgebouwd netwerk van openbaar vervoer met bussen en trams die vooral handig zijn als je de stad uit wil of naar verder afgelegen wijken wil. Want in de binnenstad is alle verkeer behalve paarden, fietsen en elektrische taxi’s verboden en is alle ruimte voor de voetganger. Alle bezienswaardigheden zijn ook op wandelafstand. We stapten elke dag vlotjes 10 tot 15 km in totaal, maar zonder dat het uitputtend wordt. Fijn dat deze stad zo resoluut de auto weert en zo fietsvriendelijk is (waarom is dat bij ons nog altijd zo moeilijk???). Overal mooie fietspaden. Ik had er graag gebruik van gemaakt, maar omdat alles op wandelafstand lag, is het er niet van gekomen.

We zijn er nu 3.5 dag geweest en het had gerust nog wat langer mogen zijn. Sevilla is niet immens groot, maar er zijn nog veel paleizen en musea die we nu niet hebben gezien. Op onze 3.5 dag hebben we echter wel al een mooi beeld gekregen van de stad en de dingen gezien die we echt niet wilden missen. Moest ik meer tijd hebben gehad, had ik wellicht nog een fietstocht naar Italica gedaan, de Romeinse resten die op 10km liggen. Of eens een daguitstap gemaakt naar Cadiz of Cordoba.

Vegetarisch eten bleek totaal niet moeilijk, als je de moeite neemt om jezelf wat voor te bereiden. Via blogs en Happy Cow kwam ik op bijna 60 restaurants met veggie en vegan opties waar ik dan een shortlist van heb gemaakt met dingen die mij aanspraken en in het centrum lagen. Op goed geluk als vegetariër beginnen ronddwalen zou ik niet doen. Maar we hebben nu wel heel leuke plekjes ontdekt, zoals een slow food resto (“Fargo”), een Caraïbisch geïnspireerde plek (“Habanita”) en een Arabisch restaurant (“El Wadi”). Door wat opzoekwerk vermijd je ook de tourist traps natuurlijk.

Grappig detail; obers waren vaak oudere mannen. Knorrige oudere mannen. Die enkel Spaans spraken. Het verschil tussen de generaties was soms heel groot, wanneer we eens in een zaakje waren met jongere mensen in dienst, waren die vaak vlot twee- of drietalig.

Kaarten voor het Alcazar en ik vermoed ook de kathedraal ruim vooraf online kopen, loont enorm. De rij voor het Alcazar ging vaak heel het plein rond. Daar wil je echt niet tussenstaan in die hete zon. Op maandag zijn de meeste musea bovendien gratis gedurende bepaalde tijdstippen. (helaas waren wij er dan niet).

 

Sevilla

Na een vroege ochtend, drie kwartier vertraging wat lichtelijk gecompenseerd werd met pralines vanwege de allereerste Ryanairvlucht Brussel-Sevilla landden we iets voor 14u in een stralend Sevilla. De bus bracht ons vlotjes in het centrum (voor slechts 4 euro) maar we waren zo uitgehongerd dat we de lokroep van de hamburgertent op weg naar het hotel niet konden weerstaan. De vegetarische burger met avocado en bruine bonen was verdorie echt nog lekker en de vettigheid smaakte als een godenmaal na al die uren zonder eten.

Ons hotel Legado Alcázar bleek zo mooi als verwacht. We kregen de keuze om te upgraden naar de suite en omdat die echt veel mooier was dan onze geboekte kamer en maar 120 euro duurder hebben we dat maar gedaan. Resultaat is dat ik hier op het terras in de zetel zit te typen met zicht op de tuin van het Alcázar en het geluid van duiven, pauwen en mij onbekende vogelbeesten op de achtergrond.

We doken de stad in en ontdekten al direct hoe ontzettend mooi Sevilla is. We wandelden langs het balcon de rosina, de oude stadsmuur, parken, de majestueuze kathedraal en het Alcázar.

Omdat een collega had gezegd dat er weinig vegetarisch eten was in Sevilla, had ik mij grondig voorbereid en op voorhand een lijst opgesteld met restaurants met vegetarische opties. De eerste avond streken we neer in Habanita, een Caraïbisch geïnspireerd restaurant met zowel veggie als vegan opties. Ik koos voor de banaanballetjes in tomatensaus. Simpel maar lekker. En wat een luxe om eind oktober buiten te kunnen eten savonds. Op de terugweg maakten we nog een wandeling door de kleine nauwe straatjes van de oude binnenstad, die overigens helemaal verkeersvrij is. Langs de grotere lanen is er plaats voor trams en fietsen echt aan de rand de ene bus na de andere. Maar de volledige oude binnenstad is voor de voetganger.

Woensdag zalig uitgeslapen en dan a la carte ontbeten. We waren de enigen op dat moment. De kathedraal opende pas om 11u, maar toen we er op half elf passeerden stond er al een hele rij en besloten we dus ook maar aan te schuiven. Ik heb helemaal niks met kerken of religieuze kunst. Maar deze grootste gotische kathedraal van Europa is zijn geld en aanschuiven meer dan waard.

Hoogtepunten zijn het grafmonument van Columbus, een waanzinnig altaar van verguld houtsnijwerk, een gigantisch orgel, de kapittelzaal, een schilderij van Goya en het beklimmen van de toren, de Giralda. We waren hier anderhalf uur zoet.

Daarna bleven we in de buurt voor het Archive of the Indies, gratis te bezoeken, met momenteel een heel mooi opgezette tentoonstelling over de reis van Magellaan naar de naar hem genoemde straat. Fascinerend verhaal. En een heel mooi gebouw.

Daarna ging het naar de Casa de Pilatos, het mooiste stadspaleis. Dit is ontzettend goed bewaard. Je ontdekt de kenmerkende Mudejarstijl, een mix van moslim en christelijke kunstvormen met werkelijk overal de verbluffende keramieken tegelwanden of azulejos, de rijkelijk versierde houten cassetteplafonds. Zelfs de houten deuren en gietijzeren hekken waren ontzettend verfijnd. Dit was echt genieten. Het enige minpunt was een oersaaie audiogids .

Savonds opnieuw geen Spaanse keuken. We kozen voor El Wadi. Heel verfijnde Arabische keuken in een mooi, modern restaurant. We kregen een mega voorgerecht met allemaal proevertjes; dolmah, tabouleh, falafel, salade,… Daar hadden we eigenlijk al bijna mee gegeten, maar nog voor we klaar waren kwam het hoofdgerecht er al bij geserveerd ( kruidige rijst met rozijnen en noten voor mij). Er was helaas geen plek meer in onze magen voor dessert.

Het valt op dat hier weinig honden rondlopen, maar op de terugweg kwamen we nog een galgo en een weimaraner tegen.

Voor vanmorgen had ik van thuis al tickets besteld voor het Alcázar. Aanrader want de wachttijden kunnen anders serieus oplopen. De rij staat enorm ver. Straf trouwens hoe druk het hier nog is. De stad zit echt vol toeristen. Het is ook geen gigantische stad, je kan alles makkelijk te voet doen en er is echt ontzettend veel te zien. Voor onze 3,5 dagen hier is het dus keuzes maken.

De kaarten voor de bovenverdieping van het paleis waren helaas twee weken op voorhand al uitverkocht. Hier laten ze blijkbaar maar 15 mensen per tijdslot binnen.

Het Alcázar is onvoorstelbaar. Een zeer oud complex waar door de tijd heen aan verbouwd en toegevoegd werd. Opnieuw in die mooie mudejarstijl. Je komt ogen tekort. En als je helemaal moe gekeken bent, moet je nog beginnen aan de uitgestrekte tuinen. Je kan gewoon blijven kijken. Sommige zal zijn van de vloer tot het plafond rijkelijk versierd. Wat een pracht. Alleen spijtig dat je hier nooit alleen bent. Ze beperken de ingang tot 750 mensen maar dat is natuurlijk gigantisch veel volk en iedereen wil overal mooie foto’s maken…

Compleet uitgeput landden we in een lekkere broodjesbar en trokken dan richting rivier, naar de wijk Triana. We bezochten het Castello de Jorge, een gratis museum over de inquisitie. Zeker doen. De expo is niet heel groot maar wel de moeite. Van het kasteel blijven overigens enkel de funderingen over, ze hebben het in 1800 afgebroken en er een markt over gebouwd.

In Triana zouden veel keramiekwinkeltjes en cafeetjes zijn, maar wij waren er tijdens de siësta en dan was er niks te beleven. We waren echter te uitgeput om nog tot na 17u te blijven hangen, hadden al 10km in de benen en nood aan een cafeïne shot en trokken terug naar ‘onze’ wijk voor wat koffie en een beetje rust voor oververmoeide benen. Terwijl ik dit typ, wandelen de pauwen van het Alcázar beneden net voorbij…

Zalig trouwens het weer hier. Het is bijna 20 graden warmer dan in België. Ik loop hier rond met zomerjurkjes en we halen in de namiddag zo’n 28 graden. Savonds nog een comfortabele 21 graden. Het is regelmatig wat bewolkt, maar het blijft zalig warm.

Tripje zonder kids

Morgen vertrekken we naar Sevilla voor enkele dagen. Helemaal onder ons tweetjes, no kids allowed. Vooral de jongste is daar niet volledig akkoord mee. Ze vindt dat zij ook naar Spanje moet kunnen gaan. Ze vindt het ook niet door de beugel kunnen dat we Halloween daardoor niet samen kunnen vieren. De oudste heeft niet echt gepiept, voor hem is naar oma en opa gaan ook wel echt vakantie.

Voor mij is het een beetje dubbel. Ik heb ontzettend veel nood aan, de stress stapelt zich om en maakt van mij soms echt een minder aangenaam persoon, dus ik tel bijna de dagen af naar enkele dagen van rust en puur ons goesting kunnen doen. Slapen tot wanneer we willen, eten wat en wanneer we willen, zo lang op terrasjes blijven plakken als ons hartje begeert, musea op ons tempo kunnen doen zonder dat ze kindvriendelijk moeten zijn of dat ik alles moet vertalen op kindermaat, zonder enige gêne volop volwassen dingen doen. Ik heb het nodig als mens, maar ik voel ook dat we er als koppel nood aan hebben. Maar toch voel ik me ook ergens wel een beetje schuldig ten opzichte van de kinderen en ga ik hen ook wel heel hard missen. Want uiteindelijk is samen met hen op reis gaan ook heel tof. En dan hoeven ze mij niet te missen en een beetje boos te zijn.

Maar het positieve gevoel overheerst – gelukkig- wel. We deden al eens een trip van een nachtje naar Lille, 2 nachtjes naar Werchter en vorig jaar 3 nachten Istanbul. En dat is zo immens hard genieten. Zorgeloos reizen. 300% genieten en de batterijen opladen. Eens we weg zijn, merk ik ook dat de kinderen zich echt amuseren bij hun grootouders en ons niet verschrikkelijk hard missen, het occasionele traantje daar gelaten. En alhoewel we als baby redelijk symbiotisch waren en ze jarenlang op onze kamer sliepen en ik heel hard heb ingezet op een veilige hechting, zijn we nu wel op een punt gekomen waarin aandacht voor elkaars noden en eens een tripje zonder kinderen of van hun kant zonder ouders alleen maar deugd kan doen.

Genua – Piëmonte deel drie

Inmiddels zijn we alweer even terug in het land, maar ik heb nog niet verteld over onze laatste dagen in Piëmonte…

Hoe mooi en rustig ons dorpje op de heuvel ook was en hoe magnifiek het uitzicht vanop ons terras, na enkele dagen begon ik me wat rusteloos te voelen. Ik had onlangs Grand Hotel Europa en La Superba gelezen van Ilja Leonard Pfeijffer en dat laatste boek gaat over Genua en had me enorm geprikkeld. Ik had, nu we er zo dichtbij waren, dus enorm zin om die stad te gaan verkennen. Sowieso al, maar helemaal na dat boek.

De tocht erheen was al een kleine expeditie, eerst een half uur doen over 25km langsheen middeleeuwse stadjes en kronkelbaantjes om dan eindelijk de autosnelweg te bereiken en de resterende kilometers in een wip te overbruggen via een eindeloze rij tunnels. Tot de zee in zicht komt en de haven en het verkeer stropt op de drukke wegen rond de stad. Onze gps werd gek van de stad en kon zich daar niet localiseren maar met Waze lukte het gelukkig wel redelijk eenvoudig om een parking te vinden aan de porto antico.

De stad overviel me. Het voelde tegelijk als thuiskomen in de drukte van een stad, maar ook als een bad in iets onbekend en overweldigend. Gaandeweg sloep ik in paniek. Er was hier zo ontzettend veel te bezoeken en we hadden maar een dagje. Of konden we het de kinderen aandoen om in onze paar resterende dagen nog eens drie uur in de auto te gaan zitten om een stad te bezoeken? Er was hier gewoon teveel en ik wou het allemaal zien en proeven.

Genua staat vol oude palazzo’s, sommige ingenomen door banken en bedrijven, andere bewoond, een hele resem andere ingericht als museum. Je kan een dagpas kopen en daarmee voor weinig geld alles zien. Maar dat was met de kinderen geen haalbare kaart helaas. Maar ik kon ook geen vrede nemen met deze stad te bezoeken en geen enkel van deze waanzinnig mooie huizen te bezoeken. Dus sloten we het compromis om er 1 uit te kiezen en te bezoeken en voor de rest gewoon wat de stad te verkennen.

We bezochten het Palazzo Spinola di Pellicceria. Dit kon enkel begeleid. De oudere Italiaan stipte in het begin nors aan dat het geen gegidst bezoek was, dat hij enkel begeleidde omdat je niet alleen in het gebouw mocht. Maar gaandeweg ontpopte hij zich tot een bevlogen verteller en kregen we toch heel wat info over het gebouw. Er was origineel interieur te zien, we kregen wat geschiedenis mee, maar er hing ook een heuse kunstcollectie. Ik vreesde even dat de kinderen er hun aandacht niet bij zouden kunnen houden, maar omdat het tempo van het bezoek hoog lag, viel dat enorm mee. Ik keek mijn ogen uit. Maar als je Genua ooit bezoekt, zeker zo’n 24 uur of 48 uur kaart nemen en verschillende musea doen.

IMG_2714

We wandelden nog wat door de stad. De stad stal bijna onmiddellijk mijn hart. Het is een echte havenstad, een smeltkroes van nationaliteiten, gelukszoekers, aangespoelde mensen, mensen die er al heen hun leven wonen. Ondanks het feit dat er waanzinnig veel te zien is en er best wat toeristen zijn, is de stad nog niet doodgeknepen door het toerisme en krijg je er een heel authentieke ervaring. Pfeijffer noemt de kleine straatjes in zijn boek het labyrint, en zo is het ook wel. Je kan er eindeloos ronddolen. Je moet er wel tegen kunnen dat je dan plots middenin de hoerenbuurt terecht komt, of in een volstrekt arabische buurt. Onveilig voelden we ons echter nooit en als je dan twee afslagen neemt sta je algauw weer op een gewoon pleintje met een kerk of een terrasje. Je kan er heerlijk ronddolen en steeds weer nieuwe aspecten van de stad ontdekken.

IMG_2700.JPG

We hebben de schrijver trouwens ook twee keer gespot, hij zat in perfect kostuum iets te drinken op een terrasje en struinde door de straten in het historisch centrum… Toch een ervaring.

Het werd al later en we hadden het grote aquarium nog niet bezocht. En het museum van de zee. Of de oude vuurtoren, de lanterna. Er zat dus toch niks anders op dan de volgende dag terug te komen. Dat werd een museumdagje. De ochtend spendeerden we in het aquarium. Het zou het grootste van Europa zijn. Het was mooi, maar nu niet het beste dat we ooit zagen. Het was er ook ontzettend druk. Maar wel heel fijn om met de kinderen te doen en je bent er echt een hele ochtend zoet mee, het is effectief heel groot. Tip: koop je kaarten enkele dagen op voorhand, want het is vrij kostelijk en dan zijn de tarieven aanzienlijk lager.

IMG_2760

Daarna doken we de oude stad in voor een pasta in een mini restaurantje en keerden dan terug naar de porto antico om het Galata Museo Del mare te doen. Dit is een pak goedkoper maar ook enorm groot en heel boeiend. Helaas was er amper uitleg in het Engels, hier en daar was er iets vertaald maar 90% van de borden was eentalig Italiaans. Niettemin keken we ook hier onze ogen uit. Je krijgt er de geschiedenis van de stad, van de zeevaart daar, hoe dit de rijkdom van de stad heeft vergroot. Er zijn enkele boten op schaal nagebouwd waar je eens doorheen kan lopen, ideaal voor de kinderen. Maar er is ook een groot deel gewijd aan migratie en aan een scheepsramp. En op de bovenste verdieping heb je een magnifiek uitzicht op de stad.

IMG_2775

Na twee musea waren we bek af, dus de rest van deze stad hebben we helaas zo moeten laten. Maar wat een stad. Hier kan je gerust een dag of 5 spenderen volgens mij.

 

Piemonte deel 2

Gisteren trokken we naar Casale Monferrato, een stadje op een uur rijden. Daar was een kasteel. Er zijn er hier wel meer, maar ze zijn maar zeer beperkt te bezoeken. En dit kasteel zou open zijn.

Eens ginder bleek het kasteelbezoek beperkt tot 2 lege torens, enkele eentalig Italiaanse uitlegborden en een rondwandeling bovenop de muren. Tja. We hadden toch een kasteel bezocht. En vooraf een cappuccino gedronken.

De rest van het stadje zag er ook interessant uit. De reisgids omschreef het als levendig, maar op ons maakte het een verlaten indruk. De helft van de winkels en restaurants was tot eind augustus gesloten. De mevrouw van de toeristische dienst was meer dan vriendelijk en kwam mee naar buiten om ons in krom Engels letterlijk de weg te wijzen. De toren en de synagoge: dicht. Kathedraal en museum: open. De kathedraal stond net als veel andere gebouwen wel in de stellingen… We zwierven wat langs de vele mooie palazzo’s die nu omgevormd waren tot appartementen en kantoren, bezochten de kerk en besloten dan te lunchen in de bistro waar ze ook de lokale koekjes bakken, de krumiri. Zoon en ik aten een superlekkere pasta met noten en munt. Er was niets dat de Dochter lustte dus bestelden we haar een lokaal puddingdessert maar dat lustte ze ook niet. Maar ze kon haar buikje vullen met broodstengels en broodjes. De wederhelft had een salade met rijst gekozen. Daarna zochten we nog een geocache en trokken we terug naar Cavatore.

Vanmorgen hadden we afspraak op de boerderij van een Duitse mevrouw hier in het dorpje. Ze houdt er 40 dieren; honden, geiten, paarden. Maar wij kwamen voor de lama’s en de alpaca’s. Ik ken nu eindelijk perfect het verschil tussen beide, trouwens. We kregen een uitgebreide voorstelling van de dieren en dan mochten we er elk een kiezen om mee op stap te gaan.

Ik koos Lucretia, zoon had de dochter Lola, voor ons liep de wederhelft met Leonarda, de enige alpaca in ons gezelschap en de Dochter mocht op kop met Lia. We maakten een tocht van een uur rond Cavatore. Het was genieten. De dieren zijn zachtaardig en de mevrouw gaf veel uitleg over hoe ze functioneren. Een aanrader.

Daarna wachtte ons koud zwembad (26 graden) en warme douche en vanavond gaan we nog eens uit eten. Zaterdagavond waren we ook gaan eten overigens, superlekker aan de bron in Aqcui Terme op een supergezellig plein waar de kindjes tot laat op de avond liepen te spelen en ze veel zowel veggie als vegan opties hadden.

Morgen op tijd opstaan, want dan trekken we naar “La Superba”…