Give Away: Headspace

Ik uitte me hier reeds als een Headspace-fan. Omdat 1 miljoen mensen een abonnement hebben op de app, mag ik een gratis toegang gedurende 1 maand weggeven. De code geldt maar enkele dagen, dus morgenavond loot ik een gelukkige uit de reacties hieronder.

Wil je graag winnen? Gewoon reageren en een portie geluk zijn voldoende. Harmonie en kalmte van geest gedurende één maand zullen de uwe zijn. Graag gedaan!

Advertenties

Headspace

headspaceToen ik drie maanden geleden een week thuis zat met stressklachten, kreeg ik van veel mensen begrip te horen. Maar ook verrassend veel gelijkaardige ervaringen, vaak van mensen van wie ik het totaal niet wist of had verwacht. En dus ook tal van handige tips. Intussen gaat het weer pakken beter, eigenlijk weer gewoon normaal. Het is wat vanzelf overgewaaid. Ik ben niet direct actief aan de slag gegaan met tips of kiné of andere toestanden.

Toch bleef ik wel wat zoekende. Omdat de stress nog altijd aanwezig is natuurlijk. En de tip van een collega bleef me bij. Over Headspace, een mindfullness-achtige app. En een maand geleden besloot ik die app eens uit te testen.

De eerste reeks van tien sessies is gratis. Probeer het een keer, had de collega gezegd. Op basis van die tien sessies kan je je een beeld vormen of het iets voor jou is. Zo gezegd, zo gedaan.

De eerste reeks bevat meditatie-oefeningen van drie minuten, al kan je die ook langer laten duren. Er zitten ook heel veel leuke filmpjes bij die je meer inzicht geven in het hoe en waarom. Je wordt sterk gemotiveerd om de oefening elke dag te doen. Dat is me ook 15 dagen lang gelukt. De stem in de app is ongelofelijk aangenaam en ik merkte na een vijftal dagen ook echt positieve effecten in mijn dagelijks leven. Dus besloot ik nog voor ik door mijn tien gratis sessies heen was, een abonnement te nemen. Er was toevallig net een eindejaarspremie. Die een heel pak duurder uitviel via mijn iPhone dan via de desktop, dus wees gewaarschuwd. 

Eens je een abonnement heb, kan je naar harte pakketten en éénmalige sessies downloaden. Je kan eerst de drie basiscursussen afwerken, waar je de bodyscan aanleert. Maar je kan ook thematisch werken en aan de slag gaan met sessies rond slaap, sport, stress, relaxatie, noem maar op. Er zijn ontelbaar veel opties.

Na vijftien dagen verloor ik mijn dagelijkse routine wel. Vanaf de tweede basiscursus duren de sessies geen 3 minuten meer maar 10 minuten. En dat kan onnozel klinken, maar die 7 extra minuten zorgen er vaak voor dat het me niet elke dag meer lukt. Of soms pas als ik al in bed lig en eigenlijk al te slaperig ben.

Toch merk ik dat er vanzelf terug naar Headspace grijp na enkele dagen. En dat ik echt veel deugd heb aan de app. Voor mij werkt het echt goed. Het helpt me om me niet te laten wegvoeren op golven van stress en dingen los te laten. De stem zorgt voor een instant kalmer gevoel intussen. Ik raad de app zeker aan.

No sleep

IMG_4434.PNG“Amai je ziet er moe uit” begroette een vrijwilliger me vanmorgen. Oeps. Zo duidelijk is het dus… Ik ga jullie een foto van mijn uitgeputte kop besparen, maar een foto van mijn slaaptracker kan er wel af. Die ziet er overigens best vaak zo uit, met zeer veel onderbrekingen. Ik ben al jaren een slechte slaper. Ik heb dan ook al enkele jaren kleine kinderen in huis… Of zoals de afgelopen weken, kleine kinderen die hoestbuien hebben ’s nachts (vannacht allebei, tot nu enkel de oudste). Meestal slaap ik dan nog wel wat, maar afgelopen nacht hield de keelpijn me wakker. Ik denk dat ik dus nog een pak minder geslapen heb dan deze zielige grafiek doet vermoeden. Want 7 uur effectief geslapen zou eigenlijk wel meevallen. Maar het valt dus absoluut niet mee. Auch.

 

Fitbit Alta

Een maand of misschien wel twee voor mijn verjaardag zat ik samen met de wederhelft thuis te werken, elk aan een kant van de keukentafel met onze laptop. Ik had al een tijdje zin in zo’n fitnesstrackerding en liet dat geheel niet subtiel vallen aan de wederhelft. Voor de volledigheid, ik ben luier dan lui en totaal onsportief. Maar omdat ik geen rijbewijs heb en fietsen haar, stap ik wel veel. En het leek me geweldig plezant om dat eens in kaart te kunnen brengen. Een gratis app op mijn iPhone daarvoor vond ik maar niks. En blijkbaar tracken die dingen ook je slaap en aangezien ik elke nacht wel eens wordt gewekt door kinderen en/of huisdier wou ik daar ook wel zich op krijgen. En ik vind dat gewoon heel plezant, zo’n hebbedingetjes.

Maar zou de wederhelft iets doen met de tip? Spannend…

En dan was het mijn verjaardag en kwam Zoon ’s morgens vroeg op de proppen met de cadeautjes. En mijn geluk kon niet op want er zat zowaar een geweldig coole zwarte Fitbit Alta bij. Ik heb de beste wederhelft ter wereld dus. 

IMG_4336.JPG

Ondertussen heb ik het ding een week. En zoals te verwachten was, kan ik er al totaal niet meer zonder. Hij vervangt zelfs mijn horloge dat ik heel erg mooi vind, maar twee bandjes aan mijn pols de hele tijd was wat veel.

Een eerste vaststelling is dat ik effectief meer beweeg door dat ding. Hij staat ingesteld op een doel van 10.000 stappen per dag en ik merk dat ik meermaals per dag check hoever ik al sta van dat doel en echt heel hard probeer dat ook te halen. Op sommige dagen lukt dat vrijwel moeiteloos en haal ik al eens 15.000 stappen, maar op woensdag bv wanneer ik geen kinderen naar school moet brengen, de hond niet moet uitlaten EN met de wederhelft mee kan rijden van het werk naar huis, keldert mijn aantal tot 5.000. 

Overdag trilt hij ook als ik te lang stilzit en ik merk dat de neiging om dan in actie te schieten ook echt wel groot is. Het lukt niet altijd want ik vind het een beetje raar om heen en weer te banjeren door de gang op het werk, maar als het enigszins mogelijk is probeer ik dan wat te bewegen.

Ook leuk trouwens is dat wanneer mijn iPhone binnen bluetoothbereik is, de Fitbit toont wie er mij belt of smst. Frustrerend daarbij is dan weer dat bij een sms enkel de eerste woorden verschijnen en ik dan toch nog mijn telefoon moet nemen om de rest te lezen.

Ik vind het dus niet alleen geweldig leuk om mijn activiteit bij te houden, de Fitbit zorgt ervoor dat ik meer zin heb om te bewegen én actiever ben.

Zijn er dingen die tegenvallen? Weinig. Ik vind het een beetje sneu dat je er niet mee kan zwemmen en dat hij geen traplopen kan bijhouden, wat ik nochtans heel veel doe. En her en der lees je dat hij minder acuraat is omdat er geen GPS inzit. En een hartslagmeter lijkt me leuk. Het slaappatroon is ook niet volledig accuraat; een theatervoorstelling registreerde hij als slaap terwijl het nochtans helemaal geen saaie voorstelling was. Bij tv-kijken maakt hij die fout niet. Ik durfde wellicht niet bewegen in de theaterzaal… Zo’n foute registratie kan je natuurlijk gewoon weer wissen. Maar zoals gezegd beperk ik me toch zowat altijd tot wandelen en dan lijkt de Alta me ook wel meer dan voldoende functionaliteiten te bieden.

Conclusie? Ik ben zwaar fan. En nu moet je me even excuseren want anders haal ik mijn stappen voor dit uur niet…

Op controle bij de paradontoloog

Als de afspraak met de paradontoloog in mijn agenda dichterbij komt, word ik altijd een beetje nerveus. Niet dat ik er echt van wakker lig, zoals vroeger, maar het is toch een klein beetje een zwarte wolk en ik zie er meestal behoorlijk tegenop.

In januari en februari werd mijn heel gebit grondig schoongemaakt en sindsdien volgden enkele controles, na 1 maand, na 3 maanden en nu dus voor het eerst na 6 maanden. Ik had de afgelopen week net pijn in mijn mond dus ik was er eigenlijk niet zo gerust in.

In de wachtzaal werd ik opgehaald door een andere dokter dan mijn vaste dokter en dat vond ik al een beetje raar. Maar deze dokter was minstens even knap als de andere en zo bleek ook even vriendelijk dus ik had er niet direct een probleem mee. Vol spanning wachtte ik af. Nog even vermeld dat ik behoorlijk angstig ben van dokters maar dat stond blijkbaar al in mijn fiche…

En dan volgde zowaar niets dan goed nieuws. Tandvlees prima in orde, nergens ontsteking en maar een heel klein beetje tandsteen op enkele tanden. Zo blijven mijn gebit verzorgen en de kans is groot volgens hem dat er niet echt nog behandelingen gaan nodig zijn. En als toemaatje wist hij te zeggen dat ik waarschijnlijk ook nooit gaatjes zou krijgen; als je gevoelig bent voor tandsteen zoals ik, ben je blijkbaar minder gevoelig voor gaatjes, toch een kleine compensatie van de natuur zo blijkt. En als je dan de tandsteen wat onder controle kan houden… Ja, deze jonge Nederlandse dokter zag het behoorlijk rooskleurig en dus ik ook maar! Ik verliet nog net niet zingend de praktijk…

En die pijn dan? Hij had er geen idee van, misschien dat ik tandenknars in mijn slaap en dat mijn kaak overbelast is, maar hij kon daar nu weinig meer over zeggen, een beetje opvolgen was het advies.

Spuitje tegen de mazelen vandoen?

Als kind ook gevaccineerd tegen vanalles en nog wat? Dan dacht je wellicht net als ik dat je helemaal OK was voor de rest van je dagen. Ben je echter tussen de 20 en de 45, dan is de kans heel groot dat je niet OK bent. Wij hebben meestal maar 1 dosis gekregen als kind en hebben een herhaalvaccin nodig. En dat is tot eind dit jaar gratis. Lees alles hier. Ik ga in elk geval vandaag om mijn spuitje.

mazelen banner 600x300.jpg

 

Bij de paradontoloog

 

Mijn zwangerschappen hebben mijn tandvlees om zeep geholpen. Tijdens mijn eerste zwangerschap zat ik met een acute tandvleesontsteking bij de tandarts alhoewel ik pas enkele maanden ervoor was geweest en die maande me streng aan om direct na de bevalling een afspraak te maken bij de paradontoloog om de aanzienlijke schade recht te proberen zetten. Hij dreigde met uitvallende tanden en meer van dat moois. Ik heb een heilig schrik van alles tandarts en stak na een periode van goede voornemens uiteindelijk toch mijn kop in het zand. Excuses genoeg; borstvoeding (alhoewel dat totaal geen kwaad kan), weer zwanger, …

Toen ik een tijd terug ineens het gevoel had dat er een tand los begon te zitten, sloeg de schrik me om het hart en maakte ik een afspraak bij de paradontoloog. Toen bleek dat ik nog niet direct moet vrezen voor tandverlies maar dat het toch behoorlijk ernstig was. Ik maakte de nodige vervolgafspraken die de computer blijkbaar niet registreerde, want drie maanden geleden stond ik voor niets in de praktijk en mocht ik dus opnieuw drie maanden wachten eer de arts een gaatje had in zijn agenda. 

En vanmorgen begaf ik me dus met serieus veel lood in de schoenen naar het tandheelkundig centrum. Mijn moeder zei altijd dat ze liever ging bevallen dan naar de tandarts te gaan en ik kan dat volmondig onderschrijven. VEEL liever. Zonder epidurale dus. Enfin. De paradontoloog zag er een vriendelijke man uit en stelde me redelijk gerust. 

De spuitjes waren een beetje lastig maar niet half zo erg als ik had verwacht en de behandeling varieerde van goed te doen tot verschrikkelijk lastig maar ook daar niet echt zware pijn. Gewoon verschrikkelijk al dat gerief in je mond (ik panikeer dan makkelijk) en dat geschraap en gedoe. En soms prikte het ook wel, vergelijkbaar met een gewone tandarts die tandsteen verwijdert en een gevoelig plekje heeft geraakt.

En nu zit ik hier met een langs een kant compleet verdoofd gezicht en niet echt pijn maar toch ook geen prettig getintel en geprik. De paradontoloog heeft beloofd dat het niet echt pijn gaat doet, laat ons hopen dat hij gelijk heeft. Echt happy voel ik me toch niet.  Volgende week maandag staat de andere helft van mijn gebit op het programma… Hopelijk durf ik dan nog gaan…