Op de fiets

Ondertussen pendel ik zes weken van en naar het station met de fiets. Tijd voor een stand van zaken lijkt me.

Om kort te zijn: I love it. Het was even zoeken naar een goede route van het centrum naar het station maar ik had er vrijwel meteen een gevonden en die volg ik nog altijd. Rustig, deels langs het water, op de meeste plekken een mooi van de rijweg gescheiden fietspad of een fietsstraat. Enige nadeel, het is wel druk, soms fiets je in de fietsersfile 😉

Het grootste voordeel is de flexibiliteit. Als vroeger mijn trein meer dan 3 minuten vertraging had, en dat heeft de NMBS zowat standaard, dan miste ik de bus en moest ik een tiental minuten in de kou wachten op een trein richting Dampoort om dan nog een kwartier naar huis te wandelen. Drie minuten vertraging, twintig minuten later thuis. Na een werkdag van 8 uur en 3 uur pendelpret zijn die laatste extra 20 minuten er teveel aan. Heeft de trein nu 3 minuten vertraging, dan ben ik 3 minuten later thuis dan anders. No biggie. Ik zit dus veel meer ontspannen op de trein. Idem ’s morgens als ik de kindjes afzet op school. Deze week nog eens de tram genomen omdat de Dochter haar fiets moest meedoen naar school en dat niet compatibel was met zelf mijn fiets mee te nemen. Ik ben toen om 8u29 op school vertrokken en heb moeten rennen om de trein van 9u01 te halen. De tram staat overal stil en door werken aan het station is de halte nu ook verder dan normaal.

Voordeel twee, het is gewoon verdomd plezant. Ik heb een beetje lichaamsbeweging en verzet mijn zinnen. Fietsen is ontspannend. Op de tram of bus zitten, not so much. En zeker met het zachte en zonnige weer zoals nu. Zalig om dan te fietsen. Tijdens die ene dag op de tram deze week miste ik dat dagelijks half uurtje fietsen echt al.

Zijn er dan geen nadelen? Wellicht wel. Ik weet nog niet wat ik ga doen als er sneeuw ligt. En een beetje regen vind ik totaal niet erg, maar hevige plensbuien zegt me ook niet zoveel. En aan fietsen in het donker moest ik ook even wennen, maar dat is inmiddels al helemaal gewoon geworden.

Het grootste minpunt? De anderen. Het is druk in de stad. Op de fiets moet je soms ogen op staarten hebben, zoals mijn mama vroeger zei. Van die tentakels die bewegen en alles gezien hebben. Studenten met een hoofdtelefoon op die al sms’end en zwalpend aan een slakkengangetje fietsen, bejaarde dames die vrolijk zij aan zij fietsen op een tweerichtingsfietspad en tegenliggers de weg versperren, op het fietspad geparkeerde auto’s, voetgangers die het voetpad te min vinden en het fietspad innemen, auto’s die de fietsstraat niet respecteren,…

Maar so far so good. Ik ben helemaal overtuigd van de fiets. En probeer dat ook over te dragen op de kinderen trouwens;

En nog eens over dat fietsen…

We hebben dit weekend vooruitgang geboekt en heel wat gefietst! Eerst vrijdag de fiets gaan ophalen in de winkel met het zitje en de extra bagagedrager gemonteerd. Zaterdag ging Dochter met de wederhelft naar de Colruyt en kwam ik tot de conclusie dat Zoon zijn sportschoenen te klein zijn en hij die vandaag nodig had voor het sportkamp. Namiddag was volledig ingenomen door het voetbaltornooi. Dus in plaats van thuis te zitten wachten tot de wederhelft met de auto terug was van de winkel om naar de Decathlon te gaan sprongen Zoon en ik op onze fiets en fietsten met een rugzak en grote shopper zelf naar Decathlon. Dat ging prima en ginder vonden we ook rustig al ons gerief, inclusief een leuke blauwe fietshelm voor mezelf.

Maar dan wou hij nog dingen voor Harry kopen, ons konijn. In de grote Aveve buiten de stad, niet in die in de stad want die heeft te weinig keuze. Ik had nl gelezen dat konijnen veel hooi moeten eten en ons exemplaar eet weinig hooi en dat zou kunnen liggen aan het soort hooi dat niet lekker is. Er even Google Maps bijgehaald en een route uitgestippeld van de Decathlon naar de Pantserschipstraat. Daar een zak vol konijnengerief gekocht, oa een knaagbaar huisje met hooi en lekkers en een speeltunnel waar hij voorlopig niet in durft en kruidenhooi met rozenbottel en wortel. En dan weer terug naar huis. We klokten af op een tocht van 10km! Goed gedaan vonden wij, zeker omdat het mannetje nog heel de middag moest gaan voetballen bij zowel de u7 als de u8 omdat de u7 spelertjes te kort mee hadden naar het tornooi in Zottegem of all places.

In de namiddag wou de Dochter dan een fietstochtje doen in haar nieuw fietsstoeltje en trok ik met haar helemaal via de Schelde naar de Gentbrugse Meersen, via het Geboortebos naar de speeltuin en dan naar het Speelbos en zo via de leuke speeltuin in het Arbedpark terug naar huis. Ik was Strava vergeten aanzetten voor de heenrit maar de terugrit klokte af op bijna 9km. Wat mijn fietskilometers voor zaterdag op bijna 28 brengt. Waarvan bijna 18 met 15 kilo zus op de bagagedrager. Dat voelde ik trouwens serieus, ik fiets normaal in 5e versnelling maar nu was het eerder 3e…

Zondag heb ik dan een badge gekocht van de bewaakte fietsenstalling aan het station zodat ik na 14 jaar naar het station gependeld te hebben met het openbaar vervoer nu ook dat traject te fiets kan doen. Toch goed bezig, niet?

En vanmorgen heb ik de kindjes naar het zwem- en sportkamp aan de Rozebroeken gebracht ook met de fiets. Niet de mooiste route, maar het is vlot gegaan en Zoon fietst inmiddels echt goed mee ook in druk verkeer…