Absynthe Minded – Dinosaur Jr @ Lokerse Feesten

Het was al enkele jaren geleden, maar gisteravond raakte ik nog eens op de Lokerse Feesten. Zaterdag was het niet gelukt, ik was te moe van een ganse dag rondcrossen in allerlei verbouwingsgerelateerde winkels, dan ben ik ’s avonds soms moeilijk nog uit mijn zetel te krijgen. Op een weekavond had ik er eerst geen zin in. Moe, erg moe, en elk uur gemiste slaap betaal ik de rest van de week met een gebrek aan concentratie. Maar uiteindelijk overtuigde ik mezelf. Een mens moet wat meer uit zijn kot komen. En groepen als Absynthe Minded en Dinosaur Jr. zijn de trip naar het Lokerse hinterland al eens waard.

Het werd wat crossen, maar ik raakte toch mooi om 19u55 op het festivalterrein. Auto op de parking en shuttlebus genomen, best wel makkelijk. Op dat vroege uur was er nog niet echt veel volk te bespeuren. Je kon als je dat wou rustig tot op de eerste rij voor het podium wandelen. In het eerste vak stond maar hier en daar een groepje mensen en ook op de rest van het terrein leek iedereen meer bezig met drinken halen, zich laten verleiden door de coca-cola meisjes en vooral babbelen. Niet echt dankbaar voor een groep om dan te moeten openen. Terwijl een groep als Absynthe Minded ondertussen de status van openingsact toch ver ontgroeid is. Maar kom, de mannen lieten het niet aan hun hart komen en speelden een gedreven set met nummers kriskras geplukt uit hun vier platen.
Het was pas met publiekslieveling My heroics part one dat de sfeer er wat in kwam en de mensen wat minder mak werden. Al kende iedereen ondertussen Envoi toch ook al blijkbaar. Bert Ostyn zal wellicht wel nooit de meest charismatische frontman worden. Hij was spraakzamer dan anders, veel spraakzamer eigenlijk, maar dan op een beetje een dweilerige manier.

Om half tien was het dan de beurt aan de grijze wapperende manen van J Mascis en de zijnen. Mascis die in de verste verte niet van spraakzaamheid verdacht kan woorden en nooit een letter zal spreken tegen zijn publiek… Na twee trommelvliesterroriserende zaaloptredens had ik gezworen dat ik ze niet meer live wou zien. Hun concert in AB in mei was zowat het slechtste dat ik in die zaal ooit had gezien. Maar uiteindelijk hebben ze wel straffe nummers en ik gokte dat het in openlucht allemaal niet zo erg kon zijn. Voor de zekerheid toch maar oordopjes meegenomen, maar mijn gok bleek juist en het geluidsniveau bleef deze keer ruim onder de pijngrens. Meer nog, het was gewoon een goed optreden. De distortion bleef binnen de perken waardoor we voor de afwisseling eens herkenden welk nummer ze aan het spelen waren.

En spelen deden ze, een uur lang, zonder noemenswaardige pauzes tussen de nummers. Het was leuk om zien hoe een heel divers publiek van Dinosaur Jr. kon genieten. Ik zag zowel enthousiaste tieners, vrolijk meeknikkende twintigers en dertigers als enthousiast dansende veertigers. Grijs, een proper hemdje aan en shaken van begin tot eind, best wel cool.

Ik had na het optreden enorm zin om te blijven en Black Box Revelation te zien, maar dan moest ik eerst Public Enemy nog door en daar heb ik niet direct een band mee. En als dertiger en brave werkmens…

Dit waren mijn Gentse Feesten

Heel rustige Feesten waren het, vooral omdat ik bijna geen verlof meer heb en dus moest gaan werken. Maar 5 van de 10 dagen kwamen we buiten. Hieronder een kleine samenvatting van de activiteiten.

  • Qua optredens begon ik de Gentse Feesten op zondag, met Jan De Smet die het repertoire van Docterandus P opfrist. Maar dat konden jullie hier eerder al lezen.
  • Maandag en dinsdag ontvluchtten we het lawaai en de miserie en logeerden we op den buiten, maar woensdag trok ik naar mijn favoriet plein, naar Boomtown voor Mintzkov. Het was een fijn optreden van een van mijn favoriete groepen, maar er was relatief weinig sfeer. Wat wel aan de regen kan gelegen hebben. Of Bent van Looy die alle StuBru minded people op Sint Baafs had gevangen genomen. Naast Mintzkov zagen we ook Willow en de Vivian Girls. Mijn indrukken van Mintzkov (en ja, de zanger is nog altijd een schoontje) vind je terug hier op Gentblogt. Een collega blogger zag Vivian Girls.
  • Donderdag was er straattheater gepland. Dat ik grandioos misliep, maar dan wel vrijdag zag. MiramirO oftewel het Internationaal Straattheater Festival staat elk jaar opnieuw garant voor toptalent uit binnen- en buitenland. Ik zag dit jaar helaas maar twee voorstellingen, maar die waren wel erg leuk. Meer lees je hier in mijn review.
  • Vrijdag was het een hoogdag met het burlesk geweld van Hotel Jarretelle. Nieuw op de Gentse Feesten, maar wel mijn persoonlijk hoogtepunt. Hopelijk volgend jaar opnieuw!
  • Zaterdag dan, voor mij alweer de laatste dag Gentse Feesten en dus de dag waarop ik alles wou doen wat ik graag doe op de feesten en nog niet/te weinig had gedaan. In de namiddag struinde ik met een vriendin rond en gaven we ons over aan urenlang babbelen in den Baudelo met muntthee, chocomelk en brownies. ’s Avonds ging ik met mijn wederhelft naar Flip Kowlier op Boomtown. En proefde ik eindelijk die cocktail in dat rode bolletje waar iedereen mee rondloopt. Die geweldig mijn ding bleek te zijn maar ook meteen in mijn hoofd zat. Waarna onherroepelijk de drang naar vettigheid de kop op stak en ik aan het pannenkoekenkraam die pannenkoeken kreeg in plaats van twee. Op nieuw eindigden we in het Baudelopark waar schoon volk rondliep en de muziek fijn was.

Hotel Jarretelle

Een burleskfestival in de Vooruit tijdens de Gentse Feesten, zoiets wekt mijn aandacht. Na even overleggen met de wederhelft kaartjes gekocht en dan een hele week naar uitgekeken, de verwachtingen waren zeer hooggespannen, ik geef het toe!

Ik was duidelijk niet de enige nieuwsgierige, want het was gisterenavond laat aan de Vooruit serieus drummen. Blijkbaar zijn alle voorstellingen van Hotel Jarretelle de rest van de Feesten uitverkocht. Na een kwartiertje wachten mochten we uiteindelijk binnen. In het café hing een zwart gordijn, waar we dan allemaal achter moesten blijven wachten. Tot achter ons van de trap een zingende zwarte Elvis kwam die de show voor geopend verklaarde.

De avond werd in goede banen geleid door een in topvorm verkerende Jan De Smet die de acts aan elkaar reeg, zong en vooral het publiek inwijdde in de burlesktaal (plllllllllllliez! take it off! NOW!) en ophitste. Hij werd daarvoor bijgestaan door de zinnenprikkelende Paquita, die al snel verheven werd tot publiekslieveling.

Zoals ik al zei had ik hooggespannen verwachtingen, maar die zijn nog ruimschoots overtroffen. Het werd een geweldige avond, ik durf zelfs zeggen het beste wat de Gentse Feesten dit jaar te bieden hebben. En dat zijn grote woorden… Maar de show was echt buitengewoon goed. Alles klopte van begin tot eind.

Stel u voor; geweldige muziek waarop ontzettend schone madammen grappige, leuke, mooie en sexy acts doen. Denk aan mooie lingerie, tepelkwastjes, uiteraard de obligate jarretelles, aan retro-outfits. Maar deze dames kunnen veel meer dan zich op een bijzonder kunstige manier van hun kleren ontdoen. Er zit heus ballet tussen, dans, wat acrobatie hier en daar, een goochelact, piano, comedy, … Tussen al dat vrouwelijk geweld zelfs een mannelijke burlesk-act. De sfeer ligt vooral op verleiding en op humor, eerder dan op het (natuurlijk wel rijkelijk aanwezige) naakt.

De zaal zat helemaal vol en stoomde zowat van het enthousiasme. Het leuke was dat er een zeer gemengd publiek op af was gekomen. Een grote groep losgelagen vijftigers. Een heel aantal koppels van alle leeftijden. Groepjes vriendinnen. Een paar jonge mannen. Zowat de helft mannen en de helft vrouwen. En wij vrouwen, wij lieten ons niet onbetuigd. Het was niet gelogen wanneer Jan De Smet zei dat de vrouwen en meisjes meer lawaai en enthousiasme produceerden dan de mannen!

Van mij mogen ze van dit eerste burlesk-festival met veel plezier een jaarlijkse gewoonte maken! De internationale burlesk-sterren waren ontzettend goed in wat ze deden en tilden deze show echt naar een hoog niveau. De kostuums, de humor, de muziek, de afwisseling, het ritme, het klopte allemaal. Het was meer dan twee en half uur rechtstaan, maar elke seconde was de moeite.

Voor foto’s en andere indrukken, zie Gentblogt.

 

Krekels en kikkers

Afgelopen nacht ontvluchtte ik de slapeloosheid van de Gentse Feesten en logeerde ik in hotel schoonmoeder. Het zetelbed daar is bijna zo comfortabel als mijn eigen matras, die tijdens de Gentse Feesten in de hoek van de badkamer is gepropt (wegens de badkamer ligt aan de achterkant van het huis). A la guerre comme à la guerre, zoals mijn moeder pleegt te zeggen.

Het deed deugd, om eerlijk te zijn, eens slapen met krekels en kikkers op de achtergrond in plaats van technobeats, autoalarmen en raaskallende dronkenmannen. Ok, ik mis zo wel een dag Gentse Feesten, maar als je moet gaan werken is dat toch onvermijdelijk. En zo kan ik wat slaap inhalen, wat thuis ondanks de evacuatie naar de badkamer niet evident/onmogelijk is.

De bedoeling was vanavond, de vooravond van de Nationale Feestdag, weer lekker te gaan meefeesten, maar ik ben mij precies aan het bedenken. Ten eerste gaan we vanavond toch geen parking vinden. Ten tweede ben ik moe, wat door de hitte nog versterkt wordt. En ten derde staat er niks speciaals op mijn programma voor vanavond.

Nee, beter nog een nachtje op den buiten en dan morgen back in full force. Voor Boomtown met Vivian Girls en Mintzkov morgen. Voor het straattheater donderdag. Voor de schoon madammen van Hotel Jarretelle vrijdag. Voor Flip Kowlier op zaterdag. En voor nog zoveel meer…

Zingt allen mee met Docterandus P.

Was ik nu de enige zondagavond op de Gentse Feesten die dacht dat Heinz Polzer in eigenste persoon het podium zou beklimmen, 91 jaar oud of niet? Toen enkel Jan De Smet, Fay Lovsky en Arne Van Dongen verschenen, was ik toch even teleurgesteld. Ik twijfelde zelfs even of ik wel ging blijven hangen. Maar mijn honger naar de nummers van Doctorandus P was groot en ik besloot De Smet een kans te geven. En daar ben ik achteraf gezien erg blij om!

Ik ben zeker geen kenner van het repertoire, maar best wel fan van de absurde, poëtische teksten van Polzer en het viel me trouwens op dat ik veel meer nummers kende dan ik had verwacht. De liedjes zitten voor een stuk in het onbewuste, collectieve erfgoed.

Twee keer gooide De Smet er een eigen nummer tussen en van De Veerpont kregen we een erg leuke, Russisch geïnspireerde Engelse vertaling. Twee keer mocht Fay Lovsky zingen, zoals het hilarische Bananen, en dat waren toch wel hoogtepunten van de avond. Niet enkel omdat de afwisseling leuk is, maar vooral omdat deze Nederlandse zangeres/muzikant/componist niet alleen grappig is maar naast présence ook een klok van een stem bezit.

Een heel divers publiek trouwens op deze tweede avond van de Gentse Feesten. Voornamelijk een rustig zittend publiek van het iets oudere soort, om het oneerbiedig te formuleren, die zich daarom niet lieten kennen en nu en dan vrolijk meezongen of zelfs wiegden. Daarnaast ook de nodige kinderen, twintigers, dertigers… Leuk om te zien hoe zo’n optreden alle leeftijden samen kan brengen.

Hoogtepunten van de avond waren voor mij De zusters Karamazov, Sneker café en als afsluiter het fantastische Dodenrit (“Trojka hier, trojka daar”). En natuurlijk het bisnummer Knolraap en lof, schorseneren en prei. De Smet gaf zijn eigen, zeer kenmerkend Smetiaanse behandeling aan de nummers, maar bleef telkens dicht genoeg bij de oorspronkelijke geest van de nummers. En is een geweldig muzikant, natuurlijk.

Voor foto’s en andere meningen, zie Gentblogt, dé plek waar je alles te weten komt over de Gentse Feesten.

Gaan we dat zo afspreken?

Soms kan ik me toch wel storen over de manier waarop er wordt omgegaan met Gentenaars die niet 100% enthousiast zijn over de Gentse feesten. Zoals vanmorgen nog op Studio Brussel, waar de presentatoren zeiden “Ga dan ergens anders wonen of ga op vakantie”. Is het mogelijk om voor een keertje een klein beetje genuanceerder te zijn?

Om met even weinig nuancering te antwoorden op deze botte bewering dat wij elders zouden moeten gaan wonen, waarom? Waarom moet iemand die er bewust voor kiest om in de stad te wonen, met alle nadelen erbij (een kleine rijwoning ipv een grote fermette, geen tuin, geen eigen garage) plaats ruimen zodat zij die ervoor kiezen om ‘op den buiten’ te wonen, in alle groen en rust, met hun vervuilende auto’s voor mijn deur komen parkeren en de stad als speeltuin gebruiken. Is dat niet een heel klein beetje de wereld op zijn kop? Waren de Gentse Feesten niet bedoeld als feesten voor de Gentenaars?

Pas op, versta me vooral niet verkeerd. Ik ben zot van de Feesten. Ik ga doodgraag naar de Feesten. De Gentse Feesten is het leukste festival in de hele wereld. En omdat het zo geweldig leuk is, omdat Gent zo een schone en wijze en leuke en gezellige stad is, willen wij dat gerust delen met u. Dus kom maar allemaal af. Ook al woon ik hier nog maar 1/5 van mijn leven, ik ben fier op mijn stad en ge moogt allemaal komen meegenieten. Kom rondlopen op onze pleinen, genieten van de muziek en het straattheater, eet, drink, amuseert u. En brengt uw kinders mee. En uw bomma. Want de Feesten zijn voor alle leeftijden. Geniet, amuseert u, het is hier de max. Ik doe dat trouwens ook.

Maar laten we één kleine afspraak maken, lieve mensen. Laten we afspreken dat ge niks doet wat ge thuis ook niet zou doen. Dus als ge niet in uw eigen brievenbus pist, laat de mijne dan ook gerust. Als ge in uw eigen dorp niet tot 8 u ’s morgens onder uw buurman zijn raam staat te brullen met uw zatte botten, doe dat dan ook op de Gentse Feesten niet. Breek ons buskotje niet af, laat mijn auto staan zonder erop te moeten krassen, de antenne of de achteruitkijk spiegel mee naar huis te nemen of dat verkeersbord door de voorruit te duwen. Als ge in uw eigen hof uw eten en drinken niet op de grond smijt, doet dat in de stad dan ook niet. Wees een klein beetje lief en vriendelijk voor mekaar. En voor al de mensen die hier wonen. Achter al die schattige oude gevelkes. Want Gent is meer dan uw Walibi 10 dagen op een jaar. Gent is een stad waar mensen wonen. Graag wonen, trouwens. En dat verdient iets meer respect.

De dag voor de Gentse Feesten

Mijn verlof is al zo goed als op, wat me helaas verhindert een weekje verlof te nemen voor de Gentse Feesten. Wat dan weer zorgt voor een lager enthousiasme dan normaal; niet mee kunnen feesten wegens werk en in de Feestenzone wonen staat gelijk aan slapeloze nachten en verschrikkelijke werkdagen wegens 0% concentratie na twee uur slaap.

Denk aan zattemans gebral de hele nacht door. Net als je bijna in slaap valt, weer roepen en tieren, mekaar in elkaar slaan, zingen, kotsen, het buskotje afbreken, auto’s beschadigen, poepen, giechelen, de straat uitgieren met piepende banden, toeteren, de muziek op orkaankracht. Denk aan de meest levendige studentenfuif of Aalst carnaval maar dan onder je raam en tien dagen lang. Een kras in je auto, een half-comateuze jongeling op weg naar het station, uitgelachen worden door poepeloerezatte licht agressieve mensen omdat je moet gaan werken, een string op je vensterbank en pis in je brievenbus. De enige remedie? Keihard meefeesten en je aan niks ergeren. Maar dat zal dit jaar moeilijk worden.

Maar na een eerste blik op het programma afgelopen weekend begon dat enthousiasme toch te komen. Ik moet toegeven, je kan er blijkbaar echt niet aan ontsnappen…
En dus volgt hier een klein en zeer onvolledig overzichtje van de acts waar ik het meest naar uitkijk de komende Feesten.

Eerst en vooral, MiramirO. Ik vraag me af hoe het mogelijk is dat zoveel Gentenaars/Feestengangers zich niet bewust zijn dat er een internationaal straattheaterfestival in hun stad zit tijdens de Feesten. Het merendeel van de voorstellingen is gratis, het aanbod is ontzettend divers en altijd hoog van niveau en het is gewoon elk jaar opnieuw ontzettend leuk om je te laten verrassen door de vele verschillende vormen van straattheater; performance, dans, clowns, poppenspel,… Bij deze dus een warme oproep aan iedereen om hier eens wat meer aandacht aan te geven.

Naast een vaste waarde, ook plaats voor een verrassing in het programma dit jaar; “Zingt allen mee met Doctorandus P.” Nooit gedacht dat ik deze hoogbejaarde Nederlandse absurde poëet live zou kunnen zien.

Bereidt u alvast voor met een van zijn ontelbare hits: “Troïka hier, troïka daar. Kijk daar loopt een adelaar. Troïka hier, troïka daar. Is hier ook een abattoir. Troïka hier, troïka daar. Basgitaar en klapsigaar. Troïka hier, troika daar. Flinkgebouwde weduwnaar. Troïka hier, troïka daar. Leve onze goede tsaar!”. Doctorandus P, zondag 18/07, 20 u., Bij St.-Jacobs.

Wie niet zo gek is van deze man kan trouwens op hetzelfde moment zich laten betoveren door Gili op de Korenmarkt.

Maandag 19/07 (23u15) laat Daan zijn demonen los op St.-Baafs, gegarandeerd dus een overvol plein, hopelijk gaat hij dit jaar niet bootje varen nadien.

Boomtown neemt dit jaar opnieuw een licht andere vorm aan, vijf dagen slechts, maar wel op veel verschillende podia op de Kouter en in de Handelsbeurs. Al moet je om die laatste binnen te raken wel twee drankjetons overhebben per concert. Op zich niet veel natuurlijk, maar ik beperk me tot de gratis optredens. Het meest kijk ik uit naar Mintzkov (woensdag 21/07), die een abonnement hebben op Boomtown en er al voor de vijfde keer zullen staan. Op St.-Baafs kan je diezelfde avond trouwens naar Das Pop (23u15), toch ook iets om naar uit te kijken.

Voor de rest van Boomtown ga ik mij beperken tot twee namen, een overzicht van al het andere lekkers kreeg u immers al van Bram. Maar hier dus nog een kleine herinnering dat ook The Van Jets (23/07) en Flip Kowlier (24/07) dit jaar present geven. Al kan je Kowlier ook op Polé Polé aan het werk zien eerder op de week (19/07).

Naast Boomtown, St.-Jacobs en af en toe op St.-Baafs durft er op de Korenmarkt (nu ze eindelijk weer open is!) ook al eens een groep spelen die een ommetje waard is, zoals De Mens (zondag 25/07), toch altijd goed voor een avond van de betere Nederlandstalige meezingers.