Eendjes

De vijver in het park in de buurt, een maand of twee geleden, een eend en acht kuikens. Je weet hoe dat gaat in de natuur, dus we verwachten ons aan een spijtige afvalrace van gele donsjes. Maar tot onze blijheid en verbazing zwemt er ondertussen een heuse ‘gang’ van 8 pubereenden rond in de vijver. Mama heeft er afstand van genomen, maar de kroost verplaatst zich nog altijd in groep.

Een geweldige kweekvijver voor eendjes, is dus onze conclusie. Tot er de afgelopen week opnieuw 8 gele donsjes rondlopen, van een andere mama-eend deze keer. De dag erna zien we er al 6 meer, enkele dagen later nog 2 en op diezelfde dag enkele uren later maar 1. Ondertussen waarschijnlijk geen enkel. Deze moedereend werd door de rest blijkbaar niet in het veilige water getolereerd en zat dus midden op het gras met haar kleintjes, open en bloot voor katten en andere roofdieren. Zo zielig…

Kleine dingen

Ook al ik al eens grommen en neuten (treinvertraging, slecht weer, file, luidruchtige medemensen,…), een mens vergeet soms hoeveel er te genieten valt van kleine dingen. Een random selectie:

lentezon op mijn huid, warmte van het zachte lijfje van een van mijn twee honden naast mij in bed, diezelfde honden zien crossen of spelen, lekker eten, een goed nummer op de radio, het openbaar vervoer dat meewerkt, schone schoenen, na een lange dag in de zetel hangen en naar The Sopranos/Dexter/In Treatment/True Blood/… kijken, plannen maken, tastbare resultaten zien na 6 maanden verbouwen, nieuwtjes uitwisselen met vrienden, een warm bad, fysieke vermoeidheid, slapen, de perfecte espresso/latte/icecoffee, aardbeien, frietjes, gevulde chocolade, goeie vrienden, een gehaalde deadline, een goed concert, een goed boek, …

’t Is dat een mens het soms zou durven vergeten.

Kleine dingen

Geluk zit ‘em in de kleine dingen. Zoals een weekend dat drie dagen telde in plaats van twee waardoor de overvolle agenda toch nog relax werd. Zoals fijn avondentertainment met ‘Je zal alles worden’ van Wouter Deprez en de Finale van de Schoon Madammen van Radio Modern, waarop ik mijn wederhelft heb getrakteerd. Of in de twee late kerstcadeaus die totaal onverwacht op mij lagen te wachten toen ik donderdagavond van het werk thuiskwam en er ook nog eens lekker eten klaarstond. Cadeautjes, zoals een ultrazachte badjas en dat setje oogmake-up van Rituals dat er zo geweldig leuk uitzag maar ik te duur vond om voor mezelf te kopen. Het gaf de rest van het weekend een fijn gevoel… Of in gewoon eens een avond thuis blijven en lui naar tv kijken. Of Luca de heuvel in de Blaarmeersen zien opdrentelen, haar staart recht omhoog, helemaal content en vol levenslust.

Niet alleen ontspanning trouwens, er werd in het weekend ook hard gewerkt aan de verbouwing. Nu ja, het echte werk laat ik met zeer veel plezier over aan de aannemer en zijn mensen, voor mij is het kiezen van de kleur van de keukenmeubels en tegels die daar dan bij moeten passen en de kleuren van de tegels op de vloer, tegen de wand, in de douche en tegen het bad van de badkamer al meer dan zwaar genoeg. Om niet te zeggen dat ik er compleet krankzinnig van word.

De keuken is zo goed als beslist. De kleur van de keuken wordt teak-quartz en de tegels worden een soort tabaksbruingrijs. En dan, als we het kunnen betalen, een werktablet van composietsteen dat qua kleur 99% hetzelfde is als de tegels. ’t Gaat denk ik echt super worden.

Maar de badkamer, daar raken we maar niet uit… Mozaïek voor de douche lijkt echt onbetaalbaar. En dan zien dat alles van kleur bij elkaar past, pffffft. We hebben dus dringend verkoper-advies nodig, maar de twee verkopers werden zaterdag compleet in beslag genomen door twee bijzonder vasthoudende dames van middelbare leeftijd en mijn concentratie was al een uur op, dus best volgende week zaterdag nog eens teruggaan en dan eindelijk die knoop doorhakken.

Maar in feite ben ik al heel blij met de keuzes die we al wel hebben gemaakt!

De liefste klantendienst ever

Thebookdepository.com verdient van mij de titel van liefste/beste klantendienst van het jaar. Want geef toe, de meeste bedrijven behandelen je als ‘kloteklant’ en doen hun uiterste best om zo onbereikbaar mogelijk te zijn; geen contactgegevens vermelden tenzij een zeer duur 0900 nummer waar je dan nog een half uur moet wachten eer je afgebekt wordt door iemand die je weigert te helpen. Het kan behoorlijk frustrerend zijn.

Ik had er dan ook geen goed oog in toen na twee weken nog niet al mijn via het internet bestelde boeken aangekomen waren. Mijn bestelling was al lang betaald, voor het bedrijf was het geld binnen en ik zou waarschijnlijk naar mijn boeken kunnen fluiten. In de bevestigingmails van mijn bestelling las ik echter: “However if for any reason your order is not with you after three working days from the delivery due date, can you please check with your local delivery office. If they do not have your parcel, please reply to this email so that we have a full record of the order.”

Ik dus maar een vriendelijk mailtje gestuurd dat mijn bestelling nog steeds onvolledig was, in de verwachting daar de eerste drie weken toch geen antwoord op te horen. Ik was ergens al blij dat het boek maar €5 had gekost en ik dus niet al te veel geld kwijt was.
Ik had gemaild op een zaterdag en maandagochtend werd ik verrast door volgend uiterst vriendelijk en behulpzaam antwoord:

“Dear Josie,
I am terribly sorry to hear that you have not received part of your shipment, we dispatched the final title on the September.
It really should have arrived by now, perhaps it is delayed in the post. If you still haven’t received it by Wednesday 29th we are happy to send you a free replacement or refund you in full, whichever you’d prefer?”

Dat noem ik nu eens klantenservice; snel, vriendelijk en niet moeilijk doen, meteen een terugbetaling aanbieden. Ik zie het sommige Belgische bedrijven niet snel doen.

Een dag later viel het verloren boek alsnog in mijn brievenbus en dat liet ik het bedrijf dan ook meteen weten, en ik bedankte ze terloops ook voor hun snel en vriendelijk antwoord. Waarop ik nóg een vriendelijk mailtje kreeg: “Thank you ever so much for letting us know, I am glad we could be of assistance.”

Wauw!

Het probleem ligt naar mijn vermoeden bij de Post, trouwens. bPost, excuseer! Ik en mijn wederhelft bestelden op dezelfde dag elk zo’n boek of 5, ik bij Thebookdepository.com en hij bij Play.com, telkens waar het het goedkoopst is. Die bedrijven sturen in tegenstelling tot bijvoorbeeld Amazon de boeken niet gebundeld in een doos, maar gewoon één per één, in een envelop. De postbode kreeg de meeste ervan niet door de brievenbus en als werkende mens zijn wij dan weer nooit thuis als de postbode komt, dus wij hebben een zeer sterk vermoeden dat de postbode het na enkele boeken gewoon kotsbeu is geworden en nu af en toe eens een boek meedoet als hij nog een plaats over heeft in zijn tas.

Ik heb ondertussen alle 5 mijn boeken (mede door een trip naar de Post op zaterdagochtend), maar mijn wederhelft heeft nog maar 1 boek en 1 briefje van de post dat er een pakje klaarligt. Zeer vreemd dat ze trouwens bij ons vorige bezoek aan de Post het nummer op zijn briefje niet konden vinden maar dan afkwamen met een ander pakje voor hem met een ander nummer. Waardoor wij dus vrezen dat al zijn boeken daar ergens in een hoekje in de Post liggen en een beetje ongerust zijn of we ze wel allemaal gaan krijgen. Want de loketbedienden van De Post kregen er kop nog staart aan en deden weinig meer dan hulpeloos rondlopen en dan toch triomfantelijk met een pakje aankomen. Best dit weekend nog eens naar de post gaan en vragen dat ze eens goed zoeken. Maar de klantendienst van de Post is helaas niet die van Thebookdepository, niet qua snelheid, niet qua vriendelijkheid en zeker niet qua professionaliteit.

Dakhond

Het is geen weer om een hond door te jagen (zeker geen koukleum en regenhater zoals een Spaanse galgo);koud, wind, regen,… En dat voor augustus.

Maar ik zit gelukkig lekker binnen na een superdruk maar leuk weekend. Mijn activiteiten in willekeurige volgorde:
nieuwe platte botjes gekocht, mijn kapotte oortjes binnengedaan bij Fnac, hopen vers fruit gekocht en smoothies gemaakt, veel naar The National geluisterd, Californication en True Blood gekeken, een freaky film gezien in de cinema, naar de schoonouders geweest, over de nakende verbouwing gediscussieerd, een hond ontdekt op het plat dak van de keuken en die bij zijn baasje afgeleverd, onze eigen hond op zijn doos gegeven omdat hij weer een nieuw gat in onze zetel heeft gekrabd, lekker gegeten, gelezen, gewassen en gestreken, gewandeld, gesnoept.

Nu met een boek naar bed en weer helemaal relax en klaar voor weer een lange werkweek (6 dagen, volgende zaterdag gaan we ‘op uitstap’ met het werk…). 

Zomerkleedjes

Had een serieuze dip vrijdag. Zowel emotioneel als puur fysiek, de werkweek leek me volledig te hebben uitgeput, wou enkel nog slapen… Geen druk weekend dus, maar een weekend gericht op bekomen, relaxen, wat me-time, me weer wat beter in mijn vel voelen. En nu het eindelijk lente is, is voor veel vrouwen een ideale vorm van zelfverwennerij gaan shoppen.

In de twee winkels die ik bezocht leken ze enkel luchtige zomerkleedjes en rokjes te verkopen, dus is dat dan maar wat ik kocht; 3 zeer zomerse korte kleedjes, 2 rokken, 2 topjes en een tshirt met lange mouwen. Nu heb ik vooral nog wat leuke truitjes nodig, want ik ben zeer kouwelijk van aard en draag die topjes meestal onder een trui, maar dat verkopen ze tegenwoordig precies nergens meer. Of toch geen mooie. Iemand tips?

Zondagvoormiddag spendeerde ik verder aan de roadbook. Per bestemming maak ik een overzicht van de route, geschatte aantal kilometers en tijd onderweg, eventuele leuke tussenstops, ons logeeradres en een overzicht van check-in en uittijden (bij een bed and breakfast zit dit iets stipter dan bij een hotel aangezien die mensen niet de ganse dag thuisblijven om jou te kunnen ontvangen)(maar je kan doorgaans veel regelen zolang je het op voorhand doet) en waar we wat al hebben betaald.
Mijn wederhelft ontfermt zich traditiegetrouw over het eten. Als veggie op reis is het zelden een goed idee om gewoon ‘op den bots’ ergens te gaan eten, dus zoekt hij meestal op voorhand per stad enkele leuke veggie-friendly adresjes op. Want anders kan je op een lege maag wel eens twee uur lopen zoeken eer je iets deftigs vind, en ik ben vrij onaanspreekbaar als ik honger heb.
Voor de dingen die we willen zien moeten we ook nog een en ander opzoeken. Daarvoor hebben twee Lonely Planets ter onzer beschikking (de city guide van New Orleans en een trips over The Carolinas, Georgia & the South. Daarnaast als er tijd rest nog een en ander opzoeken op het net.