Opgeroepen voor de verkiezingen

Bij thuiskomt van onze reis in de paasvakantie vond ik een (niet zo) mooie groene brief. Met het (niet zo) heuglijke nieuws dat mij de eer te beurt viel om te gaan bijzitten de komende verkiezingen nu zondag. Na initieel gevloek en gesakker besloot ik al snel om me er maar bij neer te leggen. Ik had gewoon gedacht dat ik hier altijd aan zou ontsnappen aangezien ze me niet hebben opgeroepen toen ik 30 ben geworden. En ik een onbetrouwbaar profiel heb zoals psycholoog versus de nauwgezette leraren of ambtenaren. Blijkbaar zijn ze van strategie veranderd.

Ik ben dus benieuwd hoe dat gaat meevallen zondag. Het deel van extra vroeg moeten opstaan op de enige dag in de week dat ik iets langer kan slapen en de helft kwijt zijn van een druk weekend staan me alvast niet geweldig aan. Gelukkig zijn het niet te vaak verkiezingen. Maar voor de rest ben ik dus wel nieuwsgierig hoe dat allemaal in zijn werk gaat.

Iemand tips? Een overlevingspakket? Moet ik sloten drank en eten meedoen? Ik lees het graag.

Van de kaart

Waarom zitten sommige dingen sneller onder je huid dan andere? Ik weet het niet… Bepaalde factoren spelen een rol, dat is wel duidelijk. Als het heel dichtbij je eigen leven komt. Als het jou had kunnen overkomen of als het iemand van je geliefden overkomt. En toch is dat ook relatief; een auto-ongeluk kan ons allemaal overkomen maar raakt nog slechts in extreme omstandigheden echt diep, om maar iets te zeggen. Enfin. Parijs afgelopen vrijdag. Het raakt dieper dan anders. Niet dat vorige aanslagen me koud lieten, totaal niet. Maar nu komt het precies harder binnen nog.

Misschien is het omdat ik zelf al naar de Bataclan ben geweest enkele jaren terug? Omdat naar een concert gaan zo verschrikkelijk vertrouwd is en tot mijn leefwereld behoort?

En het klopt wel dat Parijs niet het enige of het ergste is, dat er elke dag zo ontzettend veel gruwelijke en onrechtvaardige dingen gebeuren op zoveel plaatsen. Daar zijn al enkele zeer goede stukken over verschenen de afgelopen dagen. En het is goed om zo’n dingen te lezen en te proberen een open vizier te houden en niet te verdrinken in initiële reacties van angst of wanhoop. Maar toch was ook ik afgelopen weekend van de kaart. En dat mag ook.

Verder heb ik er eigenlijk weinig over te zeggen. Er is al zoveel gezegd en geschreven en anderen doen dat beter dan ik. Maar het laat me niet onberoerd.

Nieuw stadsbestuur

Na al die zielig-doenerij en ziekzijn misschien toch ook even melden dat ik het behoorlijk goed zie zitten met ons nieuw stadsbestuur. Ik ben zeker geen politiek beest, maar zoals elke Vlaming tegenwoordig heb ik wel mijn mening en ik ben echt redelijk enthousiast over de Gentse bestuursploeg voor de komende jaren.

Termont als burgemeester, ben geen echte fan maar heb er ook niets op tegen, die mens lijkt dat niet slecht te doen dus vooral verder laten doen denk ik dan.

Idem voor Mathias De Clerq, ken die mens niet maar hij lijkt me capabel genoeg dus why not. Een liberaal op economie, haven, middenstand, it makes sense.

Zeer wild ben ik over Elke Decruynaere op onderwijs, opvoeding en jeugd. Als jonge mama en aanhanger van het (eerder) groene gedachtengoed ben ik benieuwd naar haar beleid.

Volgend jaar moeten we Zoon inschrijven in een kleuterschool, we wonen op enkele honderden meters tussen twee zeer goede (denk ik) maar ook vroegere kampeerscholen in, zal er voor onze Zoon een plaatsje zijn of wordt hij veroordeeld tot een katholieke mastodontschool. In een stadscreche was er alleszins al geen plaats voor hem. Al heb ik daar weinig slaap over gelaten want ik ben gelukkig met de privecreche waar hij nu zit, ook al is die 7 euro per dag duurder dan het maximum IKG-bedrag. We hebben het geluk dat we dat kunnen betalen en de opvangplaatsen overlaten aan anderen die het misschien meer nodig hebben. Ook al is het raar dat ouders met een gelijk inkomen in prive en stadscreches zo’n verschillende bedragen moeten op tafel leggen. Niettemin, scholen is nog een heel andere materie dus hopelijk kunnen we de knoop oplossen zodat er gewoon voor alle Gentse kindjes een plekje is op een school in hun eigen buurt.

Tom Bathazar op wonen lijkt me ook een deftige zet.

Mobiliteit en Openbare Werken naar Watteeuw: mijlenhoge verwachtingen! Onze straat wordt gemiddeld om de twee jaar volledig opengegooid met alle miserie vandien. Er is amper parkeerplaats voor de bewoners en de plaatsen die er slinken als sneeuw voor de zon. Als gehandicapte is het wel fijn wonen want er zijn 4 plaatsen voor gehandicapten op 100m van mijn deur, al staan ze meestal leeg.
Mobiliteit is een moeilijke. Onze straat is bijv zone 30 maar ze racen er zowel overdag als ’s nachts aan veel hogere snelheden door. Ondanks de vele scholen in de buurt. Niemand wordt ooit beboet daarvoor.
Willen we met de auto de stad door, dan is het file van begin tot eind. Gelukkig nemen we zeer zelden de auto. Ik doe bijna alles te voet en wat niet te voet kan, met bus en tram. Wat trouwens geen aanrader is na 19u ’s avonds, want dan dunt het aanbod serieus uit.
Enfin, met mijn slechte luchtwegen en een jong kind ben ik 100% voor minder auto’s in de stad. Ook al zal dat inhouden dat we zelf offers moeten leveren. Graag, als er leefbare alternatieven zijn. De binnenstad is al geweldig zo autoluw, nu de vele sluipwegen aanpakken. Maar niet gewoon alle invalswegen dichtzetten zonder in te zetten op alternatieven, want dan worden de reeds bestaande bijzonder vervuilende en irritante files gewoon nog tien keer erger. Ik vraag me echt af wat ze willen doen met het Zuidviaduct, afbreken allemaal goed en wel maar hoe raken bewonders en bezoekers nog de stad in? Is er al een goed onderbouwde visie rond? Er is een groot probleem en het oplossen zal de nodige moed vergen, moed en een complete mentale switch waarvan ik niet weet of elke Gentenaar er even klaar voor is. Want iedereen zal meemoeten, anders gaat het niet.

Enfin, de rest van het bestuur ga ik zo laten want ik kruip terug ziek in mijn nest en dat is hier al veel langer geworden dan voorzien!

Fier!

Ik ben ontzettend fier vandaag. Fier om in Gent te wonen. Een ‘links eiland in Vlaanderen’.

Gent is een ontzettend fijne stad om in te wonen. Een stad die al een tijdje behoorlijk bestuurd wordt, vind ik zelf. Natuurlijk zijn er problemen. Die zijn er overal, niets is perfect, er is altijd ruimte voor verbetering. Als ik SPA-Groen iets wens, is het de durf om dynamisch te zijn, problemen bespreekbaar te stellen en aan te pakken, om niet enkel verder te doen maar om een stapje verder te zetten en een vernieuwend beleid te voeren. Niet te rusten op de lauweren en zelfgenoegzaam te blijven steken in ‘wat zijn wij toch fantastisch’, maar om een goed beleid te blijven waarmaken, dag na dag, en ook die dingen aan te pakken waar wel wat wrevel over is en die lastige dossiers blijken. Er is nu de kans om opnieuw 6 jaar verder te werken aan een linkse stedelijke visie, dat we allemaal die kans mogen grijpen. Want er zijn er genoeg die ons die kans benijden.

Onverantwoord Oninteressant

Journalisten zijn slordig, las ik zonet bij Polly. Dat wisten we natuurlijk al langer. Wanneer journalisten het hebben over iets wat toevallig jouw vakgebied is, dan betrap je ze geregeld op slordigheden, onjuistheden, veralgemeningen, sensatie,… Alsof ze geen tijd hebben om zich deftig in te werken in het onderwerp waarover ze schrijven of op zijn allerminst eens een dubbelcheck te doen.

Maar soms maken ze het toch wel heel erg grof. Zo vond ik na een lang weekend Rome een mail in mijn box van een goeie maat die me erop wees dat deze blog vernoemd werd in de weekendeditie van De Standaard en dat er vreemde quotes van mij instonden. “Hoe”, mailde hij, “maar jij hebt toch niet eens een rijbewijs?”
Neen dacht ik bij mezelf, ik heb geen rijbewijs en klikte nieuwsgierig de link open. Waar gaat dit nu weer over…

Tot mijn zeer grote verbazing las ik in De Standaard een artikel waarin de een of andere journalist het nodig had gevonden ‘vrouwenblogs’ te lezen en op basis daarvan een ‘ludieke’ analyse van vrouwelijke blogsters te maken. Leest u daar enige neerbuigendheid/spot? Absoluut. De manspersoon in kwestie had er duidelijk veel plezier in geput om de meest neurotische citaten uit de veelheid aan verhalen de putten en daar dan rode draden in te gaan onderscheiden en het geheel zo samenbreien tot een artikel dat het niveau niet haalde van de blogs waaruit geput werd.

Maar da’s maar één aspect. Ik zou me totaal niet geërgerd hebben aan dit stukje Flairjournalistiek ware het niet dat de journalist de ene na de andere compleet foute quote in mijn mond legde. Volgens het artikel in kwestie heb ik niet alleen een rijbewijs, maar ook een eigen auto waarmee ik dan de traag rij. Straf voor iemand zonder rijbewijs. Of zaag ik omdat mijn partner niet mee wilde naar mijn werkfeestje. Maar hij is nog nooit uitgenodigd geweest want al onze werkverplichtingen zijn ZONDER partner. En te saai om over te bloggen. En zo ging het maar door. Van al de citaten die zogezegd van mij waren, was er geen enkel echt van mijn blog afkomstig.

Waaruit we dan twee dingen kunnen concluderen. Dat meneer de journalist zijn slordigheid ten top heeft gedreven en een andere persoon met mij verward. Of dat een andere blogster een Josies Diary heeft. In elk geval heb ik twee mails gestuurd naar De Standaard met een vraag om meer uitleg, ten slotte wordt mijn blog hier foutief door het slijk gehaald, maar ik kreeg beide keren geen antwoord. Wat ik toch wel behoorlijk straf vind. Omdat het om een anonieme blog gaat, is blijkbaar alles toegelaten volgens de heren journalisten. Ik zou er bijna mijn abonnement op De Standaard van opzeggen. Moest ik het me aantrekken. Maar ik vind het eerlijk gezegd enkel heel zielig. Bloggers checken hun bronnen tegenwoordig blijkbaar beter dan beroepsjournalisten en toch nemen die laatste die eerste nooit serieus.

Gekozen

Verkiezingsdag, de enige dag dat bij ons de tv aanstaat van ’s middags tot we gaan slapen. Eerst gaan stemmen natuurlijk, nooit eerder zo lang getwijfeld, pas in het stemhokje zelf gestemd, en dan nog niet echt met overtuiging. Voor het eerst in 12 jaar de partij op wie ik altijd stem deels ontrouw geweest, voor het eerst anders gestemd voor Europa dan voor Vlaanderen. Maar in beide gevallen kwam mijn stem in het verliezende kamp terecht…

We hebben hem zien binnenlopen, die eerste desastreuze uitslag uit Meise. Cd&V en NVA, daar kiest de Vlaming blijkbaar voor, en dat ondanks de miskleumen van Leterme. People never learn. Ik begin te denken dat een land gewoon de regering/politici krijgt die het verdient. Vlamingen zijn kleinburgerlijk, verzuurd en conservatief, en dus krijgen we dito politici. Of vergis ik mij? You tell me.

Gelukkig woon ik in Gent, een a-typische stad, waar Groen meer dan twee keer zoveel stemmen haalt dan elder, waar de socialisten stand houden en de liberalen groter blijven dan de CD&V. In Gent marcheert de boel. Nu nog in de rest van het land…

Maar kom, er ligt nog niks vast, eerst de regeringsvorming afwachten, dat heeft uiteindelijk meer invloed dan een procentje meer of minder…

Krijgen we dit jaar een schone slimste mens?

De finale van De Slimste Mens is begonnen! Alhoewel ik de laatste weken wat afgehaakt heb, heb ik best wel zin in deze finaleweek, haal al die grote kanonnen maar van stal!

Gisteren was Goedele verbazend straf. Grappig hoe ze blijkbaar, net als ikzelf, te ijdel is om haar bril op te zetten, wat haar in de vorige afleveringen soms duur kwam te staan. Gisteren kon ze de brilhaat achter zich laten en won ze makkelijk de eerste finaleaflevering.
Jan Decorte deed het ook bijzonder goed vond ik. Traag, een beetje nonchalant, maar eigenlijk wist die mens nog wel veel. Helaas moest hij de duimen leggen voor Vande Lanotte, in mijn ogen een veel minder sympathiek sujet, maar wel een dat veel weet.

Morgen komt Bart Dewever erbij, iemand die ik niet kan zien of luchten, maar die wel voor bijzonder leuke tv zorgde tijdens vorige afleveringen. Droge humor ten top, en nog een bijzonder grote kennis ook, een kanshebber dus. Toch hoop ik dat Dewever niet wint. Geef mij dan maar de mannen van de Vrt, Lieven Verstraete komt zeer degelijk over, maar zelf supporter ik voor 200% voor zijn collega Freek Braeckman, die naast slim ook oogstrelend is… Het beloven spannende dagen te worden!