Theater

Vroeger had ik elk jaar een abonnement in Vooruit. Toen er kinderen kwamen, was dat niet meer echt mogelijk. We vonden een babysit pas een optie als de kinderen al wat ouder waren en de schaarse uitjes onder ons twee wilden we liever iets doen waarbij je eens iets tegen elkaar kon zeggen dan in een theaterzaal gaan zitten. En ik was gewoon ook veel te moe, met kinderen die pas tegen de leeftijd van 2 jaar aan doorslapen begonnen denken. Exit theater dus.

Maar ik miste het wel en was blij dat ik dankzij een vroegere Gentblogger terug kon aanpikken. En intussen is het alweer een gewoonte geworden om met enkele mensen regelmatig naar theater te gaan. Een die ik bovendien niet zou willen missen.

Ik beperk het aantal voorstellingen nog wel, want ik ben nog altijd vrij moe soms en ben niet graag teveel avonden weg. Het leven is al hectisch genoeg. Maar nu wil het toeval dat er blijkbaar 4 voorstellingen in deze en volgende week vallen. Vier!

De voorstelling van vanavond,  Angels in America in het NTGent blijkt dan ook nog eens 4 uur te duren. Als dat maar goed komt. Ik ben fan van voorstellingen van 90 minuten want daarna durf ik al eens in slaap sukkelen in het donker en de roze pluchen zeteltjes.

Zondag staat er dan Familie op het programma, het controversiële stuk van Milo Rau dat de afgelopen weken al wat media aandacht kreeg wegens de realistische weergave van zelfmoord. Ik ben enorm benieuwd.

Volgende week woensdag gaan we naar The Upside Down man van Vooruit en zaterdag bezorg ik Zoon zijn theaterdoop in Vooruit met Galactic Ensemble, een circusvoorstelling. Al ben ik niet zeker dat het zijn doop zal zijn, want die gasten doen aardig wat theatervoorstellingen met de klas.

Een beetje druk dus naar mijn zin maar ik heb er tegelijk ook wel zin in, want ik denk/hoop wel dat er pareltjes tussen zitten.

Vorig weekend trouwens werd ook al deels in een theaterzaal gespendeerd, want ging ik met de Wederhelft naar Locke van Cie Cecilia, een ontzettend goed stuk met Tom Vermeir en Koen De Graeve. Zeker zien als je daar nog de kans toe zou hebben. Theater bij Cie Cecilia is bovendien nooit van het slaapverwekkende moeilijke soort en eerder behoorlijk rock ’n roll, en met deze twee klasbakken van acteurs kon er in mijn ogen weinig fout gaan.

Een gedachte over “Theater

  1. Je had me verwittigd dat het er veel waren, maar ik had het nog niet echt door 😉 ik heb wel vaker weken met meerdere voorstellingen of concerten en soms vervloek ik mezelf dan ook een beetje, maar tegelijkertijd kan ik er zo van genieten als het goed is dat ik er ook wel energie van krijg.

    Locke komt terug in september of in de zomer dacht ik. Ik was niet helemaal overtuigd omdat het wat statisch is, het grappige is dat de stukken die me echt wel konden raken door mijn vrienden nog minder scoorden. Toch wel wat persoonlijk altijd.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.