Watervraagje

Ik drink graag en veel water. En met een huishouden van vier zit de koffer van de auto regelmatig vol met flessenwater. Een van de belangrijkste redenen om met de auto naar Colruyt te gaan. Tussendoor doen we ook veel van onze aankopen te voet of met de fiets in buurtwinkels. Want een beetje ecologisch leven vind ik toch heel belangrijk.

Om de zoveel tijd lees je wel eens hoe slecht voor het milieu al dat flessenwater is. Het plastic, het vervoer,… Niks goed over te zeggen. Toch merk ik dat ik het moeilijk vind om de stap naar kraanwater te zetten. Ik probeer het wel. Onze klean kanteendrinkflesjes die steevast mee naar buiten gaan worden uitsluitend met kraanwater gevuld. Ik maak al eens infused water of ica tea met kraanwater. Maar wanneer we gewoon plat water drinken, is het doorgaans Evian, Valvert of Spa. En geen chateau-la-pompe. Ergens in mijn hoofd blijft toch het idee aanwezig dat bronwater, flessenwater zuiverder en gezonder is. Maar het zit natuurlijk wel in een plastic fles, wat dan weer bepaald niet gezond is! Moeilijk…

Dus, mijn vraag aan jullie. Kraanwater of flessenwater? Hoe pakken jullie dat aan? Vertrouwen jullie kraanwater? En wat als er gasten komen eten, wat zet je dan op tafel?

Want na het zoveelste artikel wil ik wel de overstap wagen eigenlijk maar ik heb wat overtuiging nodig.

Laatste weekend Gentse Feesten 2019

Na 5 dagen aan zee waren we zaterdag weer helemaal klaar voor de Gentse Feesten. Zaterdag zelf kwam er van feesten echter niet heel veel in huis. Ik had afgesproken op het terras van Bar Mitte maar de regen bleek met sluizen uit de lucht te blijven vallen, echt onwaarschijnlijk na de hitte van de dagen voordien. Gelukkig had het terras een zeil waaronder we konden schuilen.

Maar Zondag, de laatste feestendag hebben we het er nog eens helemaal van genomen. Met de uitersten van het culturele spectrum goed vertegenwoordigd. Eerst wilden we kinderen namelijk naar de kermis. Eendjes vissen, schieten, in een grote plastic bal rondhotsen op het water en ruzie maken wie de geviste knuffel uit de Pluche Palace mag hebben. Zelf word ik een beetje misselijk van de luide oerslechte muziek en al de plastic brol, maar de kinderen amuseren zich daar echt te pletter. We passeerden ook nog even langs de jeugddienst waar een rustige binnenkoer is en de kindjes zich lieten schminken.

Terwijl de Dochter een pannenkoek ging smikkelen, trok ik met Zoon naar het Geraard de Duivelsteen. Dat gebouw was tijdens deze feesten uitzonderlijk open. Dat moest en zou ik zien, want ik passeer het elke dag en heb gewoon een ding voor oude gebouwen. Het gebouw zelf bleek een beetje een teleurstelling, er blijft echt niks over dan de muren. Binnen is het leeg en onderkomen. Er staat zelfs geen deftige trap in. Gelukkig bleek de expo van Tom Liekens ook zeer de moeite. Samen met Zoon genoot ik van de enorme doeken vol dieren. Op de zwart-wit werken raakten we niet uitgekeken (zo vol details) en de reusachtige werken in kleur waren fascinerend. Er liep veel volk rond op de expo.

We troffen de rest van ons gezelschap aan Parking Petanque, een plek die al lang op mijn to do lijstje stond maar waar ik om de een of andere reden nooit was geraakt. Dik ten onrechte, want dit is een zalig goed verstopt rustig paradijsje temidden de Feesten. Lekkere vegan pizza en eveneens lekkere originele drankjes. Zoals een gingerbeer waar mijn muur van in brand stond. En een frisse ijsthee. Wat mooi en rustig was het hier ook. Hopelijk is dit er volgend jaar weer. Samen met Bar Mitte het mooiste terras van de Feesten.

IMG_2412

Daarna hielden De Dochter en de wederhelft de Feesten voor bekeken en trok ik met Zoon weer het centrum in voor Circus Mefisto. De voorstelling stond als 6+-aangegeven maar ik vond het meer iets voor een volwassen publiek. Een bizar klein universum met goocheltrucs, een gestoorde circusbaas en veel grappen en grollen. Gelukkig was er ook genoeg aan de show waar de kinderen iets aan hadden. Al moet je dan wel bereid zijn om mee te stappen in dit aparte wereldje. Maar dat waren we. Zoon vond het uiteindelijk wel grappig en heeft ervan genoten. Zelf blijf ik het toch vooral raar vinden, maar ben ik toch ook wel blij dat ik het gezien heb. Alleen spijtig dat we heel slechte plekken hadden ook al waren we 20 minuten op voorhand gekomen.

IMG_2416

De twee uitersten gedaan dus vandaag, grote Cultuur en de botsautoromantiek van de foor. Ik ben wel blij dat dat kan, tijdens de Gentse Feesten. Dat je kinderen gewoon mee kan onderdompelen in een bad van zo verschillende prikkels, kan laten kennismaken met schilderkunst, geschiedenis, theater, circus, muziek, straattheater, fastfood en gezond vegan eten, alles wat je maar wil eigenlijk. Dat dat zo broederlijk naast elkaar kan staan. Het blijft bevreemdend om ’s morgens voor het werk nog snel iets te gaan halen in de buurtwinkel en dan overal de zatte medemensen tegen te komen.

Zoon is overigens helemaal verkocht en vond dat de Feesten dan maar twee weken moeten duren. Of dat we volgend jaar maar wat korter naar zee moeten gaan. Dat belooft voor binnen een jaar of 6…

Gentse Feesten 2019: MiramirO

Vrijdag, openingsavond van de Gentse Feesten. We hadden op donderdag en vrijdag de acrobaten al zien oefenen boven het water aan de Reep en dus kwamen we nu ook een kijkje nemen. Het was er gezellig; meezingers, een orkest en dus de acrobaten waar we voor gekomen waren.

We vertrokken echter op tijd want hadden kaarten voor de voorstelling in de circustent op het coyendansparkje; Les dodo’s van Le p’tit cirque. Met ons kwartier op voorhand daar te zijn kwamen we achteraan een lange rij terecht aan de ingang, het was in de snikhete tent dus zoeken naar vrije plekjes.

Die eerste avond kregen we meteen al de topper van deze Feesten. Wat een voorstelling. Met amper vijf waren ze en ze speelden het dak van de tent. Acrobatie, rustig opbouwend van gewoon plezant naar hoogtepunt na hoogtepunt. Zelf gespeelde supermooie muziek. De grappige noot. Dans. Ongelofelijk hoe deze mensen zo all round konden betoveren. Zowel de kinderen als wij hebben genoten van elke seconde.

Op zaterdag had Zoon een workshop met robotten, 3D print en Lego en trokken we alleen met de Dochter naar Miramiro. Zij op de springballen en in het ballenbad, wij rustig iets drinken op het terras. Zalig.

‘S avonds trokken we naar de kermis voor het traditionele eendjes vissen en daarna kwam de babysit en gingen we onder ons twee naar de feesten (voor muntthee en superlekker gebak, ook een traditie, een cocktail met gember, jenever en frietjes en een lange wandeling doorheen de feestenzone).

Ook zondag spendeerden de op Miramiro. De dochter wilde dolgraag naar de workshop van Circusplaneet terwijl ik met zoon naar De voorstelling Phasmes ging in de st baafsabdij. Deze was bevreemdend, symbiotisch, aantrekken en afstoten. Ik vond het erg knap, Zoon vond het ok maar was toch minder enthousiast.

Daarna dompelde ook hij zich onder in de circusplaneet. Wat een leuk concept; ze moesten (superleuke) circusopdrachten doen om knopen te verdienen en met die knopen konden ze materiaal kopen om mee te oefenen. Een diabolo, ringen, jongleerballetjes,… De dochter spendeerde er met plezier heel de middag.

Een snelle pitstop thuis en dan met Zoon alleen terug voor een nieuwe theatervoorstelling. We waren een half uur op voorhand maar vonden toch maar 1 zitplekje meer voor Peek-a-boo: slapstick boksers met een pluche beer die een kindje uit het publiek ontvoert en vermoordt, meloenen die in het publiek worden gezwierd,… Dit kon Zoon duidelijk meer smaken. Ik vond het ok maar had meer affiniteit met de voorstelling eerder op de dag.

Niettemin blijft het fantastisch dat dit gewoon gratis mee te pikken valt. Miramiro is met verre voorsprong mijn plekje tijdens de Gentse Feesten. Vroeger puur voor het straattheater waaruit lang op voorhand de beste gratis voorstellingen werden gekozen. Nu nog steeds voor datzelfde theater waarbij de leeftijdsgrenzen nu mijn voornaamste keuzecriterium zijn maar ook voor het geweldige kinderentertainment en het terras.

We sloten de zondag af met een lange tocht naar de kermis om de tijd te overbruggen eer de Dochter om 23u voor het eerst mee mocht naar het vuurwerk. Wat ze overigens fantastisch vond. Zoon was maar slecht gezind. Hij was immers weer een privilege van het oudste kind kwijt. Voor hem kocht ik dan maar kaartjes om volgend weekend zonder niet meer zo kleine zus nog eens een voorstelling onder ons tweetjes te gaan bekijken.

Scout nr 2

Yes, de mail is net geland dat ook de Dochter een plekje heeft bij de scouts. Als zus van heeft ze op zich voorrang, maar er was ook niet echt een gegarandeerde plaats en we moesten net als iedereen op een bepaalde dag online aanmelden (zoals voor alles hier in de stad). En nu anderhalve week later hebben we de bevestiging gekregen dat ze mag starten in september. Bij Zoon was dat maar het geval na een jaartje wachtlijst…

Ik ben benieuwd wat ze ervan gaat vinden. En zij van haar…

Zoon is bijna klaar met zijn eerste scoutsjaar en vertrekt binnen kleine 3 weken op zomerkamp naar de Ardennen. De eerste keer in een tent slapen. Dochter wil al doodgraag mee, maar zal toch geduld moeten oefenen tot het najaar voor haar eerste scoutsweekend.

Geocaching

Toegegeven, ik vond het een beetje raar toen een goeie vriendin me tijdens een bezoekje meetroonde naar een sluis in de buurt van ons huis omdat daar een ‘cache’ lag. We vonden de schat snel, ze noteerde haar nickname op een rolletje papier in een klein doosje en dat was het. Ik snapte het gedoe niet goed. Moet je daar nu zo enthousiast over doen?

Enkele maanden later was ze weer op bezoek en wisten we niet goed wat gedaan (ze bleef twee dagen logeren en we hadden al veel terrasjes gedaan, gegeten, gedronken en bijgepraat en zochten nu een kidsproof activiteit) en toen stelde ze voor om te gaan geochachen. Ik had niet direct een beter plan, dus daar gingen we, haar smartphone achterna. En deze keer kregen Zoon en ik wél de smaak te pakken. Op een uurtje tijd vingen we 4 schatten, een vijfde liet zich niet vinden. En deze keer vond ik het zoeken wél leuk. Ook al is de enige beloning een smiley op je scherm en je naam in een mini-logboekje.

De week erop maakte ik dus ook een account aan en ging ik meteen een schat vangen, en nog een tweede met de kinderen ’s morgens vroeg op weg naar de opvang. Gent ligt er vol van. Na het werk aan het station, hop, schatje zoeken. Vorige zaterdagavond met Zoon op de fiets gesprongen en een tocht gedaan langs enkele schatten die wat verder weg verstopt liggen. Ons goed geneteld ook want een reeks ligt knal in de verwilderde stadsnatuur… Op 1 weekje tijd kon ik er tien afvinken in de app. En het kriebelt naar nog… Ik ben dus al aan het kijken waar er allemaal liggen als we straks naar zee gaan en welke we nog kunnen doen in Gent en dan later op reis in Italië…

Sweet sixteen

Zet de cadeautjes maar al klaar, want deze blog blaast vandaag zestien kaarsjes uit! Zestien! Tien juli 2003 verscheen het eerste bericht, op de Skynetblogs toen nog. Een ander tijdperk. Ik woonde nog thuis zelfs… En weet je wat, alhoewel bloggen completely out of date is, ben ik het nog lang niet beu…16.png

Vernielzuchtige konijnen

Vanmorgen.

Een van de vele dingen die je NIET wil horen als je op het toilet zit. “Mama, Pluisje heeft in mijn koptelefoon gebeten”.

Lap. Nagelnieuwe koptelefoon van 25 euro kapot. Dan koop je die kinderen een degelijke koptelefoon in plaats van iets van 2 euro uit de Flying Tiger… Vorige week heb ik pas die van Zoon teruggestuurd naar Bol omdat het kabeltje plots heel mysterieus kapot was. Nu ik de schade aan die van Dochter zie, kan ik eigenlijk al bedenken wat toen de oorzaak was. Benieuwd of ze bij Bol iets kennen van konijnen.

Driedubbele zucht.

[De Dochter zat in de zetel naar de iPad te kijken en het konijn was daar ook, meegesleept door Zoon. Dochter had niks door tot het te laat was.]