Levende wezens

Vraag. Waarom is het ene dier meer waard dan het andere? Vandaag deelt iemand op Facebook een superschattig filmpje van een hond die met een varken knuffelt. Varken met veel in een krappe stal, opgesloten. Hond aan de andere kant van het hek, mag vrij los lopen. Ik vraag me dan vaak af waarom zo weinig mensen opmerken dat het hier gaat om evenwaardige dieren (even intelligent bijvoorbeeld) waarbij wij mensen zomaar bepalen dat het ene in huis hoort als gezelschapsdier van de mens en het andere in een vuile donkere stal wordt vet gemest. De hond maakt het onderscheid duidelijk veel minder en heeft door dat een varken even knuffelbaar is en een even geschikte speelkameraad als een andere hond of een mens.

En zelfs onder huisdieren blijkt er een hiërarchie te zijn. Nu ik geen honden meer heb (helaas) maar konijntjes moet ik mij precies verantwoorden voor het feit dat die, net als daarvoor de honden, eten, aandacht en liefde krijgen en dat ik daar indien nodig ook geld aan spendeer. Dat ik op het werk moet regelen om ermee naar de dierenarts te gaan. Dat ik na een ingreep bij de dierenarts bezorgd ben. Zelfs van mensen die zelf huisdieren hebben, kreeg ik toen rare reacties. Genre ‘het is toch maar een konijn’. Euh ja het is een konijn. Maakt het dan uit wat het is? En wat staat er dan bovenaan in de rangorde? De hond? De kat? Niet de kat blijkbaar, wist een vriendin me te melden, die op haar beurt dan weer geconfronteerd werd met mensen die een kat minder waard vonden dan een hond als gezelschapsdier.

Ik denk dat ik in een parallel universum leef soms want van zo’n dingen breekt mijn spreekwoordelijke klomp dus helemaal. Voor mij zijn alle levende, voelende wezens gelijk. Gisteren zei ik nog aan de kindjes dat wij uiteindelijk ook gewoon beestjes zijn. Wij als mensen zijn ook heus niet meer, of beter. Net zoals een konijn niet minder waard is dan een hond. Of een varken. Of een kip. Of een paard. Een levend wezen is een levend wezen.

En ja er is een grens te trekken, ergens. Een eencellige dicht ik geen uitgebreide gedachten of emoties toe. Maar ik hou er niet van om daar tot in het oneindige over in discussie te gaan. Want vaak is dat het argument bij uitstek van de carnivoor met ooglappen om alles dood te relativeren. ‘Hoe weet je dat die wortel geen pijn heeft als je hem kook’. Ha. Ha. Ha. Daar wil ik het dus niet over hebben. Ik mag dat. Het is tenslotte mijn blog, toch?

img_1339

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.