Kinderen en hobbies

Ik had al aangekondigd eens iets te schrijven over de hobbies van de kinderen. We zijn daar wel redelijk hard mee bezig. Op zich vind ik dat een kind zich nog moet ontplooien buiten de schoolmuren. Andere activiteiten, andere kindjes, andere omgeving, in mijn ogen is dat allemaal erg verreikend.

Gestart zijn we met zwemmen, toen ze respectievelijk in de eerste en derde kleuterklas zaten. Een half uurtje per week, in lesjes van de Stad Gent. Rustig tempo via de nieuwe leerlijnen en Fred Brevet.

Vorig schooljaar, dus eerste leerjaar en tweede kleuterklas, hebben ze er dan elk een hobby bijgenomen. Zoon wou zelf heel heel graag voetballen. Hij is erg verlegen en staat niet echt open om dingen te doen met kinderen die hij niet kent, maar voor de voetbal heeft hij dat volledig zelf overwonnen. Vorig jaar was dat nog op het gemakje met 1 training per week en zelden matchen, vanaf dit jaar is het tempo verhoogd naar twee trainingen per week en bijna elke week match.

Dochter was zelf niet actief vragende partij, maar ze zingt en danst graag en dus ben ik eens met haar gaan kijken naar een lesje pré-ballet en dat wou ze wel graag doen. Dus zij is daar vorig schooljaar mee gestart, een uurtje per week.

En dan is er het jeugdbeweging vraagstuk. Alhoewel we dat zelf allebei gruwelijk vonden, zijn we overtuigd dat er veel kans is dat Zoon zich daar wel in zijn element zal voelen. Het is een echt buitenkind. Maar hij wou niet gaan waar hij niemand kent. Dus gaven we hem op in de scouts van een klasgenootje, maar daar belandde hij op de wachtlijst. In juni kregen we dan bericht dat hij in oktober mag starten. Dat zorgde even voor paniek, want we hebben de zwemles verplaatst voor de voetbal en nu overlapten zwemles en scouts. Maar na behoorlijk wat nadenk en opzoekwerk hebben we de zwemles voor Zoon naar de zaterdagochtend kunnen verplaatsen waardoor de namiddag tijd vrijkwam voor de jeugdbeweging.

En dus zien onze zaterdagen er een beetje als volgt uit.

Om 8u opstaan. Ontbijten. Kinderen klaar maken. Ik ga met de Dochter naar het pré ballet, iets later vertrekken de wederhelft en Zoon naar het zwembad. Ze gaan van daar recht naar de voetbalmatch. Tegen dat ze thuis zijn, is het hoog tijd om met de Dochter naar het zwembad te vertrekken voor haar zwemles. Op dit moment zijn de scouts nog niet begonnen, maar eens dat het geval is moet Zoon ongeveer op hetzelfde tijdstip daar afgezet worden. Het is dus druk, maar zoals gezegd hechten we er wel veel belang aan en nog veel belangrijker, zijn de kindjes erg gemotiveerd en vinden we het geen enkel probleem om de zaterdagen daaraan te besteden.

Citytripping

In december komt er een verjaardag aan. Een heel gevoelige verjaardag. Zo het genre waarbij je op de dag zelf besluit om in bed te blijven liggen met de gordijnen toe en je gsm niet aanzet uit pure ontkenning. OF ervoor kiest om de hort op te gaan en ver weg te zijn van felicitaties en andere confronterende toestanden maar op die manier wel te vieren. Mijn dertigste verjaardag vierden we in Parijs en dat beviel eigenlijk uitstekend. En omdat deze niet-nader-te-noemen-verjaardag nog veeeeeeeeel erger is dan die toen, wou ik weer weg.

De vraag is dan naar waar. En wanneer. Want verjaren op een woensdag en schoolplichtige kindjes beperkt de opties voor spontane ontvluchtingen nogal sterk. En de kerstvakantie is te duur. Gelukkig heeft de school besloten eind november een pedagogische studiedag in te lassen op een vrijdag wat dicht genoeg is bij dé dag en ons tijd genoeg geeft om iets van ontsnapping aan de realiteit te regelen.

De vraag is dan nog, naar waar. Ik wou zon, maar zelfs op de zonnigste bestemmingen in Zuid Europa valt dan zo ongeveer het meest regen. Veel bestemmingen passeerden de revue; Italië, Canarische eilanden, Malta, London, Kaapverdië en Aruba (dat bleek al snel te duur en te ver), New York, Berlijn. Een bepaald moment leek Marrakech het te halen. Exotisch, warm, leuk. Wel slechte vluchturen (te vroeg, we kregen de kinderen niet meer afgezet op school). En toch een paar kritische noten in de omgeving (opdringerig, moeilijk om je ginder te verplaatsen).

Maar na lang afwegen, opzoeken en discussiëren slaagden we er toch in om zaterdagavond onze vluchten te boeken. Naar Istanbul. Een regio waar we nog nooit geweest zijn. Ik ben zeer, zeer benieuwd!

3 september 2018

Geen 1 september terug naar school dit jaar, maar 3 september. Toch altijd weer een heel spannend moment. Dat zich de avond van 2 september vooral uitte met kinderen die tot 22u in hun bed lagen te spelen en te giechelen…

Op onze school openen ze het jaar altijd anders maar altijd groots en creatief en ook altijd wel chaotisch. Dochterlief plakte dus stevig aan mij terwijl al de ouders en kinderen over de drukke speelplaats struinden op zoek naar bekende gezichten. De leraars hadden zich in hoekjes verkleed opgesteld en lazen voor. Want het thema dit jaar is lezen. Iedereen was ook gevraagd om als een personage uit een boek te komen. Ik had echter geen zin in weer een ridder of prinses en weinig originele ideetjes dus onze kinderen waren in gewone kleren gekomen. Waar vooral de Dochter me ’s avonds wel op afrekende. De avond voordien had ze nochtans zelf ook geen concrete voorstellen.

Na een kwartier chaos begonnen ze dan aan de voorstelling van al die als boekenfiguren juffen en meesters en dat haalde zelfs de krant; “Acht Annemiekes en Rozemiekes

1 sept 2018 de oogappel

Na de hele voorstelling ging ik dan met de Dochter mee naar de klas en vergezelde de Wederhelft de Zoon die inmiddels al druk in de weer was met zijn vriendjes. In de klas van Dochter ging het eerst supergoed, tot de juf de woorden sprak ‘en geef nu alle mama’s en papa’s een dikke knuffel en dan gaan die naar huis’, waarop er een klein gekruld aapje zich aan mij vasthechtte en vastbesloten was daar te blijven hangen. Tot ik de laatste mama was die daar nog stond. Gelukkig geen traantjes, alleen die wurggreep rond mijn nek.

Vanmorgen trouwens alweer niks meer van te merken, toen stapte ze heel vrolijk en zelfverzekerd de klas in en begon meteen een patroon na te leggen met mozaïek.

En zo is er alweer een schooljaar gestart. Derde kleuterklas en tweede leerjaar alweer. En vanaf zaterdag komen de hobbies ook weer wat op gang, maar dat is wellicht voer voor een volgend postje.