Noordzeezand

Al enkele jaren wisselen we enkele dagen Gentse Feesten af met enkele dagen Oostende. Hoeveel dagen waar hangt af van het weer, onze goesting, het programma van de Feesten en onze nood aan slaap en rust. Dit jaar trokken we vier dagen naar de kust.

Nu de kinderen wat ouder worden, is vakantie iets relaxer. Je kan ze uiteraard niet uit het oog verliezen, maar terwijl de ene ze in de gaten houdt, kan de andere al eens een half uur ongestoord lezen. Luxe.

Het was maar 21 graden aan de kust, maar onder de juli-zon bleek dat meer dan warm genoeg. Elke namiddag trokken we naar het strand waar de kinderen zandkastelen bouwden aan de waterlijn, in de zee spetterden en af en toe even kwamen opdrogen in de zon. We bleven vrij laat en dan zie je het strand steeds leger en rustiger worden. Tegen half 7 was de meerderheid van de mensen al van het strand af en werd het eigenlijk echt genieten. Dan nog naar huis, douchen, snel iets eten en de kindjes laat naar bed waardoor ze tenminste meteen in slaap vallen in plaats van eerst nog een uur te liggen giechelen. En wij nog een aflevering La Casa De Papel konden kijken en nog een hoofdstuk lezen in mijn Ken Follet The Century Trilogie die nu ei zo na uit is.

IMG_0885.JPG

In de ochtenden was het vrij fris wat de kans bood om ook wat andere dingen te doen. Een keertje naar de go-carts, wat veel minder is dan de andere jaren. Het werd vervangen door minigolven, wat Zoon zo leuk vond dat we twee ochtenden gegaan zijn. De tweede keer wou de Dochter ook haar eigen stokje. In Oostende heb je een parcourtje met maar liefst 21 holes palbij ons appartement, superhandig.

Op woensdag nam ik mijn metgezellen op sleeptoch voor een halvedaguitstap. Eerst naar de veerboot wandelen, dan de gratis overzet naar de heerlijk rustige en industriele Oosteroever (mental note: die omgeving eens verder verkennen, zag er intigerend uit) en van daar naar Fort Napoleon voor de Tentoonstelling Grote Kunst voor Kleine Kenners. Dit is een bijzonder geslaagde expo die nog tot september te bezoeken is en waarbij de grootste kunstwerken aanschouwelijk gemaakt worden op kindermaat en ze aan de hand van een audiogids van Warre Borgmans nog een heuse speurtocht mogen doen. Het eerste deel bovengronds, gefocust op de kunst, maar het tweede deel een doe-parcours in de kelder waar de intellectuele focus dus weer losgelaten mag worden en ingeruild voor rennen, spelen en puzzelen. Het Fort zelf vormt daarbij een boeiend decor dat ik ook op een later moment nog eens van naderbij wil bekijken.

IMG_0887.JPG

Niet alleen de go-carts, ook de kookpotten bleven dit jaar minder bezocht. De tweede avond haalden we lekkere frietjes van onze lievelingsfrituur Franky, na ons bezoek aan het fort aten we pasta en pizza bij Poppy’s, waar ze uitzonderlijk veel vegetarisch op de kaart hadden staan. Geen haute cuisine en echt Italiaans blijft beter, maar degelijk en gezien hun openheid naar vegetariers dus zeker het bezoeken waard als je in Oostende bent.

Morgen is het inpakken en poetsen, Zoon heeft een playdate na de middag en de Gentse Feesten wachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.