Vermoeide hersenspinsels

Oh boy ik ben zo zo moe. Ik mag vandaag gelukkig thuiswerken, met een warme vest van de wederhelft over mijn kleedje omdat het zo koud is op de gelijkvloerse verdieping van ons huis en met mijn haar in 1 grote knoop in een staart omdat ik nog geen tijd gehad om er een borstel door te halen. Dadelijk moet de hond dringend gewandeld en vanaf twintig voor vier krijg ik gezelschap van mijn twee uitgehongerde kleuters dus het is stevig doorwerken nu er iet of wat rust is. Buiten de hond dus die me om het kwartier eens aanstaart met de vraag in zijn ogen wanneer het nu eindelijk wandeltijd is.

Ik heb al een blik cola en een tas koffie achter de kiezen en nog blijft het lastig om mijn hoofd wat helder te krijgen. We hadden een feestje in de familie gisterenavond dat tegen alle afspraken in toch uitgelopen is, maar het is nu niet dat ik extra laat in bed lag (de kinderen wel natuurlijk). En het was een onvoorstelbaar drukke dag gisteren. Ken je dat, zo’n dag waarop je je eigenlijk in drie zou moeten delen om je werk gedaan te krijgen en er amper tijd is voor een boterham over de middag? Maar wel een interessante en boeiende en uitdagende dag die ook maakt dat je ’s avonds de deur van het kantoor met een big smile achter je toetrekt. Zo’n dingen geven me meestal ook wel de energie die ik nodig heb om te blijven doorgaan. Maar vandaag voel ik de energie toch even niet vrees ik, ondanks het vele dringende werk dat tegen dinsdag en woensdag in orde moet zijn.

Ik denk dat ik nood heb aan lenteweer en vakantie. Gelukkig lijken ze er allebei ook wel aan te komen. Over minder dan een maand zitten we in Italie voor een week. En daarna komen The Afghan Whigs. En Werchter. Er is de mama-verwennamiddag in de klas van Zoon waarvoor ik vanmorgen een uitnodiging kreeg. En dan moet ik kiezen tussen een tweedaags seminarie in Sofia of met de dochter en haar klas mee naar de kinderboerderij. Ik denk dat ik voor dat laatste kies. Sofia moet maar wachten tot de kinderen wat ouder zijn.

2 gedachten over “Vermoeide hersenspinsels

  1. Hey. Ik ben toevallig op je blog geland en vind je korte fragmentjes heel aangenaam om te lezen en soms ook heel herkenbaar. En ja, er zijn zo van die dagen dat de vermoeidheid toeslaat, maar dat gaat wel over hé. Nog veel moed en gezellige en onvergetelijke momenten toegewenst. Enjoy every moment en tot het volgende bezoekje.
    Fatja

    Like

Reacties zijn gesloten.