Mama

Tranen zijn er tegenwoordig nog maar zelden. Al 5 jaar en 5 dagen gaat het leven zijn gang zonder haar. De dingen zijn al een hele tijd in hun plooi gevallen. Er waren al een heel aantal mijlpalen waar zij geen deel meer van uitmaakte, zoals de geboorte van mijn dochter, haar eerste crèchedag, de eerste schooldag van beide kinderen, … Ik ben het leven intussen gewend, zonder haar. Zo ook ging haar sterfverjaardag ongemerkt voorbij. De dagen voordien was ik me er van bewust en ineens was het gepasseerd. Ik besefte het toen ik zaterdag in de auto tijdens de Classics 1000 van Radio 1 plots dit nummer hoorde voorbij komen en bijna tot tranen toe ontroerd was. Niet dat zij zelf iets zag in Arno, ze was niet zo rock ’n roll, maar mij raakt het. Het gemis gaat nooit voorbij.

Een gedachte over “Mama

Reacties zijn gesloten.