Vorming geven met je hoofd vol snot

Ziek worden komt nooit gelegen, maar nu heb ik toch wel heel erg gevloekt. De kinderen en wederhelft belagen me al sinds de kerstvakantie met het ene virus na het andere. En mijn immuniteitssysteem laat me net in de steek als ik vorming moet geven aan een groep hulpverleners. Uiteraard. En niet zomaar een standaardiets dat we elk jaar doen, maar een nieuwe vorming die we voor het allereerst aanbieden en dus ook nog helemaal conceptueel uitgedacht en vormgegeven moest worden. Dan begint ik te snotteren en te hoesten gelijk gek en zit mijn kop vol watten. Natuurlijk.

Maar kom, het is goed verlopen. We moesten de namiddag vullen met inspiratie uit de praktijk en een kleine workshop rond onlinehulp terwijl de deelnemers in de voormiddag al wat theorie achter de kiezen hadden gekregen. We zijn al sinds 2004 bezig met die materie en weten dus wel een en ander te vertellen aan de mensen, dat was het probleem niet. Maar ik ben geen geboren spreken en het was toch wel heel spannend.

En uiteraard liet de technologie ons in de steek toen de deelnemers met elkaar mochten chatten. Maar kom. Iedereen kon er precies nog mee lachen. En ook dat is realiteit bij onlinehulp. Het draait al eens stevig in de soep. Dat hebben ze dan meteen al eens kunnen ervaren, zullen we maar denken.

Ik was bang dat mijn hoofd te vol snot ging zitten om tijdens de vorming wat ad rem te kunnen reageren op de vragen uit de groep, ik moest vooral de bespreking in goede banen leiden en dat kan je niet echt voorbereiden. Maar mijn baas nam gelukkig veel op zich en zo lukte het allemaal prima. En ik vond het eigenlijk heel leuk om te doen.