2 avonden rust

Dat onze jongste nog niet echt veel is uit gaan logeren, had ik wel al eens vernoemd denk ik. Dat is een zeer bewuste keuze van vooral mijn kant. In maart is ze dan 1 nacht bij de grootouders gaan slapen samen met haar broer en daar zou het dit jaar bij blijven. Deze week is alle opvang gesloten en gaan de kinderen bij de grootouders en was het dus mijn intentie om daar zelf telkens ook te gaan slapen. Maar om een lang verhaal kort te maken (veranderingen op de laatste minuut) draaide het zo uit dat ik maandag- en dinsdagnacht thuis geslapen heb en de kindjes bij de tante en de oom en de nacht erop bij oma en opa.

Lees dus TWEE nachten zonder hen.

We moeten gaan werken, anders zouden de kinderen ook niet uit gaan logeren, maar maandagavond zijn we na het werk toch samen iets gaan eten bij de Thai. Ook wel omdat er geen eten in huis was wegens we hadden in de overtuiging geleefd dat we zelf ook gingen logeren en dus mee aanschuiven aan tafel.

Het voelde toch als een kleine, onverwachte vakantie. Als in een luchtbel leven waarbij het normale leven even heel ver af is. Geen kinderen maar ook geen zorgbehoevende hond. Gewoon wij twee, zoals tien jaar geleden. Wauw.

We hebben niks speciaal gedaan hoor. Rustig gaan eten, Stranger things en Orange is the new black gekeken. Proberen uitslapen maar daar schaamtelijk in falen. Wel doorgeslapen, dat wel, voor het eerst in eeuwen. 

En vanavond gaan we dan wél bij hen logeren en donderdagavond komen ze gewoon mee naar huis. Want ik mis ze natuurlijk wel enorm…