Dagje Plopsaland De Panne

Met onze twee kornuiten op stap gaan is niet altijd, zeg maar nooit, een ontspannende aangelegenheid, hoe graag ik ook op stap ga. Vooral de jongste ontpopt zich als een stevig karakter en dat laat zich al eens voelen. Maar afgelopen vrijdag was echt een dag om in te kaderen, zoals de volksmens soms eens pleegt te zeggen.

Stralend weer, iedereen op tijd uit de veren (voor de kinderen is dat geen enkele uitdaging, voor ons des te meer), ongeveer zoals planning in de auto (7 minuten te laat), maar een heel klein beetje oorlog IN de auto (wie mag er Olaf vasthouden en oei de zonnebril van de jongste is al gesneuveld). Mijn voorpret minderde even aanzienlijk toen we om kwart voor 10 al in de file stonden op weg naar Plopsaland waar ik in alle naïeviteit had gedacht dat we op dit uur nog vlot het park zouden kunnen binnenrijden. Niet dus. 20 minuten na openingstijd vonden we nog net een van de laatste plekjes op parking 1…

De kinderen waren in vorm. Dochterlief heeft geen enkele poging ondernomen om weg te lopen en geen enkele scène gemaakt bij het aanschuiven. We moesten helaas wel bijna altijd opsplitsen, maar allebei schoven ze rustig aan en nu Dochter de 85cm eindelijk gepasseerd is zijn er toch een handvol attracties waar ze ook in mag. Wat maakte dat er eindelijk ook eens iets te doen was voor haar op momenten dat Zoon ergens in wou waar ze nog te klein voor is.

Allebei waagden ze zich aan nieuwe dingen, Zoon eindelijk in de Splash van Piet Piraat waar hij tot hiertoe niet indurfde maar wel altijd naar stond te kijken en ik en Zoon ein-de-lijk eens in mijn geliefde boomstammetjes (water en niet te wild, da’s echt mijn ding).

Voor de middag viel het ook nog enigszins mee met de drukte en konden we al heel veel dingen van ons verlanglijstje afwerken. Na de middag werden de rijen wel héél lang en werden de kindjes ook moe. Tijd dus voor een half uurtje ballenbad in het Mayaland. Waar de kleinste nu ook in de glijbaan mag, zij het onder begeleiding. Dat werd dan de begeleiding van haar broer, wat niet helemaal de bedoeling was vrees ik maar ik zag mezelf echt niet in die kleine maar stijle buizen van het ballenbad kruipen. Ze stootte haar hoofd blijkbaar eens maar ze amuseerde zich rot en broer ook.

En dan op weg naar huis de zalige rust van twee doodcontente, slapende kindjes.

We hadden ’s avonds geen zin en inspiratie om te koken, Zoon heeft momenteel een project over restaurants op school, dus waagden we ons aan een pizza op het terras bij de Italiaan. Met toch wat lood in de schoenen want zoals gezegd kan de Dochter geen drie minuten stil zitten en probeert ze meestal weg te lopen. Niets van dit alles nu. Ze bleef bij ons en ze heeft, wonder boven wonder, zelfs effectief enkele stukken pizza gegeten. En Zoon, die genoot zienderogen, eindelijk eens echt op restaurant nadat ze er in de klas al drie weken rond aan het werken waren geweest.

Het was zo’n perfecte dag, ideaal weer, vrolijke kindjes, zelf eindelijk eens wat energie, ik kon er ’s avonds gewoon niet van over…

Een gedachte over “Dagje Plopsaland De Panne

Reacties zijn gesloten.