Figo bij de dierenarts

Not a happy day. De dierenarts spreekt al zeker twee jaar van Figo zijn rotslechte tanden die een behandeling nodig hebben. We hielden de boot echter af omdat een totale narcose op zijn leeftijd te risicovol is, hij is ongeveer 12 jaar en niet echt in geweldige vorm. Maar de dierenarts drong aan, hij heeft pijn volgens haar en eet ook effectief steeds minder. Dus vandaag is de dag. Deze middag moeten we hem wegbrengen.

En ik ben bang. Bang dat we zo kort na het verlies van Luca al opnieuw afscheid zouden moeten nemen. Het is namelijk niet alleen het hele narcose verhaal. Figo is een oud, gebrekkig mannetje geworden. Als ik ermee wandel valt hij regelmatig door zijn achterpoten. Hij valt al eens van de trap. Hij vermagert maar hoezeer we ook ons best doen om hem te verleiden met lekker eten. Hij lust steeds minder. Hij gedraagt zich soms behoorlijk vreemd. Hij is oud, grijs en fragiel. 

Maar hij is nu de enige hond in huis en ik kan het idee van een huis zonder dieren echt niet aan. Ook voor Zoon, die nog altijd veel over Luca spreekt. Luca is weg maar er is nog altijd een hondje in ons huis. Leven, warmte. En aangezien ze ongeveer even oud waren weet je gewoon dat Figo geen twee jaar meer bij ons zal zijn. Maar toch hoop ik daar verdorie op.

De dierenarts gaat blijkbaar ook een soortement ‘oude honden screening’ doen. Hopen dat, als zijn tanden onder controle raken en hij komt goed door de narcose, ze geen ander onoverkomelijk probleem vindt.

Een gedachte over “Figo bij de dierenarts

  1. ooooh jee dat zou erg zijn, ik duim alvast voor jullie! Er zijn galgo’s van 18 jaar, dus blijven hopen 🙂 Het was ook even slikken toen DA zei ‘ik moet opletten gezien haar leeftijd’ toen hij antibiotica moest voorschrijven voor Mati. 😥

    Like

Reacties zijn gesloten.