Van de kaart

Waarom zitten sommige dingen sneller onder je huid dan andere? Ik weet het niet… Bepaalde factoren spelen een rol, dat is wel duidelijk. Als het heel dichtbij je eigen leven komt. Als het jou had kunnen overkomen of als het iemand van je geliefden overkomt. En toch is dat ook relatief; een auto-ongeluk kan ons allemaal overkomen maar raakt nog slechts in extreme omstandigheden echt diep, om maar iets te zeggen. Enfin. Parijs afgelopen vrijdag. Het raakt dieper dan anders. Niet dat vorige aanslagen me koud lieten, totaal niet. Maar nu komt het precies harder binnen nog.

Misschien is het omdat ik zelf al naar de Bataclan ben geweest enkele jaren terug? Omdat naar een concert gaan zo verschrikkelijk vertrouwd is en tot mijn leefwereld behoort?

En het klopt wel dat Parijs niet het enige of het ergste is, dat er elke dag zo ontzettend veel gruwelijke en onrechtvaardige dingen gebeuren op zoveel plaatsen. Daar zijn al enkele zeer goede stukken over verschenen de afgelopen dagen. En het is goed om zo’n dingen te lezen en te proberen een open vizier te houden en niet te verdrinken in initiële reacties van angst of wanhoop. Maar toch was ook ik afgelopen weekend van de kaart. En dat mag ook.

Verder heb ik er eigenlijk weinig over te zeggen. Er is al zoveel gezegd en geschreven en anderen doen dat beter dan ik. Maar het laat me niet onberoerd.

2 gedachten over “Van de kaart

  1. Het kroop hier toch ook dieper. Hoe erg al die andere aanslagen ook zijn en hoe hard ik daar soms toch ook al mee bezig ben, de aanslag in Parijs kroop voor mij dieper omdat het mijn eigen leefwereld binnensluipt: nietsvermoedend op restaurant, opgaan in een optreden, enz. Dat zijn dingen die wij, niet eens 300 km verder, ook regelmatig doen… Dit kwam harder aan dat Charlie Hebdo, omdat het hier tegen de doodgewone mens was gericht.
    En als de paniek overal toeslaat – al die bommeldingen vandaag, verdachte pakjes en auto’s hier en daar, dreigementen -, heb ik het, al spelen de zwangerschapsemoties hier mee, moeite om het los te laten.
    Ik zou mijn kop in het zand willen steken, maar dat lukt dan ook weer niet…

    Like

Reacties zijn gesloten.