Zomeruur

Ligt het nu aan het zomeruur maar zowat iedereen die ik vandaag en gisteren zie (in real life maar ook online) heeft verschrikkelijk slechte geslapen. Wallen, geeuwen en sloten koffie zijn ons deel.

Bij mij ligt het niet alleen aan het zomeruur, gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen. En zelfs niet aan de combinatie met de storm van vannacht. Het lag vooral aan mijn Dochter die zowat de hele nacht heeft liggen hoesten. Zwaar verkouden, veel slijmen en hopla, om de paar uur neusje spoelen (altijd leuk, midden in de nacht een peuter die krijst als vermoord) en tussendoor liggen luisteren naar hoeveel decibels dat kleine lijfje op 50cm van mijn oren kan produceren. En medelijden hebben. Vooral met dat kleine lijfje maar toch ook een klein beetje met de wallen onder mijn ogen en de paar uur die me nog scheiden van alweer een nieuwe werkdag. 

Toch is het ook wel fijn. Na een late shift (dankzij de leegloop hier op het werk heb ik er extra gekregen, hoera) naar het station lopen terwijl het buiten nog licht is. Nog net. Tegen dat we Brussel Zuid zijn gepasseerd is het alweer bijna donker… Maar het komt hopelijk snel, het mooie weer. En het einde van de snotneusjes.