Slaap zacht Gentblogt

Op 15 februari bestaat Gentblogt 10 jaar. En die dag gaat ook de stekker eruit. De blog blijft online maar in bevroren vorm, geen nieuwe artikels of reacties meer.

Gentblogt is ook een beetje mijn kindje. Ik kwam erbij kort nadat de site zijn eerste verjaardag vierde, begin 2006. Mijn leven zag er toen helemaal anders uit dan nu. Ik werkte maar halftijds dus had ontzettend veel vrije tijd die ik een nuttige invulling wou geven. We hadden een abonnement in de Vooruit, tijdens het FilmFestival zagen we minimaal 10 films, we gingen naar musea. Maar evengoed gingen we graag en vaak uit eten en schreef ik daarover. Zoveel onderwerpen. Ik deed het ontzettend graag.

Gaandeweg veranderde mijn leven. En dat van de hele redactie. Zoals in het artikel ook te lezen staat; andere job, gezinsuitbreiding, andere engagementen. Ik persoonlijk had minder tijd om dingen te doen die tot een artikel kunnen leiden. En wanneer er dan wel eens iets was waarover ik eigenlijk heel graag wou schrijven, raakte het vaak ondergesneeuwd in de orde van de dag. Zeker eens de kinderen er waren maar eigenlijk al van daarvoor. Vanaf eind 2011 kon ik mijn engagement steeds minder waar maken. Niet toevallig het moment waarop Zoon in mijn leven kwam. Heel, heel spijtig, maar de dingen zijn nu eenmaal wat ze zijn.

Ik vind het ontzettend spijtig dat er nu een einde komt aan dit fantastische initiatief. Maar ook dat is niet anders. We hadden het allemaal nochtans zo graag anders gezien. We hebben nog enkele jaren geprobeerd. Met we bedoel ik dan eerlijkheidshalve vooral de anderen, want zoals gezegd kwam ik er niet meer toe. Ik slaagde er nog net in mijn engagement voor Gratis in Gent te behouden, alhoewel dat ook moest stoppen eens mijn Dochter erbij kwam.

En nu zit het er dus officieel bijna op. Poeh. Ik word er best emo van.