Kamperen bij de schoonouders

Het plafond is er uit. Het was een plafond van meer dan honderd jaar oud, met zo van die fijne houten latjes waarop ze dan een laagje hadden gepleisterd. Gistermiddag terwijl ik in de keuken mijn boterhammetjes opat, sleepten de werklui de witte zakken met de restanten van het plafond een voor een van de tweede verdieping naar beneden. Ik was al gauw de tel kwijt, maar ik denk dat ze toch een keer of 10 zo op en neer zijn gelopen…

Maar de werken gaan vooruit, oef! Toen ik nadat ze om 16u allemaal de deur uit waren eens ging kijken, was het metalen frame ook al opgehangen waartegen de gyprocplaten van de nieuwe plafond zullen komen. Ook de toekomstige kinderkamers hebben alweer een osb-platenvloer gekregen en een gelijkaardig kader waar het plafond zal komen. Op zich zouden we donderdag weer kunnen inhuizen, maar gezien de dikke laag stof en het feit dat we onze slaapkamer weer moeten monteren zou dat ook wel eens vrijdag of van’t weekend kunnen worden.

Vannacht kampeerden we dus op de slaapzetel bij de schoonouders. Dat verliep een tikkeltje tumultueus. Zoon had een kleine hysteriche bui en wou niet slapen ook al was het al laat en kent hij het bedje en de kamer daar heel goed. De nieuwe jonge poes probeerde de oude huiskat en onze honden nogal hard te domineren. En Figo protesteerde in het begin van de nacht nogal luid tegen een slaapplaats in de garage in plaats van naast zijn baasjes in de slaapkamer. De mini besloot eerst schopuurtje te houden. En de slaapzetel en mijn rug werden geen vriendjes. De grappige snoet van Zoon die ons vanmorgen werkte met een luid ‘Bumba’ en daarna het gekwaak van zijn pas van opa gekregen pastic badeend maakten echter veel goed en de omelet als ontbijt deed de rest.