Bijna genezen

Ze zijn er eindelijk door aan’t komen, mijn twee mannen. Ik heb ze dan ook een heel weekend in de watjes gelegd en verzorgd. De wederhelft is nog niet helemaal 100%, maar Zoon was gisteren weer helemaal zijn vrolijke, actieve zelf.

Het is toch maar saai, zo’n lang weekend met zieken. Veel doen kan je niet, eten, slapen, eten, slapen. Koorts nemen, pijnstillers uitdelen, neusje spoelen, hoestsiroop uitdelen. En ik ben daar echt niet voor gemaakt, voor heelder dagen tussen twee muren zitten. Gelukkig kon ik met tijd en stond naar buiten met de honden.

Langs de andere kant deed het ook ergens wel deugd, de rust van nergens naartoe te kunnen, geen verplichtingen en engagementen, gewoon ons drietjes thuis. Maar volgend weekend mag het toch weer normaal zijn hoor!