Ziek kindje

Ik kom tot niks vandaag. Zoon heeft sinds zondag koorts en een ziek kind is momenteel het enige waar plaats voor lijkt te zijn in mijn hoofd.

Hij kampt al een maand met regelmatige koorts. Maar het ging steeds vanzelf over, was nooit hoger dan 38,5°. We hebben in zijn eerste 11 levensmaanden maar 1 keer perdolan moeten geven tegen de koorts. Maar het feit dat hij om de dag minstens verhoging en soms koorts had, baarde me toch zorgen. De enige geruststelling was dat hij er niet ziek uitzag, van weinig last leek te hebben en actief bleef.

Tot zondag. Ineens 39° en hangeriger. Gisteren trok de Wederhelft ermee naar de pediater, maar die vond (net zoals de huisarts twee weken geleden) niets. Wat dus ook betekent dat we niets kunnen doen of geven om hem te genezen. Voor de zekerheid hebben ze dan maar bloed getrokken. Bloed trekken bij zo’n kleintje, mijn hart bloedt.

Gisterenavond dan 39.9° en perdolan deed niets om dat naar beneden te krijgen. Het voorkwam enkel een verdere stijging. Gerust slaap je dan toch niet als moeder.

Vandaag met de dokter gebeld en ook zijn bloed is prima, ze hebben allerlei testen gedaan en alles is normaal, geen infecties. Wel een ijzertekort, we mogen hem een supplement geven, maar dat verklaart die koorts niet (wel niet prettig, een ijzertekort als je je baby vegetarisch opvoedt, de eerste reactie van de mensen laat zich al raden alhoewel de arts geen probleem zag)(ik let al vrij hard op zijn eten en ga dat dus nog wat meer doen).

Het is maar raar, zo’n ziek kindje. Ineens doet Zoon dingen die we niet meer hebben gezien sinds hij enkele weken oud was, zoals in onze armen liggen en stilletjes tegen ons aan kruipen zonder verder veel te doen. Normaal zit hij geen drie seconden stil. Pfffft, ze mogen het hebben hoor, zo’n rustig kindje, ik wil mijn woelwater terug!