Geveld

Gisterenochtend nog maar eens naar de huisarts getrokken. Voor de vijfde keer ofzo sinds we een baby hebben die naar de creche gaat wordt ik geplaagd door maag- en darmtroubles; misselijkheid, braken, krampen, buikpijn,… maar ook moe, hoofdpijn, slap, spierpijn,…

Volgens de dokter is het niet zozeer een virusje of bacterie maar mijn lijf dat alarm slaat omdat ik over mijn grenzen ga. Wat volgens hem vrij normaal is als je werk en baby probeert te combineren. Maar waar weinig aan te doen is. Zijn advies: de rest van de week rusten en gewoon beseffen dat het leven nu zwaar is en dat dit waarschijnlijk nog wel eens zal gebeuren. Hmmm. Hoe doen al die mensen met meer dan 1 kind dit? Want ik voel me nu wel wat zwak. Het hoort niet in onze maatschappij, zeggen dat het toch wel verdomd lastig is en je in het rood aan het gaan bent…?

Nu, ik ben niet depressief ofzo hoor, ik ben gewoon moe en doodblij met de twee dagen rust die ik nu heb gekregen. Zoon gaat vrolijk naar de creche en ik slaap en kijk tv, mail met vriendinnen, lees, slaap weer,… En dan nog ben ik uitgeput ’s avonds. Omdat er geen eten in huis was en ik een uur in de plensregen heb gelopen achter brood, groenten, honden die uitgelaten moeten worden,… Dan vraag ik mezelf wel eens af waarom ik nu precies geen rijbewijs heb, als ik als een verzopen kat mijn derde natte outfit van die dag verruil en ik geen enkel droog paar schoenen meer heb.

Het leven is gewoon druk. Ik ben er de mens niet voor om thuis te zitten. En dus staat de agenda redelijk vol. En ik werk nu eenmaal in Brussel en dus ben ik elke dag een kleine drie uur onderweg van en naar het werk. Misschien dat die dingen op termijn veranderen, maar nu nog niet. Het is een beetje continue overlevingsmodus en af en toe gaat het dan eens fout. Maar als dat de prijs is die betaald moet worden, dan is dat maar zo. Ik zie eerlijk gezegd geen andere weg, ik wil het allemaal, het kind, de man, de honden, vrienden, werk. So be it.

Een gedachte over “Geveld

  1. Troost je, ik heb zo gans de maand september thuisgezeten. Op. Stress en migraine. Migraine en stress.
    Geen fulltime job, momenteel 3 (grote) kinderen in huis.
    Ik vraag het me vaak af, hoe anderen dat doen. Mijn voorraad energie is beperkt.
    Maar er was wel iemand die het tegen me zei: af en toe heb je dat nodig, er eens uit zijn, recupereren.

    Like

Reacties zijn gesloten.