Naïef

Drie jeugdige ambtenaren zitten naast me op de trein. Plots gaat het over collega’s die tijdens de zomermaanden al eens hun nageslacht meebrengen naar het werk. Waarop een van de jongens opmerkt dat er bij hen kinderopvang voorzien is. Waarop het meisje in het gezelschap antwoord dat zij later daar toch maar geen gebruik van zou maken want je moet die daar dan zelf naartoe brengen (of zoiets, zat te lezen dus probeerde eigenlijk niet te luisteren) en dan moet je nog vroeger opstaan.

Ha

Ha

Ha.

Precies of er is nog zoiets als tot na 7u slapen als er kleine kinderen in huis zijn. Ik moest lachen bij zoveel naïviteit. 7u IS uitslapen als er kinderen in huis zijn. Ik spring een gat in de lucht als Zoon aan zijn dag begint en het nadert al 7u…

(niet dat ik me daar zelf veel bij kon voorstellen in het pré-Zoon-tijdperk, dus het is hun vergeven, maar nu kon ik een glimlach toch niet onderdrukken) (en het waren al prille dertigers, trouwens, geen pas-afgestudeerden)