Palais Bénédictine

Na de regenbuien van de voormiddag werd het na de middag weer droog. Niet zwoel meer, maar toch nog een aangename 23°. We trokken naar Fécamp en bezochten het Palais Bénédictine.

Verwacht hierbij geen uitzonderlijk museum van hoge kwaliteit, maar doe het vooral om het gebouw zelf te zien; verwoest door een brand aan het einde van de 19e eeuw en heropgebouwd. Een paleis van een ondernemersfamilie die het groots zag, met een uit steen gehouwen plafond in een kamer dat niet moet onderdoen voor dat van een kathedraal terwijl andere kamers uitpakken met prachtige luchters, glasramen, houtwerk,… De grootheids en pracht van eeuwenoude paleizen maar dan nieuwer en in’t klein. Iets curieus dus, maar ik was echt onder de indruk.
Daarnaast is er een collectie religieuze kunst, eeuwenoude boeken, moderne kunst en uiteraard het verhaal van de drank zelf, Bénédictine. En last but not least een proevertje om het bezoek in schoonheid af te sluiten. Foto hieronder is niet van mij, het was wat donker om goede foto’s te maken…

benedictine.jpg

Wat dat laatste betreft was mijn beroepsmisvormde geest uiterst onder de indruk van het alcoholbeleid! Aan de bar hing duidelijk een tekst waaruit bleek dat zwangere vrouwen en minderjarigen een alcoholvrije consumptie krijgen aangeboden en geen Bénédictine en dat ook voor alle anderen het aantal alcoholische consumpties beperkt is tot twee. Respect! Lekker spul trouwens, die likeur!

Na het bezoek keerden we naar ons appartementje terug en gingen Zoon en ik nog eens zwemmen. De eerste keer was hij bang geweest, de tweede keer was het een matig succes en deze keer was hij de koning van het zwembad. Hij dobberde vrolijk rond op zijn buikje terwijl ik hem ondersteunde en amuseerde zich rot. Een waterrat zoals de mama!