woensdag pannekoekendag

Vandaag was een redelijk perfecte vakantiedag. Omdat we vergeten waren brood te kopen en de bakker in het dorpje verderop (want dit dorpje heeft er geen helaas) gesloten was, trokken we opnieuw naar Yport om er ’s middags een galette te gaan eten. Deze keer verscheen er een babystoel aan tafel zodat Zoon niet de ganse tijd op schoot moest, handig. Met zicht op zee en toch rustig. Het enige nadeel was dat iedereen die na ons aangekomen was, toch eerst eten kreeg. Dan bestel je speciaal iets snel om de zenuwen van de snel verveelde baby niet op de proef te stellen en dan moet je er 40′ op wachten… Maar Zoon was flink en de galettes waren eens ze op tafel kwamen behoorlijk lekker.

Van Yport reden we naar Etretat om de rechterkrijtrots te beklimmen, de linkerkant hadden we immers zondag al gedaan. Deze kant is helemaal voorzien van trapjes en zelfs een parking bovenaan voor de echt luie medemens en dus een stuk minder inspannend dan de wandeling van zondag. Bovenaan kan je een heel eind verderstappen langs een weide met koetjes, raar, je zit in de velden terwijl 2m verder de zee ligt. We stapten nog een dik uur door tot we amper nog andere toeristen tegenkwamen. Op een strand zal je me niet snel aantreffen, maar zo bovenop die kliffen, in het groen, de meeuwen rondcirkelend en verder enkel het geluid van de zee, daar had ik gerust een paar uur kunnen blijven zitten. 

Maar meneer zijn etenstijd naderde dus daalden we weer af naar het dorpje, kochten nog snel beiden een ijsje (dat ons echt uit de mond gekeken werd) en reden weer naar onze kamer. Na Zoons voeding togen we weer naar het zwembad. De eerste zwempartij was geen succes, Zoon had de ganse tijd in mijn armen zitten beven dus nu besloot ik het heel rustig aan te pakken. Eerst op de rand van het zwembad zitten en naar de andere kindjes kijken, wat water op de voetjes spetteren en dan ik erin en hij een klein stukje van zijn beentjes. En zo heel geleidelijk aan. Uiteindelijk zat Zoon op mijn benen en na een heel eind begon hij dan toch met het water te petsen. Hem in de lucht steken en dan zogezegd in het water laten vallen vond hij ook geweldig.

Na de zwemsessie gingen Teerbeminde en Zoon wat rusten op de kamer en heb ik me nog wat in de zon gezet op het terras, wat lezen. Daarna rustig eten nu zou de avond perect afgerond kunnen worden met wat True Blood ware het niet dat Zoon de slaap niet kan vatten, maar geen nood, dan heb ik de tijd om hier nog even te schrijven.

DSC03182.JPG