Vaarwel lieve mama, het zal nooit hetzelfde zijn, zonder jou

Gisterenavond om iets voor 10u is mama helaas overleden. Ze is rustig weggegleden terwijl papa, ik en de thuisverpleegkundige rond haar bed stonden. Mijn broer was helaas nog onderweg, maar had ze enkele uren ervoor nog gezien.

Het is ontzettend snel gegaan. Maandag nog samen Pasen gevierd, ze was angstwekkend slecht maar niemand wist dat het al voor deze week zou zijn, ze at amper maar zat wel nog bij ons aan tafel, ze liep nog rond, ze was nog volledig bij zinnen… Woensdagavond bericht van mijn broer dat ze achteruit ging en er best elke dag iemand van ons zou langsgaan. Donderdag op het werk geregeld dat ik onbepaalde tijd afwezig zou zijn en gisterenmiddag dan samen met mijn broer naar huis gespoord. Daar de schok van mijn leven gekregen, ze mocht haar bed niet meer uit, ze was enorm verward en sliep veel. De momenten dat ze wakker was en ik met haar heb gesproken heb ik niet de indruk dat ze mij nog herkende, zo verward was ze … Zoon was bij de schoonouders en dan kwam de beslissing; papa achterlaten en Zoon gaan ophalen en thuis gaan slapen en de volgende ochtend vroeg terugkomen of de nacht mee doorwaken. Broer had de indruk dat de toestand stabiliseerde maar een uur of twee later ging ze toch achteruit en ben ik gebleven. Nog een tweetal uur later was het moment er dan. Ze is heel sereen en rustig ingeslapen, niet meer bewust geweest maar de verpleegster was er en ze had volgens haar geen pijn.

Tot op het einde bleef ze vechten, bleef ze dingen regelen, zorgen, denken, organiseren. Ze heeft gevochten als een leeuw, ze was eindeloos moedig, ze heeft alles geregeld, haar eigen uitvaart tot in de details, alles om mijn vader te ontslasten. Maar het mocht niet zijn. Ze kon deze strijd niet winnen. De laatste week is het pijlsnel gegaan. We gaan haar allemaal ontzettend missen. Zoon zijn lieve oma kwijt nog voor hij haar bewust kon kennen. Ik de beste mama van de wereld kwijt. Wie moet er nu achter mijn veren zitten, wie belt er mij nu om de dag op om eens een babbeltje te doen, met wie moet ik nu gaan shoppen, een koffietje drinken, wie moet er mij nu raad geven, wie moet er nu papa soigneren, na 42 jaar huwelijk, wie is er nu altijd het zonnetje in ons aller leven, wie moet er ons nu redden als we domme dingen doen,… Ik probeer al die mooie momenten te herinneren, niet het droeve einde. En mooie momenten zijn er veel. Ik heb het voorrecht haar 33 jaar lang gekend te hebben. Ze was de strafste madame die ik heb gekend. Als ik ook maar een half zo goeie mama, wat zeg ik, een derde zo goeie mama kan zijn voor Zoon als zij voor mij was, dan gaat onze kleine man heel gelukkig zijn…

8 gedachten over “Vaarwel lieve mama, het zal nooit hetzelfde zijn, zonder jou

  1. Gecondoleerd…
    Heel veel sterkte met dit enorme verlies.
    Neem de tijd om dit alles een plekje te geven.
    sterkte meid!!!
    Lieve groet,

    Like

Reacties zijn gesloten.