Kwaad naar erger

Mama aan de lijn gehad. Dokter raadt haar aan de nodige voorbereidingen te beginnen treffen. Ze gaan nog proberen met een zwakkere chemo, maar de kans is groot dat die niet zal werken op de tumor en enkel de goede cellen nog meer vernietigen. En als dat zo is, waar ze vanuit lijken te gaan, is er geen behandeling meer mogelijk.

Ik wist dat dit zou komen, ik had het alleen niet zo snel verwacht. Ik had mijn hoop gezet op nog drie tot zes goede maanden en de kans is dus groot dat zelfs dat er niet meer inzit. Het kan natuurlijk altijd, de hoop niet opgeven zegt de dokter. Maar mijn mama wil mijn broer, pa en mij binnenkort samenroepen om erfenis, begrafenis en andere praktische dingen te bespreken. En dat zijn gewoon geen gesprekken die je wil hebben. En zeker niet nu al. Al zal het waarschijnlijk altijd te vroeg zijn.

Het dringt nog niet echt door. Ik probeer door te gaan met de gewone dingen, Zoon in bad stoppen, gaan wandelen,… Maar op de achtergrond spookt er vanalles door mijn kop. Bah bah bah. Smerige ziekte. Ik ben hier totaal niet klaar voor. Ik kan ze gewoon nog niet missen, mijn mama, we hebben zo’n geweldige band…

6 gedachten over “Kwaad naar erger

  1. Meisje toch, ik ken je niet, alleen online, maar ik zit met tranen in mijn ogen… zo herkenbaar… het ging indertijd zo snel bij mijn zus, en ik zie ineens weer alles terugkomen. De vragen die door mijn hoofd spoken, nog steeds, na meer dan 2 jaar… hoe ga je daar allemaal mee om? Ik kan je alleen maar heel veel sterkte toewensen… het zijn dingen die je inderdaad echt niet wil, maar je moet erdoor… vroeger of later… je bent er nooit klaar voor, zeker als het om je mama gaat. Ik wens je écht heel veel sterkte toe, veel warmte, veel liefde, veel steunende handen en armen en gedachten… ik denk aan je.

    Like

  2. sterkte, woorden schieten me te kort. Ik heb er de voorbije tijd vaak aan gedacht en ik hield me voor dat geen nieuws goed nieuws was. Niet opgeven en elkaar steunen.

    Like

  3. Och, Josie, ik heb zo met je te doen… Ik kan zeggen wat ik weet wat het is… Leven en dood, zo dichtbij mekaar. Probeer nog zoveel mogelijk tijd door te brengen met je mama. Die samenkomst, dat zal niet leuk zijn, maar het is heel belangrijk. Zowel voor haar als voor jullie. Sterkte, ik denk aan jullie!

    Like

Reacties zijn gesloten.