Drie weken

Drie weken is ons meneertje ondertussen al. Hij is al hard veranderd op die tijd ook trouwens. Het is allemaal serieus wennen. Het aan baby en huis gekluisterd zitten bijvoorbeeld. Gelukkig trekken we er op uit als Teerbeminde thuis is, we zijn al koffie gaan drinken met baby én woefen in onze favo koffiebar, langs de kerstmarkt gegaan en naar familiefeestjes. Drie keer raden trouwens wie de ster van de dag is op die feesten. Doet toch wel plezier om je mannetje zo bestoeft te zien worden…

Helaas staat overdag slapen nog steeds niet in zijn woordenboek. Meneer wil geëntertaind worden en ligt dus zelden stil in zijn wieg. Met armpjes en beentjes zwaaien en neuten/huilen tot ik hem kom halen en met hen rondstap, bij voorkeur langs het raam dat momenteel zijn grootste bron van fascinatie is. Ik kan niet wachten tot hij meer kan zien en een mobieltje hopelijk wat afleiding kan brengen…

De honden denken er nog steeds het hunne van. Ze zijn niet superhard geïnteresseerd in de baby maar missen wel een pak aandacht. Hopelijk lukt die combinatie binnenkort ook iets beter, nu is het wel zwaar.

Mijn agenda staat helemaal in het teken van ons ventje; Kind en Gezin, kraamhulp, vroedvrouw, kinderarts en bezoek zijn een welkome afwisseling van de lange dagen thuis. Gelukkig is de wederhelft af en toe een dagje thuis, dat is ook super. Want zo alleen met een aandacht eisende baby duren de dagen toch immens lang.

2 gedachten over “Drie weken

  1. Hey Josie,
    Op het gevaar dat ik u overbodige tips geef: heb je al een draagdoek geprobeerd? Veel kindjes vallen wel in slaap als ze dicht bij mama hangen, waardoor jij eens op je gemak kunt rusten en/of dingen doen met twee handen…

    Like

  2. Wij stapten enorm veel met onze mini rond die eerste weken (en dat waren echte krijsweken, hij sliep toen nauwelijks 8u/etmaal wat voor zo’n uk natuurlijk veel te weinig is). En we lagen zelf in zowat alle onmogelijke verkrampte posities waarin hij half rechtop vrij gemakkelijk in slaap viel. De draagdoek is een goed alternatief als je de handen wat vrij wilt, hier was ’t geen optie wegens dat de zoon het niet kon verdragen om iets over zijn hoofd te hebben.
    Hij was ook gefascineerd door afwisseling licht/donker (zo’n kleine baby ziet nog maar een 30 cm ver). Hier was er vooral fascinatie voor zwart/wit-toestanden en voor de kleur rood. Hij kon daar heel lang naar liggen kijken. En om hem rustig te krijgen, kan ’t ook helpen om een gedragen t-shirt van jezelf bij hem in de wieg te leggen. De geur van mama zorgt voor geborgenheid. ’t Is zoeken hé, maar een troost: het gaat almaar beter. Zoonlief is vandaag al zeven maand!

    Like

Reacties zijn gesloten.