Mijn dag(en) niet

Deze morgen maakte ik van dichtbij kennis met de grond. Uitgegleden, op niets in het bijzonder, tijdens het uitlaten van de honden voor het werk. Eerst schoof mijn been onder me weg, viel ik op mijn knie, gevolgd door een tweede plof op mijn achterste omdat ik te beduusd was om mezelf op te vangen en ik ook nog eens twee leibanden in mijn hand had. Het deed aardig pijn en ik bleef daar even zitten, vooral opgelucht dat mijn buik niet geraakt is. Ik moet er niet aan denken…

Op naar het station daarna, redelijk vroeg voor een keer, een eerdere trein dan normaal dus massa’s tijd om over te stappen. Had ik gedacht. Tot de trein eeuwen bleef staan tussen stations en ik uiteindelijk nog 2 minuten had om van spoor 1 naar spoor 9 te raken. Mijn medereizeigers zetten het allemaal op een lopen, dus ben ik met dikke buik en blauwe knie en nog een beetje de daver op het lijf er maar achter gelopen. Stressloze ochtend, not quite.

Het begon eigenlijk al gisterenavond, crossen om de trein te halen, daardoor mottig op de trein, thuis komen en een grote gele plas hondenpipi ontdekken, de daders in kwestie uitlaten terwijl de wereld al voor mijn ogen draait van vermoeidheid en dan thuiskomen en in de zetel crashen, niet meer de puf om te dweilen, laat staan te koken. Gelukkig heb ik een wederhelft die op zo’n moment even overneemt, ook al duurt het nog anderhalf uur omdat die eerst van Brussel moet komen. Maar alle lof voor de wederhelft die dan de moed niet laat zakken en om 21u nog een lekkere pasta uit zijn pot tovert.

Zo lang de NMBS braaf meewerkt (nooit dus) en de honden hun enthousiasme en blaas onder controle houden, zo lang het geen pijpestelen regent valt het allemaal nog mee. Maar van zodra er zoiets fout begint te gaan en mijn slaapgebrek stapelt zich om naarmate de week vordert, dan kan het beginnen doorwegen.

Maar geen nood, vanavond is er Astrid in Wonderland, mijn favoriet brainless programma en dan begint het weekend. Weekend, hoe aanlokkelijk klinkt dat, zeg. En vanaf volgende week werk ik 4/5e, elke week 1 verlofdag tot aan het bevallingsverlof. Dat zal wel serieus helpen vermoed ik.