Kotleven

Het huis naast ons is een kot. En er is echt iets met de kamer die grenst aan onze oude slaapkamer, huidige living.

Het eerste jaar zat er een mollig blondje dat een Franstalig zwart vriendje had waarmee ze steevast elke nacht ruzie maakte. Zo van die ruzie waarbij de stukken er (ik hoop niet letterlijk) afvliegen. Regelmatig de nodige ambiance, dus. Blondje in kwestie hield er ook van om in haar bh in haar raam te zitten.

Haar opvolgster dan moet een vakantiejob ofzo gehad hebben die stopte om 4u, klokslag om 4u elke ochtend kwam die thuis en dan zette ze haar muziek vollen bak. Zeer gezellig. Al is ze daar na enkele keren klagen wel mee gestopt (of is de job gestopt). Ze zat graag te keuvelen met haar vriendin van het kot eronder, die de meest snerpende lach van heel Gent had. Heelder nachten wakker gelegen van die ijzerzaaglach. Maar je kan niet gaan zagen omdat de mensen iets grappig vinden, toch… Ze zongen ook graag mee met de laatste R&B riedeltjes.

Daarma kwam de jonge blonde god annex fotomodel annex prettig gestoorde jongeling die het naar eigen zeggen “af en toe kreeg” en dan “moest het er gewoon uit”. Als hij na een nachtje stappen thuiskwam nog een uurtje doorfuiven met zijn megamuziekinstallatie op orkaankracht en daarbij veel roepen en brullen, zo ging dat. Een eclectische smaak had ‘ie trouwens wel, gaande van Britney over gaga over Bjork, Queen, Abba, rock,…
Maar het was een lieve jongen die zich dan ’s morgens wel steevast excuseerde als hij weer nuchter was en zelfs zijn gsm-nummer gaf zodat we konden sms-en als het weer eens te erg was. Wat wel enorm hielp, 9 van de 10 keer ging de muziek dan effectief uit en konden we slapen. Ook legendarisch was die keer toen hij bezoek had en uit het raam naar zijn maten op straat riep “die wil mij hier pijpen voor een pintje”. Kwestie van mee te genieten…

Plots was de mooie jonge god echter met de noorderzon verdwenen en plots stond daar enkele weken geleden de opvolging in onze keuken, een jonge Limburger die Gent niet kende en hier voor 2 maanden een kot huurt. Hij had net een enquete ingevuld en als beloning voor bewezen diensten twee gratis wijnflessen gekregen en kwam ons de nieuwe buren spontaan vertellen dat we ook moesten gaan, als we free booze wilden. Een dag later deed hij van belleken trek en een week later had hij al zijn geld verbrast tijdens de Gentse Feesten en kwam hij vriendelijk informeren of we hem niet een beetje konden sponseren.

En gisteren hoor ik van een van de vrijwilligers op mijn werk dat zij de volgende huurder zal zijn vanaf september omdat ze werk heeft gevonden hier in de buurt. It’s a small world!!!