Rundskop

rundskop.jpgDe nieuwe film met Matthias Schoenaerts wordt flink gehypet. Geen programma, krant, tijdschrift,… waar deze film niet al in het lang en het breed aan bod kwam lang voor hij in de zalen te zien was. En de hype slaat aan, tijdens het eerste weekend dat de film uit was, zaten de zalen afgeladen vol. De superlatieven in de filmbesprekingen moeten de mensen behoorlijk nieuwsgierig gemaakt hebben.
Zelf twijfelde ik even, als overtuigd vegetariër word ik behoorlijk ziek van slachthuizen en het hele vetmesterijgedoe. Maar hoe meer ik over de film las, hoe meer ik toch geïntrigeerd raakte. Schoenaerts is volgens mij een van de betere acteurs die ons land telt, het hele verhaal van de 27 kilo die hij is bijgekomen en het obsessieve zich totaal op die rol storten waarvan dit een illustratie is, de stuk voor stuk extatische kritieken, …

Voor de film leerde Schoenaerts Truiens en er was al heel wat aandacht voor de streek, het sappige dialect en de ondertitels in de film. Van mij mogen ze de ondertiteling alvast schrappen, eindelijk eens een film in de taal van mijn geboortestreek.

De film volgt vetmester Jacky Vanmarsenille (Matthias Schoenaerts) tijdens de nasleep van de moord op een politieagent (wat uiteraard herinnert aan de zaak Van Noppen). Maar eigenlijk gaat het niet echt om die moord of om de hele hormonenmaffia. Ok, als kijker krijg je inzicht in dat milieu, hoe je er als kind al leert de runderen in te spuiten tussen hun hoeven en de verschillende hormonen leert onderscheiden alsof het even natuurlijk is als het water in de drinkbak van de beesten. Maar daar draait het niet om. Enkel Jacky is hier van belang.

Deze jonge dertiger heeft het bedrijf van zijn ouders overgenomen in een Limburgs dorpje vlakbij de Waalse grens. De flikken die de boerderij in de gaten houden, hebben het smalend over ‘de rundskop’. Jacky barst bijna uit zijn vel van de spieren, die hij op dezelfde manier kweekt als zijn dieren, met de spuit in zijn achterste. Schoenaerts wou Jacky het uiterlijk geven van een minotaurus, het mythische dier met de kop van een stier. Zo voelt Jacky zich ook, als een stier op zijn bedrijf.

Al vroeg voel je aan dat een zwaar trauma aan de basis ligt van Jacky zijn harde, gesloten, bijna gepantserde lichaam en ziel. In de loop van het verhaal vallen de stukjes van de puzzel langzaam in elkaar. Wanneer tijdens een deal met een malafide West-Vlaamse vetmester (rol voor danser/choreograaf/acteur Sam Louwyck) Jacky plots geconfronteerd wordt met de beste vriend uit zijn jeugd, begint zijn krampachtig bij elkaar geweven leven stukje bij beetje te ontrafelen.

Rundskop is een film zoals Vlaanderen nog maar zelden gezien heeft. Wees dus maar gerust dat de superlatieven in al die filmbesprekingen 100 % terecht zijn. Films zoals deze worden hier gewoon niet gemaakt. Cinema, geen veredelde tv-film. Met dank aan de prachtige beelden (de onheilspellende bomen, de indrukwekkende uitgestrekte lucht, een draaitrap in een Luiks appartementsgebouw, de naakte gespierde rug van Schoenaerts), de film zit overladen met beelden die zich op je netvlies branden. Dit in combinatie met de fenomenale acteerprestatie van Matthias Schoenaerts, die hier de rol van zijn leven gespeeld heeft, en het onwaarschijnlijk pakkende verhaal zorgen voor een film die je nooit zal vergeten. Deze morgen was het eerste waaraan ik dacht bij het wakker worden: Jacky Vanmarsenille.

De film is donker en hard. Toch zitten er genoeg lichtvoetige elementen in. De kolder zit vooral bij de twee Waalse garagisten, een onwaarschijnlijk komisch duo. Vreemd hoe die humor toch werkt in deze voor de rest niet echt grappig bedoelde film.

Ben je van plan in 2011 maar één film te zien, laat het dan deze Rundskop zijn. Regisseur Michaël Roskam leverde hier een absoluut meesterwerk af. Indien het een Amerikaanse film was, hij zou de wereld rondgaan en diverse prijzen winnen, daarvan ben ik zeker. Benieuwd hoeveel potten hij nu als Vlaamse film zal breken.