Dit was 2010

  • Enkele onvergetelijke concerten. Zoals The National op Pukkelpop en in Olympia in Parijs. Puur hartenbrekend kippenvel, onverdunde schoonheid, optredens die eeuwig meegaan omdat ze zich verankerd hebben in de wanden van mijn ziel.
  • Ook memorabel op Pukkelpop waren trouwens Jónsi and Queens of the Stone Age. En Greg Dulli in Trix en Phoenix in de AB.
  • Een onvergetelijke plaat en een fijn maar geen onvergetelijk concert tenslotte van Mumford and Sons in AB.
  • De reis van mijn leven. Drie weken rondreiden in de Deep South van de USA; Louisiana, Alabama, Georgia, North en South Carolina, Tennessee en Mississippi, 9 maanden na de reis ben ik er nog altijd helemaal vol van. De ervaring op zich, ik en mijn Teerbeminde drie weken de hort op in ons huurautootje. Ons onderdompelend in de Southern Hospitality. Genietend van het zalige weer, de lieve mensen, de rijke cultuur maar ook het eenvoudige genot van een hamburger en sweet potatoe fries, een cocktail in het ranzige Beale Street in Memphis, een frappucino van Starbucks, gaan shoppen in de Mall,… Ik mis het nog elke dag…
  • Het grote project ging eindelijk van start. Na ik weet niet hoe lang van planning, maar ik vermoed meer dan een jaar, werd eind 2010 eindelijk de beuk in ons huis gezet en begonnen met de afbraakwerken van onze verbouwing. Na 5 jaar lieten we ons huis achter en verhuisden weer terug naar een klein appartement, zoals aan het begin van onze relatie, wat eigenlijk bijzonder knus is. Ondertussen is ons huis gereduceerd tot amper meer dan vier buitenmuren, een hoop bakstenen waar half 2011 hopelijk een supercool en cosy knus gerenoveerde versie van ons huis zal staan. Een nieuw begin!
  • Voor de rest weinig grote veranderingen. De goede, oude vrienden bleven dezelfde, mijn familieleden zijn nog gezond en gelukkig, ik werd niet ontslagen en brak geen benen. Toch was er in 2010 ook een serieuze dosis verdriet en pijn, een persoonlijke tegenslag die ook in 2011 nog wel een schaduw zal werpen. Maar tegelijkertijd is er hoop. Een nieuw jaar, dus nieuwe kansen. Hoop maar ook realisme. Ik weet dat 2011 vooral uitdagingen brengt, uitdagingen waarvan ik eerlijk waar niet weet of ik het wel altijd aan zal kunnen. Maar ik probeer er vanuit te gaan dat dat wel het geval zal zijn. En uitdagingen die overwonnen zijn, maken een mens rijker. Van mij mag 2011 dus een jaar van groei zijn.

4 gedachten over “Dit was 2010

  1. Josie
    Drie weken door de Deep South? Dat is iets waar ik ook al lang van droom. Fijn voor jou dat je het hebt kunnen doen en dat het zo goed is meegevallen is.
    Veel sterkte bij de bouwwerken.
    Patrick

    Like

Reacties zijn gesloten.