Citygirl

Hoezeer ook ik meer en meer vrienden zie verhuizen naar of dromen van een huisje-met-tuin op ‘den buiten’, ik kan me zo’n leven niet voorstellen. Ik geef mezelf twee dagen eer ik de stad zou missen. Opgegroeid in een bescheiden gemeente (officieel een stad, maar da’s echt een dwaze grap), maar in hart en nieren een stadsmeisje, that’s me.

Gent mag dan mijn favoriete stad zijn om in te wonen, Antwerpen is mijn favoriete shoppingstad. Vorig weekend had ik er afgesproken met een vriendin die ik al ken van in de lagere school voor onze halfjaarlijkse bijbabbelsessie. Op mijn verzoek startte die in de Starbucks. Dat mag dan een vuile kapitalistische keten zijn met vieze koffie volgens sommigen, voor mij is het verbonden met vakantieherinneringen en ik laat mij de kans dan ook niet afnemen om in het vertrouwde interieur weg te zakken met een zondig lekkere caloriebom als een Caramel Machiato. Zie, dat is voor mij evengoed deel van het stadsleven; wanneer je maar zin hebt ergens een lekkere koffie kunnen gaan drinken. Of een stuk taart eten. Of een mojito drinken, een milkshake, een smoothie, een cocktail, een whatever je op dat moment plots zin in hebt. Genieten zonder scrupules, zonder planning, à la carte en altijd de keuze.

Na het koffie-aperitief op naar het leukste veggie eetplekje van Antwerpen, dat heel handig ook pal in de coole shoppingbuurt ligt, Lombardia. Niet goedkoop, maar een superleuke uitbater met een vrij originele kaart met vegan én vleessnacks gaande van een dagschotel over warme en koude broodjes tot een stevige kom soep. Maar wat je zeker niet mag missen, is de specialiteit van het huis, de gingertea, to die for!!!! Je telt er wel bijna 5€ voor neer, maar geloof me, het is elke cent waard.

Zo liep het al tegen 15u eer we aan het betere shopwerk konden beginnen. De platgetreden Meir lieten we voor wat het was, maar de buurt rond de Kammenstraat was des te interessanter. Er was maar tijd voor een fractie van de vele interessante winkels, een aanbod waar we in Gent enkel van kunnen dromen, maar het was fun.

Ik hou van de stad. Van de eindeloze keuzes, de drukte, de gezelligheid, de constante vernieuwing gekoppeld aan eeuwenoud erfgoed, het gemak, het op-den-bots, het vinger-aan-de-pols,… Mensen kijken altijd maar vreemd als ze horen dat ik nog altijd in de stad woon en daar zelfs van plan ben te blijven, maar eerlijk waar, ik kan het niet anders dromen.

Een gedachte over “Citygirl

  1. Exact hetzelfde hier Josie. Ik kan de stad niet missen. Zelfs met kinderen. Kinderen die toen ze kleiner waren, zeiden dat ze naar “den buiten” zouden verhuizen, maar als tiener helemaal van die idee afgestapt zijn, en nu ook zweren bij de stad. Milan zei het gisteren nog, ik ga later een appartementje huren in Gent. Fijn vind ik dat 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.