Brandon versus bacterieën

Ik had het toch wat onderschat, vrees ik. Gisteren wakker geworden met keel- en hoofdpijn. Vannacht in plaats van veel geslapen en wat genezen helemaal niet geslapen en dus nog drie keer zo ziek. Ik ken mijn lijf ondertussen, en ik ben er vrij zeker van dat ik een keelontsteking heb; superbranderige keel, hoofdpijn, koorts, zweten, slap gevoel,… Normaal zou ik in deze toestand naar de dokter gaan, maar het probleem is dat ik vanavond in Brussel heb afgesproken om iemand zijn kaarten over te kopen voor het uitverkochte Brandon Flowers concert nu maandag in AB. Ik ken die gast niet, maar hij heeft beloofd zijn kaarten voor mij te houden aan aankoopprijs alhoewel volgens hem er al mensen meer hebben geboden en zaterdag vertrekt die blijkbaar op reis dus vanavond is de laatste kans om ze te pakken te krijgen.

En ok, ik ben ziek. En Flamingo, de soloplaat van Flowers is geen meesterwerk. Sommigen zouden durven spreken van een draak. En eigenlijk wil mijn wederhelft niet eens mee.

MAAR ik ben absoluut zot van The Killers en die hebben al eeuwen geen zaaloptreden meer gedaan in ons land en de kans om hun frontman in een zalige zaal als AB live te zien, kan ik niet laten passeren. Zelfs niet als het me vandaag bloed, zweet en tranen kost (en die laatste twee zijn letterlijk te nemen, de eerste mag je vervangen door snot).

Dus mijn liefde voor Flowers overwint en ik zit hier te zieltogen, gewapend met Dafalgan Forte, Locabiotal keelspray, Orofar tabletten en liters thee. Dat het maar gauw 17u…

Morgen was trouwens een shoppingdag gepland in Antwerpen met een vriendin, die ik heb moeten afzeggen. Stom!!! Keek er zo naar uit. Maar dat kunnen we dan hopelijk gewoon uitstellen tot het weekend erop.