De dag voor de Gentse Feesten

Mijn verlof is al zo goed als op, wat me helaas verhindert een weekje verlof te nemen voor de Gentse Feesten. Wat dan weer zorgt voor een lager enthousiasme dan normaal; niet mee kunnen feesten wegens werk en in de Feestenzone wonen staat gelijk aan slapeloze nachten en verschrikkelijke werkdagen wegens 0% concentratie na twee uur slaap.

Denk aan zattemans gebral de hele nacht door. Net als je bijna in slaap valt, weer roepen en tieren, mekaar in elkaar slaan, zingen, kotsen, het buskotje afbreken, auto’s beschadigen, poepen, giechelen, de straat uitgieren met piepende banden, toeteren, de muziek op orkaankracht. Denk aan de meest levendige studentenfuif of Aalst carnaval maar dan onder je raam en tien dagen lang. Een kras in je auto, een half-comateuze jongeling op weg naar het station, uitgelachen worden door poepeloerezatte licht agressieve mensen omdat je moet gaan werken, een string op je vensterbank en pis in je brievenbus. De enige remedie? Keihard meefeesten en je aan niks ergeren. Maar dat zal dit jaar moeilijk worden.

Maar na een eerste blik op het programma afgelopen weekend begon dat enthousiasme toch te komen. Ik moet toegeven, je kan er blijkbaar echt niet aan ontsnappen…
En dus volgt hier een klein en zeer onvolledig overzichtje van de acts waar ik het meest naar uitkijk de komende Feesten.

Eerst en vooral, MiramirO. Ik vraag me af hoe het mogelijk is dat zoveel Gentenaars/Feestengangers zich niet bewust zijn dat er een internationaal straattheaterfestival in hun stad zit tijdens de Feesten. Het merendeel van de voorstellingen is gratis, het aanbod is ontzettend divers en altijd hoog van niveau en het is gewoon elk jaar opnieuw ontzettend leuk om je te laten verrassen door de vele verschillende vormen van straattheater; performance, dans, clowns, poppenspel,… Bij deze dus een warme oproep aan iedereen om hier eens wat meer aandacht aan te geven.

Naast een vaste waarde, ook plaats voor een verrassing in het programma dit jaar; “Zingt allen mee met Doctorandus P.” Nooit gedacht dat ik deze hoogbejaarde Nederlandse absurde poëet live zou kunnen zien.

Bereidt u alvast voor met een van zijn ontelbare hits: “Troïka hier, troïka daar. Kijk daar loopt een adelaar. Troïka hier, troïka daar. Is hier ook een abattoir. Troïka hier, troïka daar. Basgitaar en klapsigaar. Troïka hier, troika daar. Flinkgebouwde weduwnaar. Troïka hier, troïka daar. Leve onze goede tsaar!”. Doctorandus P, zondag 18/07, 20 u., Bij St.-Jacobs.

Wie niet zo gek is van deze man kan trouwens op hetzelfde moment zich laten betoveren door Gili op de Korenmarkt.

Maandag 19/07 (23u15) laat Daan zijn demonen los op St.-Baafs, gegarandeerd dus een overvol plein, hopelijk gaat hij dit jaar niet bootje varen nadien.

Boomtown neemt dit jaar opnieuw een licht andere vorm aan, vijf dagen slechts, maar wel op veel verschillende podia op de Kouter en in de Handelsbeurs. Al moet je om die laatste binnen te raken wel twee drankjetons overhebben per concert. Op zich niet veel natuurlijk, maar ik beperk me tot de gratis optredens. Het meest kijk ik uit naar Mintzkov (woensdag 21/07), die een abonnement hebben op Boomtown en er al voor de vijfde keer zullen staan. Op St.-Baafs kan je diezelfde avond trouwens naar Das Pop (23u15), toch ook iets om naar uit te kijken.

Voor de rest van Boomtown ga ik mij beperken tot twee namen, een overzicht van al het andere lekkers kreeg u immers al van Bram. Maar hier dus nog een kleine herinnering dat ook The Van Jets (23/07) en Flip Kowlier (24/07) dit jaar present geven. Al kan je Kowlier ook op Polé Polé aan het werk zien eerder op de week (19/07).

Naast Boomtown, St.-Jacobs en af en toe op St.-Baafs durft er op de Korenmarkt (nu ze eindelijk weer open is!) ook al eens een groep spelen die een ommetje waard is, zoals De Mens (zondag 25/07), toch altijd goed voor een avond van de betere Nederlandstalige meezingers.

Cocumont

Een last-minute beslissing om met de schoonouders mee naar Frankrijk op reis te gaan, bleek een goede beslissing. Het was even veel stress om nog verlof te krijgen en heel wat geregel vooraf, maar eens ginder viel dat allemaal snel van me af en was het relaxen en genieten. Eerst ginder raken, natuurlijk. Beetje pech met de heenrit, we waren nog geen kwartier onderweg of konden al een halfuur stapvoets aanschuiven aan een dubbel accident in Deinze (wegenwerken). In Lille van hetzelfde, maar het ergst was de périphérique van Parijs, waarlangs onze gps ons had gestuurd. Daar begonnen net die dag ook al wegenwerken waardoor de ring volledig, maar dan ook echt volledig dicht zat. Meer dan een uur aanschuiven. In plaats van om 17u30 kwamen we dus pas na 20u aan, gelukkig dat de schoonouders hadden gewacht met de bbq aan te steken!

De gîte in het onooglijke dorpje Cocumont (regio Lot-et-Garonne, Aquitaine) was gewoon de max. Een pas gerennoveerde schuur, bovenop een heuvel op een gigantisch priovédomein, met uitzicht op bossen en weides. Aan het eind van een doodlopend straatje woonden de eigenaars, maar die kon je vanuit de gite niet zien. De schuur was onvoorstelbaar koel binnen en er was een leuk zwembadje. Echt heel comfortabel.

cocomont1

Vrijdag werd dus een rustdag, veel gelezen en ’s avonds iets gaan eten op een terrasje in Marmande, stad van de tomaat.

Zaterdag trokken we naar de markt van Bazas, een dorpje dat een scheet groot is maar gezegend is met een heuse kathedraal en dus een markt.
cocomont5

Na een wandeling en een lekker slaatje (Comtékaas,  annanasconfijt, noten en rozijnen, lekker!) trokken we naar het ‘lustslot’ Cazeneuve. De jonge gids was nogal ongeïnspireerd, maar met de Nederlandse vertaling op een papiertje trok ik mijn plan. Leuk kasteel met antieke meubelen, nog bewoond door koningen en al eeuwen in handen van dezelfde familie. Mooi, maar zoals gezegd was de rondleiding wat teleurstellend, had graag langer kunnen rondkijken, op dat vlak is een audiogids toch handiger.
cocomont4

Zondag reden we naar Saint-Emilion, een bijzonder pittoresk stadje, Unesco werelderfgoed. Omringd door de wijngaarden en de wereldberoemde chateaus ligt een schattig stadje op een heuvel. Gele huisjes, stijle straatjes en een goed uitgebouwde toeristische dienst, die ons een rondleiding van een uurtje verkocht langs 4 monumenten. We zagen de grot van de heilige Emilion, waarvan niet zeker is dat hij ooit heeft geleefd, maar goed, de catacomben, een kapel waar de bedevaarders op weg naar Santiago de Compostella graag halthouden en de grootste ‘monolithische kerk’ (uitgehouwen in de rots) van Europa. Vooral die laatste was indrukwekkend, heel indrukwekkend. Een megaruimte in de rotsen, eeuwenoud. Koel ook, in de hitte.
cocomont3

cocomont2
^

Op een supergezellig pleintje at ik een ‘galette’ (zo’n bretoense, zoute pannenkoek) en een verkoelende ijskoffie als dessertje. Daarna volgden we de schoonmoeder op een stadswandeling, en liepen redelijk verloren, waardoor we wel aan de wijngaard van een beroemd chateau uitkwamen (maar ben al vergeten hetwelk). We beklommen voor €1,25 de trapjes van de Tour du Roy, wat een geweldig uitzicht geeft over het stadje en de omringende wijngaarden. En natuurlijk kochten we verse macarons, Mmmmmmmmmm!!!

Maandag trokken we voor een half dagje naar Bordeaux, 80km verder. In Cocumont was het meer dan 30° en ik had dus mijn lichtste zomerjurkje aan, maar in Bordeaux was er enkel bewolking en een strakke wind, waardoor ik het dus de ganse namiddag koud heb gehad. En we vooral in de kleine straatjes rondstruinden. Zonder echt een doel te hebben. Ik heb dus enkel een indruk van Bordeaux, namelijk dat het een levendige, leuke stad is, met ontzettend veel te zien en te doen. Maar ik heb er zelf vrij weinig van gezien. Maar da’s geen ramp, het was tenslotte een relaxvakantie.

Dinsdag werd de hoogdag van de reis. Om half acht ging de wekker al en drie kwartier later zaten we in de auto. Een goed uur rijden over onmogelijke Franse kamikaze baantjes van boerendorp naar boerendorp (oh gps, waarom stuur je ons niet langs de snelweg) bracht ons naar La Chevauchee in Clairac, waar we een dagtocht te paard hadden gereserveerd.
De eigenaars van de manège bleken supersympathiek en met een hart voor hun dieren. De paarden stonden niet opgezadeld klaar zoals op sommige plaatsen, neen, ze wezen ons een paard aan en mochten dan zelf aan de slag met poetsgerief, zadels en kopstel. Een uurtje later waren wij een een groepje tieners klaar, en vertrokken we voor een intensieve, maar mooie tocht. Niet voor de beginners hadden ze aan de telefoon gezegd, en dat was niet gelogen. Stijle klimmen langs bospadjes die al maanden niet meer gebruikt waren en waar de kopman eerst de ergste doornen afknipte, zalig lange stukken gallop door de velden, afdalingen naar de rivier, leuke stukken draf, doorheen oude, pittoreske stadjes, bossen, velden,…
Na drie uur rijden stopten we in Castelmoron-sur-Lot voor een picnic aan de oevers van de Lot. De tieners hadden hun badpakken bij, en terwijl zij afkoeling zochten in het water trakteerden de uitbaters van de manège ons op een terrasje op een koffietje. Zalig.
Na een lange middagpauze zadelden we de paardjes weer op. Ik had een prachtpaard, een bruine ruin, niet te groot en niet te klein, temperamentvol, vinnig en toch braaf. Perfect. Al een beetje verbrand vatten we de terugtocht aan, weer drie uur in het zadel. Iets meer langs asfaltwegen, maar nog altijd een mooie tocht. In een veld lieten we ons natspuiten door de automatische sproeiers zoals er in Frankrijk zoveel zijn. Zowel ruiters als paarden vonden dat geweldig. Helemaal geradbraakt kwamen we om 19u terug aan in Clairac.

Nog een laatste bbq die avond, want ons weekje zat er alweer op. Woensdag, 7/7 en dus onze derde huwelijksverjaardag, vatten we de terugtocht aan. Die ging gelukkig een pak vlotter, enkel in Parijs een half uurtje aanschuiven. Mijn iPhone was plat, en dus luisterden we noodgedwongen naar de Franse radio, een belevenis op zich! Eens thuis pakte ik de koelzak uit en er bleek een passagier meegekomen te zijn, een gigantische zwarte kever, brrrr. We sloten de avond uitgeput maar tevreden af in een gezellig Thais restaurantje.

7 jaar

Twee verjaardagen deze week, vandaag viert deze blog zijn zevende verjaardag! Ik merk dat het de laatste maanden wat slabakt, dus bij deze mijn goed voornemen om weer meer te bloggen. Zal straks beginnen met een verslag van onze reis naar Frankrijk van de week.

En afgelopen woensdag vierden mijn wederhelft en ik onze derde huwelijksverjaardag. Drie jaar al! Time flies when you’re having fun! Helaas weinig gevierd, zijn net die dag teruggekeerd van de streek van Bordeaux en hebben dus dikke 10 uur in de auto gezeten. Maar ’s avonds toch gezellig iets kleins gaan eten.