Roadtrip Deep South: Smokey Mountains National Park

Volgens het weerbericht zou het 20° worden vandaag, maar ondanks mijn jas en enige warme zomertrui die ik bijheb, voelt het toch erg koud aan die ochtend. Maar achteraf bleek vandaag de enige keer geweest te zijn dat ik die jas nodig had…

We staan vroeg op want we moeten nog 1u15 rijden en om 9u45 worden we al verwacht aan de Smokemont Riding Stables in het Smokey Mountains National Park. Het landschap waar we doorheen rijden doet vreemd aan, dorpjes vol houten huisjes en eetkramen. Stel je een Oostenrijks vakantie-oord voor, maar dan (nog) veel kitcheriger; bergen vol schreeuwerige borden, motels, restaurants (eerder kantines), stalletjes waar ze de gekste dingen verkopen, huurhuisjes en RV-kampeerplaatsen. Heel bevreemdend allemaal. Maar dat verandert drastisch wanneer we de Blue Ridge Parkway oprijden; een kronkelbaantje door de bergen, superstijl op en neer, door tunnels, door de natuur, nergens nog veel tekenen van menselijke aanwezigheid, alles is muisstil.
20041105_0065web

Wanneer we bij de stallen aankomen, staan alle paarden al klaar. We ondertekenen de nodige papieren (als we onze nek breken, is het onze eigen schuld, of zoiets) en krijgen een paard toegewezen. Voor het eerst in mijn leven informeren ze niet naar ervaring, blijkbaar krijgt iedereen hier een paard mee en gaan ze er gewoon van uit dat je van niks weet.

Om 10u vertrekken we voor onze vier uur durende tocht. Het leuke is dat het enkel wij twee zijn en een gids, lekker rustig dus. Ik krijg een traag, zwart paard, Ahab. In het begin werken we op elkaars zenuwen, maar na een uurtje begint hij erin te komen en worden we meteen veel betere vrienden. Ik ben wel wat jaloers op mijn wederhelft zijn kruising Quarter-Appaloosa, voor de eerste keer is zijn paard beter dan het mijne…

Onze gids is zo Zuiders als maar kan, zo’n jaar of 40, in een afgewassen camouflage-achtig hemd, op iets kauwend en dus constant op de grond aan het spuwen. Hij spreekt ons steevast aan met ‘Sir’ en ‘Ma’m’ en geeft af en toe een paar woorden uitleg over het park.
20041105_0044web

Na twee uur houden we even halt aan een riviertje en strekken we de benen. De mannen gaan de planten water geven, maar met twee vissers in de buurt zie ik dat toch niet echt zitten. Daarna gaat de tocht verder, een rivier door, waarbij mijn wederhelft zijn paard besluit een bad te nemen maar dat gelukig dan toch niet doet. Het is een mooie tocht, stijle geitenpadjes door de heuvels afgewisseld met stukken langs de rivier. Tegen de middag komt de zon erdoor en wordt het ook eindelijk iets warmer.
20041105_0057web

Om 14u zijn we terug aan de stal, redelijk uitgehongerd, maar hier in die bergdorpen lijkt me weinig vegetarisch te zijn. We rijden weer terug naar Asheville en kopen onderweg een zak bagels en wat kaas. Aan de kassa van de supermarkt staan we echter twintig minuten vast achter een onwaarschijnlijk koppel die geld te weinig hebben en blijkbaar ook niet echt hun geld kunnen tellen; uiteindelijk geven ze de dollarbriefjes aan het meisje achter de kassa maar die is ook niet echt vlot en dat blijft maar duren… Er gebeurt niets, er wordt niet betaald en iedereen staat daar maar te kijken, niemand doet iets. Dan maar aan een andere kassa gaan aanschuiven.
Onze bagels met kaas blijken duurder dan twee belegde broodjes van de Subway, onze gewoonlijke kost. Absurd toch, dat zelf iets gezonds proberen klaarmaken duurder is dan de kant-en-klare kost langs de kant van de weg? Hoe ongezonder, hoe goedkoper, voor een volledige meal bij burger king (frieten, cola en burger) betaal je blijkbaar maar 2 dollar volgens de reclame op tv. Gezond eten is hier voor de mensen die er de tijd en het geld voor over hebben…

De rest van de middag verkennen we Asheville, een leuk, klein bergstadje vol alternatieve mensen. De winkels die ik zoek, vind ik echter niet of ze blijken gesloten. Ook het veggie resto dat we op het ook hadden blijkt zaterdagavond als sluitingsmoment te hebben gekozen. Een koppel veertigers ziet ons verloren rondlopen en raadt ons de Early Girl Eatery aan, een eethuisje met een ruim veggie aanbod. Da’s dan ook weer typische Amerikaans, ze zijn superlief en altijd bereid om te helpen. We krijgen simpele, maar lekkere kost; een stuk quiche met een grote side salad en heerlijke zoete gemberdressing. Mijn wederhelft krijgt een stuk vleesbrood met 2 side dishes naar keuze (macaroni met ham en kaas en boerenkool.

2 gedachten over “Roadtrip Deep South: Smokey Mountains National Park

  1. Zalig die verslagen van je, ze doen me terugdenken aan onze roadtrip en ik heb alweer zin in nog één!!! Ook heel herkenbaar, hoe duur gezond eten wel is, groenten, fruit, brood, en hoe goedkoop een burger is. Die geweldige natuur van de VS he, daar sta ik altijd met open mond en kiekenvel naar te kijken.

    Like

Reacties zijn gesloten.