True Blood

Op reis naar en in de Provence hadden we uiteraard laptop en kijkvoer bij. Handig zowel voor tijdens de treinreis als ter plekke, want zoals jullie wel weten is er echt helemaal niets zinnigs te zien op de Franse tv. Naast enkele films hadden we ook een tv reeks bij op DVD; zeer handig voor als je even tijd hebt, maar niet genoeg voor een hele film.

Ik had er al veel goeds over gehoord, en was dan ook énorm benieuwd naar de HBO-serie True Blood, van de makers van Six Feet Under, oftewel bij het beste wat er de laatste tien jaar op tv/dvd te zien was. Het kadert ook mooi in mijn nieuwste obsessie, lezen over en kijken naar vampieren, geheel en al te danken aan de Twilight reeks (waarvan ik momenteel aan het einde van boek 3 gekomen ben, nooit zoveel spijt gehad dat een boek zo vlot leest).

True Blood speelt zich af in het broeierige fictieve stadje Bon Temps in het Zuiden van de VS, waar niks te beleven valt en de personages vast te lijken zitten in hun saaie leventjes. Nu ja, saai, hoofdpersonage Sookie Stackhouse kan gedachten lezen en haar broer Jason is niet vies van enkele kinky uitspattingen. Nu een Duits bedrijf synthetisch bloed op de markt heeft gebracht en het moorden dus niet meer strikt noodzakelijk is, hebben de vampieren, al eeuwenlang onder ons, besloten zich te integreren in de samenleving van gewone stervelingen, wat hier en daar gemor en (hoe kan het ook anders) vooroordelen als gevolg heeft.  

Na enkele afleveringen ben ik helemaal verslaafd. True Blood, dat is Twilight, maar dan ranziger en kinky. Met echte seks in plaats van het naïeve tienerlijke smachten. Zonder de onschuld. Heet en broeierig. Spannend en meeslepend. Verslavend.

trueblood31