la douce France

Leven als een god in Frankrijk, het mag dan een cliché zijn, het is er een dat klópt. Een weekje in het Zuiden van Frankrijk doorgebracht en het was relaxen en genieten van begin tot eind.

  • Een vakantie zonder stress? Neem dan de TGV. Ik heb getwijfeld, maar ik heb het me niet beklaagd. Op amper 6u stonden we van Gent in Nîmes, en dat zonder stress; beetje lezen, film kijken op de laptop, wat naar het landschap kijken met een ontspannend muziekje in de oren en voor we het goed en wel doorhadden stonden we al op onze bestemming, om 13u, dus nog een hele namiddag en avond om van te genieten.
  • De eerste dag bezochten we de Pont du Gard, een verbazingwekkend intact aquaduct uit de eerste eeuw na Christus dat het water vervoerde van in de buurt van Uzès, waar wij verbleven, naar Nîmes. Heerlijk om rond te wandelen.

pont du gard

  • Ook het stadje Uzès zelf is een bezoekje waard. eeuwenoude rustige straatjes om door te kuieren, enkele schitterende historische gebouwen, een aan de toren van Pisa doen denkend kerktorentje, restanten van het aquaduct in de natuur rond de stadsmuur,…
  • Maar ook een plek om ’s avonds op een terrasje lekker te eten, onder de schaduw van een parasol of van de rijen platanen.
  • En locatie van een Haras National oftewel een stoeterij (hengstenhouderij) die je kan bezoeken en waar we een show zagen van Lucien Gruss, oftewel negen hengsten die vrij rondstormen in een kleine piste en toch een soort dressuurnummer opvoeren (klik hier voor een kort filmpje dat je een idee geeft van het spektakel).
  • Maar in die regio kan je eigenlijk geen pas van plaats verzetten zonder op historisch erfgoed te stuiten; de kleinste dorpjes staan vol Romeinse of meer recente overblijfselen OF zijn bijzonder rijk aan natuur; de Garrigue, de Camargue,…
  • Ook dagtochten zijn de moeite natuurlijk; het fort en dorpje Les Baux bezoeken; als een adelaarsnest op een rotswand geprangd, de ongelofelijk goed bewaarde arena van Nîmes ontdekken en ronddwalen in het magnifieke Palais des Papes van het gezellige Avignon. Aanraders, stuk voor stuk. Niet te missen eigenlijk.

arena

  • Met als gevolg dat we de laatste dag opstonden en nog minstens 5 must-sees op ons verlanglijstje hadden staan en tot mijn grote frustratie geen tijd meer om ze te zien. En dus zeker nog gaan moeten terugkeren naar dat paradijs.
  • Maar naast ontdekken was er natuurlijk ook uitslapen, in het zonnetje zitten, zwemmen, leuke dvd’s bekijken (True Blood!!!) en lezen (Twilight!!), de plaatselijke markt bezoeken, barbecuen, een salamander op het luchtbed in het zwembad aantreffen

salamander

  • maar ook sporten, zoals wandeling te paard of gewoon te voet met de hond.
  • Het enige wat tegenviel, waren af en toe de fransen zelf. Zo stonden we voor de terugkeer al om 9u in het station van Nîmes, waar we pas om 12u30 de TGV hadden, maar waar er nergens de mogelijkheid bestond om je bagage af te geven. Een hele voormiddag in Nîmes rondzeulen bepakt en bezakt, het was niet exact wat ik voor die laatste halve dag in gedachten had. Temeer omdat ik in Nîmes nog snel middag wou eten, maar het warm eten in Frankrijk maar pas vanaf de middag wordt geserveerd, en dat ze op dat gebied echt verschrikkelijk rigide zijn en we op het buitenlandse Subway moesten vertrouwen om voor de middag al een deftige maaltijd achter de kiezen te krijgen eer we de terugreis aanvatten…

Een gedachte over “la douce France

Reacties zijn gesloten.