Onwillige pols

Vorig weekend begon het, pijn in mijn linkerpols als ik er wat kracht op moest zetten. Geen grote pijn, ik maakte me er ook totaal niet druk over, gewoon een klein ongemak. Tijdens de week werd het dan geleidelijk erger, dinsdag werd typen stroef en ongemakkelijk, de woensdagochtend gaf ik nog de 4 honden waar ik op aan het passen was een goede borstelbeurt maar in de namiddag merkte ik dat typen echt niet meer ging, veel te pijnlijk. Woensdagavond en donderdag was de pijn op zijn hoogtepunt, echt pijn, de minste, kleinste beweging deed zo zeer dat ik er letterlijk misselijk van werd. Dan pas besef je ook dat je je handen constant gebruikt; aankleden, eten, drinken, werken, noem maar op. Verschrikkelijk.

Donderdagavond dan toch maar de huisarts gebeld, maar die hebben het zo druk dat ik pas vanavond een afspraak kon krijgen. Vanaf donderdag mijn pols zo veel mogelijk laten rusten, gelukkig is het de linkerhand, dus ik kon typen en werken met mijn rechter…
Vrijdagavond gaan paardrijden, en alhoewel het poetsen en opzadelen pure hel was, lukte het rijden uitstekend, ook al had ik een jong paardje dat de hele tijd tegen het bit (en dus mijn handen) probeerde te vechten…

Sinds zaterdag gaat het dus beter, en nu is de pijn weer zoals het begonnen is; ik kan mijn beide handen weer gebruiken en voel enkel nog een ongemak bij bepaalde grote bewegingen of grote kracht, maar geen erge pijn meer bij de miniemste beweging zoals donderdag; die pijn lijkt nu alweer een verre nachtmerrie… Zo vreemd hoe snel je weer volledig ‘back to normal’ gaat eens de pijn weg is…

Enfin, had gedacht mijn doktersafspraak van vanavond af te zeggen wegens veel minder pijn, maar aangezien het toch ook nog niet helemaal weg is, ga ik de boel toch maar even laten nakijken, je weet nooit of het anders meteen weer terugkomt. Of hoe voor de zoveelste keer bewezen is hoe vanzelfsprekend we onze gezondheid nemen…

Tokaido

Het is zomer, en dan is er traditioneel niks op tv. Niet dat er de laatste jaren in de winter nog veel te zien was, maar toch, tegenwoordig gaat de tv thuis totaal niet meer aan (tenzij om fantastische series zoals Six Feet Under of Dexter  op DVD te bekijken). En weet je wat dan nog het ergste is? Als er dan al een goed programma is, dan wordt dat compleet weggeprogrammeerd, na al de vervelende herhalingen van FC De Kampioenen of oude b-films of weet ik veel wat nog allemaal.

Neem nu de zondagavond. Een hele avond dikke miserie, en dan om iets voor 23u plots een pareltje op Canvas, zo goed verstopt dat ik het pas bij de vierde van de amper 10 afleveringen heb ontdekt, en dan nog dankzij een artikel in De Standaard… Ik heb het over Tokaido, een echte aanrader, waarbij aan de hand van oude prenten de eeuwenoude Japanse weg tussen Tokio en Hiroshima wordt gevolgd. Fascinerend, omdat ik totaal niets weet over Japan. Een bijzonder straf en goed gemaakt programma. Maar waarom programmeren ze dit op een zondag wanneer de meeste mensen al naar hun bed trekken???

Idem voor dat andere programma dat op zondagavond geprogrammeerd staat, en zo mogelijk nog later op de avond (tien minuten voor middernacht), Battestar Galactica. Kan iemand me vertellen wat de logica is om nieuwe afleveringen van een topserie uit te zenden op een uur dat werkelijk niemand kijkt, en dat na een ganse avond CSI te hebben uitgezonden, een reeks waar toch niemand meer zit op te wachten?

Ik ben mijn moeder dankbaar dat ze zoiets antieks als een videorecorder bezit en dat er leuke dvd’s en boeken te koop zijn zodat we niet naar de drek moeten kijken die tegenwoordig op tv te zien is en daardoor toch de weinig parels tussen het zwijnenvoer niet missen. Wat me eraan doet denken nog harder te lachen de volgende keer dat iemand  van Belgacom of Telenet belt om mij digitale tv aan te smeren. Wat heeft een mens aan digitale drek??? Hopelijk zijn op DVB-T binnenkort naast Een en Canvas ook de voornaamste andere Belgische zenders beschikbaar aan een goede prijs (of gratis, wie weet), dan smijten wij alvast de kabel buiten… 

Exit Feesten

Neen, ik ben niet dood, niet op reis, deze blog leeft nog steeds, het waren Gentse Feesten en die in periode zijn al mijn pennevruchten naar Gentblogt gegaan (uiteraard). Voor wie benieuwd was naar de groepen die ik heb gezien (en mijn gedacht over gespuid), kan je via deze links reviews vinden van Absynthe Minded, The Hickey Underworld, A Brand, Team William en Daan en verschillende voorstellingen van het straattheaterfestival MiramirO. Naast die paar bijdragen vind je er uiteraard nog tonnen andere interessante artikels over de Gentse Feesten. Ga en lees wat u allemaal gemist hebt…

Zelf denk ik met veel plezier terug aan de straffe optredens, het machtig goede straattheater, de muntheetent en het gezelschap, maar met iets minder genegenheid aan de vandalen die onze auto hebben beschadigd (een kras en een kapotte ruitenwisser) en die 10 dagen lang de hele buurt wakker hebben gehouden, ondergepist en gekotst. Oftewel het is niet omdat ge niet thuis zijt dat ge uw manieren niet moet houden, in Gent WONEN ook nog mensen by the way.

Ondertussen is de rust terugggekeerd in de stad, waar ik na 10 dagen van chaos en slapeloze nachten eigenlijk niet echt rouwig om ben, en ben ik ook weer gewoon aan het werk. De Lokerse Feesten zijn nu bezig, maar ik ben er tot nogtoe niet geraakt. Wel op twee andere feesten van het weekend, nl een trouw van een neef van mijn wederhelft en de verjaardag van mijn nichtje (2 jaar alweer)…

Oftewel back to normal. Maar niet al te lang, nog 23 dagen en mijn volgend verlof begint…